De Kalshi-strijd in Tennessee markeert een mogelijk belangrijk keerpunt voor voorspellingsmarkten

Voorspellingsmarkten: „weddenschappen“ of „evenementcontracten“?

Centraal in het debat over de regelgeving staat een ogenschijnlijk eenvoudige vraag: wanneer iemand geld inzet op de vraag of de Tennessee Titans een American footballwedstrijd zullen winnen, maakt het dan uit of het platform de transactie een „weddenschap“ of een „evenementcontract“ noemt?

Tennessee zegt van niet.

De Sports Wagering Council van de staat trad in januari op tegen Kalshi, Polymarket en Crypto.com en gelastte de platforms te stoppen met het aanbieden van sportgerelateerde voorspellingsmarkten aan inwoners van Tennessee. De toezichthouders stelden dat de contracten neerkomen op sportweddenschappen en daarom niet mogen worden aangeboden zonder te voldoen aan de vereisten van Tennessee op het gebied van vergunningen, belastingheffing, leeftijdsgrens en consumentenbescherming.

Exploitanten van voorspellingsmarkten zien het heel anders. Hun argument is dat evenementcontracten federaal gereguleerde financiële instrumenten zijn die onder toezicht staan van de Commodity Futures Trading Commission (CFTC). Als die interpretatie de overhand krijgt, hebben staten wellicht nauwelijks bevoegdheid om ze überhaupt als gokproducten te reguleren.

Het onderscheid klinkt misschien technisch, maar er staan miljarden dollars en de toekomstige vorm van de Amerikaanse sportweddenschappenindustrie op het spel.

De controverse heeft ook een steeds ongemakkelijker wordende realiteit blootgelegd: naarmate voorspellingsmarkten zich agressief uitbreiden naar de sportwereld, worden veel van hun producten voor gewone gebruikers bijna niet meer te onderscheiden van wat ze al kunnen vinden bij DraftKings, FanDuel of BetMGM.

De vraag waar rechtbanken nu voor staan, is of het feit dat ze als een beurs zijn gestructureerd, voldoende is om ze juridisch te onderscheiden.

Op 9 januari stuurde de Tennessee Sports Wagering Council sommatiebrieven gericht tegen contracten voor sportevenementen die worden aangeboden door Kalshi, Polymarket en Crypto.com.

De staat eiste dat de platforms zouden stoppen met het aanbieden van de producten aan klanten in Tennessee, lopende contracten ongeldig zouden verklaren en het geld van klanten zouden terugbetalen.

Het standpunt van Tennessee is duidelijk. Volgens de Sports Gaming Act moeten bedrijven die weddenschappen op sportevenementen aannemen, een vergunning van de staat hebben en voldoen aan een regelgevend kader dat onder meer consumentenbescherming, minimumleeftijdseisen, maatregelen voor verantwoord gokken en belastingen omvat.

Kalshi voldoet als sportwedkantoor in Tennessee aan geen van deze eisen, omdat het volhoudt dat het geen sportwedkantoor is.

In plaats daarvan exploiteert Kalshi een federaal aangewezen contractmarkt. Gebruikers kopen en verkopen contracten waarvan de afwikkeling afhangt van het al dan niet plaatsvinden van een gebeurtenis. Een contract waarin wordt gevraagd of een NFL-team een bepaalde wedstrijd zal winnen, kan worden verhandeld tegen 65 cent, wat ruwweg neerkomt op een door de markt geïmpliceerde kans van 65%. Als de gebeurtenis plaatsvindt, wordt een winnend contract afgewikkeld tegen $ 1. Zo niet, dan wordt het afgewikkeld tegen nul.

De economische ervaring voor de klant kan opvallend veel lijken op gokken.

Maar de marktstructuur is anders.

Een traditioneel sportwedkantoor neemt de tegenpartij in bij de weddenschap van een klant en stelt prijzen vast die zijn ontworpen om zijn eigen risico te beheersen. Op Kalshi handelen gebruikers over het algemeen tegen andere marktdeelnemers. De beurs faciliteert de transactie, en de prijzen komen voort uit kopers en verkopers in plaats van uit een bookmaker die de kansen bepaalt.

Dat verschil staat centraal in de juridische verdediging van Kalshi.

Het kan ook het onderscheid zijn dat uiteindelijk bepaalt of Amerika één nationaal stelsel voor voorspellingsmarkten ontwikkelt of tientallen gokstelsels per staat.