CEO van Startale: Japan moet concurrerende yen-stablecoins met elkaar verbinden, anders dreigt versnippering

Meer dan speculatie: staking als infrastructuur

Jarenlang heeft het Web3-ecosysteem in Japan een evenwicht gevonden tussen institutionele ondersteuning van wereldklasse en een streng binnenlands belastingklimaat. Hoewel de regering het land heeft gepromoot als een wereldwijd knooppunt voor innovatie op het gebied van digitale activa – gesteund door grote bedrijven die blockchain-infrastructuur en IP-integratie verkennen – hebben individuele deelnemers te maken gehad met hoge fiscale drempels.

Een belangrijke mijlpaal was de herclassificatie van cryptovaluta’s onder de Wet op financiële instrumenten en effectenhandel (FIEA) en een nieuw kader waarin een vast belastingtarief van 20% op vermogenswinst wordt toegepast op aangewezen spot-crypto-activa. Hoewel dit een grote overwinning is voor particuliere en institutionele handel, blijft er een belangrijk knelpunt bestaan: opbrengsten uit gedecentraliseerde financiering (DeFi), staking-beloningen en andere opbrengstgenererende on-chain-activiteiten worden nog steeds belast als progressief overig inkomen, met een tarief dat kan oplopen tot 55%.

In een recente discussie schetste Sota Watanabe, CEO van Startale Group en bestuurslid van de Japan Blockchain Association (JBA), de strategie die nodig is om deze kloof te dichten. Hij waarschuwde dat kapitaalvlucht een reëel risico blijft als toezichthouders de basisprincipes van on-chain-mechanismen niet begrijpen.

De beleidsuitdaging is conceptueel van aard. Regelgevers die niet bekend zijn met crypto interpreteren ‘rendement’ vaak vanuit conventionele financiële categorieën, waarbij hoge opbrengsten worden gezien als speculatieve handel of passief inkomen in plaats van als essentiële netwerkfuncties. Watanabe stelt dat wetgevers moeten erkennen dat DeFi-opbrengsten en staking niet louter speculatief zijn. In proof-of-stake-systemen en gedecentraliseerde liquiditeitspools fungeren staking en het genereren van rendement als de onderliggende motor voor consensus, weerstand tegen aanvallen en fundamentele marktdiepte.

Het belasten van netwerkvalidatie tegen tarieven tot 55% bestraft deelnemers voor het leveren van essentiële infrastructuur. Voor het Japanse ecosysteem zorgt hoge fiscale wrijving op kernactiviteiten voor een structurele uitstroom. Wanneer deelname aan de blockchain een zwaardere belastingdruk met zich meebrengt dan het aanhouden van spotactiva of het verhandelen van traditionele aandelen, stroomt lokaal kapitaal vanzelf naar elders.

"Als gebruikers en ontwikkelaars te maken krijgen met onzekerheid of zeer hoge belastingdruk op normale on-chain-activiteiten, zal de liquiditeit naar het buitenland verdwijnen", aldus Watanabe. "Dat is niet goed voor gebruikers, niet goed voor start-ups en niet goed voor de positie van Japan in de wereldwijde digitale economie."

De kapitaaluitstroom: waarom on-chain-liquiditeit belangrijk is

Een duurzame crypto-economie kan niet uitsluitend afhankelijk zijn van lokale spot-handel. Zonder inheemse on-chain-liquiditeit – ondersteund door binnenlandse gebruikers die interactie hebben met gedecentraliseerde beurzen, uitleenprotocollen en staking – krijgen in Japan gevestigde start-ups te maken met grotere slippage, dunnere markten en grotere moeilijkheden om talent in de beginfase lokaal te behouden.

Volgens Watanabe is de aanpak van de JBA een stapsgewijze evolutie op basis van feiten, in plaats van een complete herschrijving van de belastingwetgeving van de ene op de andere dag.

Belastinghervorming is echter slechts de helft van het verhaal; Japan heeft ook infrastructuur op bedrijfsniveau nodig waarmee de nationale valuta on-chain kan worden verplaatst. Nu grote financiële groepen – waaronder MUFG, SMBC en SBI – stappen zetten in de richting van de uitgifte van commerciële, door fiatgeld gedekte yen-stablecoins binnen het bijgewerkte regelgevingskader van Japan, verschuift de focus van uitgifte naar bruikbaarheid.

Voor Watanabe reikt de werkelijke waarde van deze activa veel verder dan de digitalisering van de balans.

„Gereguleerde yen-stablecoins kunnen een zeer belangrijke afwikkelingsinfrastructuur worden, maar alleen als ze ook buiten een gesloten omgeving bruikbaar zijn“, aldus Watanabe. "De kans ligt niet alleen in het uitgeven van digitale yen. De kans ligt in het programmeerbaar, interoperabel en beschikbaar maken van yen-liquiditeit voor echte gebruiksscenario’s: betalingen, treasury-activiteiten, geldovermakingen, het genereren van inkomsten voor contentmakers en tokenized activa."

Om de kloof tussen consumentenbetrokkenheid en institutionele naleving te overbruggen, vertrouwt Startale op een gespecialiseerde, modulaire architectuur. In plaats van één enkele blockchain te dwingen alle problemen op te lossen, vervult elke laag in de stack een specifieke operationele taak.

Het Japanse regelgevingskader staat verschillende uitgiftroutes toe, variërend van trustbanken tot elektronische betalingsinstellingen. Hoewel dit gezonde marktconcurrentie tussen bedrijfsconsortia stimuleert, brengt het een direct risico op liquiditeitsfragmentatie met zich mee. Watanabe verwerpt het idee dat één enkele stabiele munt van een bedrijf alle concurrenten zal uitschakelen in een ‘winner-takes-all’-monopolie.

"Ik denk niet dat stabiele munten in yen per se een ‘winner-takes-all’-situatie zullen opleveren," zei Watanabe. "Verschillende uitgevers kunnen verschillende toepassingen bedienen. Sommige zijn wellicht sterker in het bankwezen. Andere zijn misschien beter geschikt voor bedrijfsafwikkelingen. Weer andere richten zich op consumentenbetalingen, kapitaalmarkten of grensoverschrijdende geldstromen. Die diversiteit is niet automatisch slecht.”

Niettemin bestaat het risico dat diversiteit zonder verbindende infrastructuur leidt tot een herhaling van de silo’s van verouderde banksystemen.

"Het risico is fragmentatie. Als elke stablecoin een gesloten liquiditeitspool wordt, creëren we opnieuw hetzelfde probleem dat blockchain juist zou moeten oplossen," legde Watanabe uit. "Gebruikers en bedrijven willen niet tien verschillende versies van de digitale yen beheren met verschillende integraties, liquiditeitsplatforms en inwisselingsmogelijkheden. Interoperabiliteit zal dus de belangrijkste laag zijn."

Gereguleerde toegang tot open infrastructuur

Om fragmentatie op te lossen, heeft het ecosysteem behoefte aan gedeelde standaarden en uniforme liquiditeitsplatforms die concurrerende stablecoins kunnen omzetten zonder de nalevingsvereisten te schenden. Watanabe pleit voor „gereguleerde toegang tot open infrastructuur“ — waarbij nalevingscontroles direct in de grenzen van smart contracts worden ingebouwd in plaats van activa op te sluiten in „walled gardens“.

"Voor Soneium is het doel om infrastructuur te bieden waar ondernemingen en ontwikkelaars applicaties kunnen bouwen die aan de randen aan de compliance-eisen voldoen, maar toch profiteren van de mogelijkheden van openbare blockchains," zei Watanabe. "Sterk gereguleerde activa hoeven niet te betekenen dat systemen volledig gesloten zijn. Je kunt controles op identiteit, naleving, bewaring en uitgifte hanteren en tegelijkertijd bredere interoperabiliteit mogelijk maken.”

De uitrol van dit hybride raamwerk zal gefaseerd en methodisch verlopen. Naarmate nalevingsnormen, identiteitsprimitieven en cross-chain-berichtenverkeer verder worden ontwikkeld, kunnen deze gereguleerde activa zich veilig uitbreiden naar bredere wereldwijde liquiditeitsnetwerken.

Ondertussen, nu de FIEA de regelgevende basis vaststelt voor spot-crypto-exchange-traded funds (ETF’s) in Japan, staat de markt voor een cruciale strategische vraag: zal institutionele liquiditeit uitsluitend naar passieve ETF-verpakkingen vloeien, of zal deze overslaan om directe durfkapitaalfinanciering voor lokale Web3-oprichters nieuw leven in te blazen?

Historisch gezien hebben strenge regelgeving voor durfkapitaal en beperkingen voor limited partners (LP’s) Japanse durfkapitaalfondsen ervan weerhouden om native cryptotokens rechtstreeks op hun balans aan te houden. Hoewel spot-ETF’s traditionele instellingen een gemakkelijke en vertrouwde route bieden voor blootstelling aan de prijs, waarschuwt Watanabe ervoor om ze niet te zien als een wondermiddel voor de startup-economie.

Hoewel ETF’s digitale activa normaliseren als een erkende activaklasse, zorgen ze niet vanzelf voor technische doorbraken of ondersteunen ze geen teams in de startfase.

"ETF’s zijn een belangrijke stap omdat ze blootstelling aan crypto begrijpelijker maken voor traditionele beleggers", merkte Watanabe op. "Ze bieden een gereguleerd kader, vertrouwde bewaarregelingen en duidelijkere toegang voor instellingen. Maar ETF’s alleen bouwen niet de volgende generatie Web3-bedrijven op."

Als de instroom van institutioneel kapitaal beperkt blijft tot passieve indexvolgende producten, loopt Japan het risico een louter consument van wereldwijde crypto-activa te worden in plaats van een architect van nieuwe protocolinfrastructuur. Uiteindelijk ziet Watanabe passieve financiële producten en actief durfkapitaal als complementaire pijlers van een volwassen markt in plaats van als concurrerende krachten.

Het overkoepelende plan dat Watanabe uiteenzet, combineert modernisering van de wetgeving met speciaal ontwikkelde infrastructuur. Door aan te dringen op eerlijke belastingregels voor staking en DeFi-rendementen, door uniforme liquiditeitslagen in te voeren voor concurrerende uitgevers van digitale yen, en door ervoor te zorgen dat durfkapitaal oprichters in een vroeg stadium kan ondersteunen naast de invoering van spot-ETF’s, bouwt Japan aan een alomvattend kader. Het einddoel is duidelijk: een omgeving waarin wereldwijd kapitaal gemakkelijk toegang krijgt, de lokale liquiditeit levendig blijft en binnenlandse innovatie op natuurlijke wijze kan opschalen naar het wereldtoneel.

Bron afbeelding: x.com/StartaleGroupJP