Selig zwiększa presję, podczas gdy CFTC przygotowuje własne przepisy dotyczące kryptowalut

Przemawiając w czwartek podczas inauguracyjnego posiedzenia Komitetu Doradczego ds. Innowacji CFTC w Waszyngtonie, Selig wyjaśnił, że ustawodawstwo pozostaje jego preferowaną drogą, ale dał jasno do zrozumienia, że agencja przygotowuje się do wykorzystania uprawnień, które już posiada.

„Jeśli proces uchwalania ustawy Clarity Act będzie nadal wstrzymany z powodu obstrukcji ze strony Demokratów, CFTC wykorzysta swoje obecne uprawnienia, aby rozpocząć tworzenie systemu regulacji rynków aktywów kryptograficznych” – wyjaśnił Selig podczas posiedzenia.

Selig nakazuje CFTC opracowanie planu B

Selig powiedział, że polecił pracownikom CFTC zbadanie przepisów, które ustanowiłyby federalną strukturę rynku aktywów kryptograficznych bez czekania na decyzję Kongresu. Ramy te mogłyby obejmować zarówno podmioty już zarejestrowane w CFTC, jak i giełdy kryptowalut, które obecnie działają poza systemem rejestracji agencji.

Platformy te mogłyby potencjalnie zarejestrować się jako specjalny rodzaj wyznaczonego rynku kontraktowego (DCM) o nazwie „rynek aktywów kryptograficznych”. Taki status umożliwiłby platformom oferowanie handlu kryptowalutami z dźwignią finansową lub na depozyt zabezpieczający zgodnie z przepisami opracowanymi specjalnie dla tych rynków.

Selig skupia się również na oprogramowaniu działającym w łańcuchu bloków, takim jak Hyperliquid. Polecił pracownikom współpracę z twórcami protokołów finansowych działających w łańcuchu bloków nad sposobami legalnego oferowania ich technologii w Stanach Zjednoczonych – jest to obszar, który od lat budzi niepewność co do tego, kiedy twórcy oprogramowania mogą ponosić odpowiedzialność regulacyjną.

Ustawa „Clarity Act” napotyka przeszkodę w Senacie

Ten regulacyjny plan awaryjny pojawia się w momencie, gdy ustawa Digital Asset Market Clarity Act ma trudności z przejściem przez Kongres. Ustawa ta zasadniczo poddałaby handel spotowy towarami cyfrowymi nadzorowi CFTC, pozostawiając papiery wartościowe i niektóre umowy inwestycyjne pod nadzorem Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC).

Izba Reprezentantów przyjęła swoją wersję ustawy w 2025 r., natomiast komisje senackie przedłożyły powiązane projekty ustaw w 2026 r. Od tego czasu negocjacje utknęły w martwym punkcie z powodu ograniczeń dotyczących etyki rządowej, rentowności stablecoinów, zabezpieczeń w zakresie zdecentralizowanych finansów (DeFi) oraz innych sporów politycznych.

Lider większości senackiej John Thune zaznaczył na początku sierpnia, że głosowanie nie odbędzie się przed sierpniową przerwą wakacyjną, co przesuwa potencjalne rozpatrzenie projektu na połowę września. Zwolennicy ustawy stoją przed kolejną przeszkodą, ponieważ do przełamania obstrukcji parlamentarnej potrzeba 60 głosów.

Zegar kryptowalutowy w Waszyngtonie tyka

Selig i przewodniczący SEC Paul Atkins argumentowali, że ustawa zapewnia firmom kryptowalutowym większą pewność niż regulacje opracowane przez agencje. Przepis federalny jest znacznie trudniejszy do uchylenia przez przyszłą administrację.

Przygotowania CFTC opierają się również na wcześniejszej koordynacji z SEC, w tym na projekcie „Project Crypto” – inicjatywie mającej na celu wyjaśnienie, które aktywa cyfrowe podlegają kompetencjom poszczególnych organów regulacyjnych, oraz ograniczenie nakładających się wymogów.

Stawka wykracza poza Waszyngton. Firmy z branży kryptowalut twierdzą, że niejasne przepisy federalne utrudniają tworzenie produktów w Stanach Zjednoczonych, podczas gdy jurysdykcje zagraniczne ustanawiają bardziej sprecyzowane ramy regulacyjne.

Jeśli Kongres nie uchwali ustawy Clarity Act, przepisy CFTC mogłyby zapewnić tymczasowe rozwiązanie dla giełd i deweloperów, ale nie miałyby one trwałego charakteru i potencjalnie mogłyby zostać zaskarżone w sądzie lub uchylone przez przyszłą administrację.

Wrzesień staje się teraz kluczowym okresem. CFTC przygotowuje się do wdrożenia ustawy Clarity Act, jeśli Kongres ją uchwali, natomiast dyrektywa Seliga gwarantuje, że agencja jest również gotowa do działania bez udziału ustawodawców, gdyby proces legislacyjny ponownie utknął w martwym punkcie.