Republikanie w Senacie odpierają zarzuty dotyczące ustawy CLARITY przed pracami nad projektem

Republikanie odpowiadają na zarzuty dotyczące prawa papierów wartościowych i nielegalnych finansów

Republikanie z Senackiej Komisji Bankowej bronili ustawy CLARITY przed zaplanowanym na 14 maja posiedzeniem, po tym jak pojawiła się krytyka skupiająca się na ochronie inwestorów, lukach regulacyjnych, nielegalnych finansach, zdecentralizowanych finansach (DeFi) oraz odpowiedzialności twórców oprogramowania. Ich odpowiedź pojawiła się po opublikowaniu tekstu ustawy 11 maja i przedstawiła ten projekt jako alternatywę dla fragmentarycznego nadzoru.

W komunikacie prasowym z 12 maja ustawodawcy odparli zarzuty, że projekt osłabi prawo papierów wartościowych. Argumentowali, że papiery wartościowe w postaci aktywów cyfrowych pozostaną pod nadzorem Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC), a podmioty objęte ustawą będą podlegać obowiązkom informacyjnym, ograniczeniom odsprzedaży oraz wymogom zgodności w zakresie przeciwdziałania uchylaniu się od opodatkowania. W komunikacie jako kluczową kwestię przedstawiono również jurysdykcję SEC i Komisji Handlu Kontraktami Terminowymi Towarowymi (CFTC), podkreślając:

„Amerykanie zasługują na przejrzystość, sprawiedliwość i odpowiedzialność, niezależnie od stosowanej technologii”.

Nielegalne finansowanie stanowiło kolejną ważną część odpowiedzi. Republikanie argumentowali, że ustawa poddałaby brokerów, dealerów i giełdy aktywów cyfrowych wymogom ustawy o tajemnicy bankowej, w tym programom przeciwdziałania praniu pieniędzy, monitorowaniu podejrzanych działań, zasadom identyfikacji klientów oraz zgodności z sankcjami. Wskazali również na rozszerzone uprawnienia Departamentu Skarbu w zakresie wysokiego ryzyka związanego z zagraniczną działalnością w zakresie aktywów cyfrowych, powiązanej z obawami dotyczącymi prania pieniędzy.

Projekt ustawy wprowadza zasady dotyczące konsumentów i standardy egzekwowania prawa

Republikanie z komisji opisali ustawę jako wynik ponad 10 miesięcy ponadpartyjnych negocjacji z udziałem organów regulacyjnych, przedstawicieli organów ścigania, naukowców i przedstawicieli branży. Tło to wykorzystano do odparcia zarzutów, że projekt ustawy został napisany z myślą o interesach branży, a nie o dobru publicznym.

Częścią argumentacji była również ochrona konsumentów. Projekt wymagałby materiałów edukacyjnych na temat ryzyka związanego z aktywami cyfrowymi, standardów ujawniania informacji oraz procedur zgłaszania oszustw. Organy regulacyjne koordynowałyby działania w zakresie celów dotyczących wiedzy finansowej, a uprawnienia w zakresie zwalczania oszustw pozostałyby w mocy wraz z ograniczeniami dotyczącymi odsprzedaży na rynku aktywów cyfrowych. Republikanie z Senackiej Komisji Bankowej stwierdzili:

„Ustawa CLARITY zastępuje niepewność jasnymi zasadami działania”.

Ostatnia część odpowiedzi dotyczyła kiosków, DeFi i tworzenia oprogramowania. Kioski z aktywami cyfrowymi musiałyby spełniać standardy rejestracji i zgodności, w tym ostrzeżenia, kontrole oszustw, okresy przechowywania i limity wypłat. Scentralizowani pośrednicy współpracujący z protokołami DeFi musieliby przestrzegać zasad zarządzania ryzykiem, a programiści, którzy nie kontrolują środków klientów, byliby objęci ochroną.