نسل زد دو برابر بیشتر احتمال دارد شرط‌بندی ورزشی را یک سرمایه‌گذاری بنامد، طبق یافته‌های بانک آمریکا

شکاف ادراکی همسو با جایگاه‌یابی صنعت

این نظرسنجی از ۲۴ تا ۳۱ مارس انجام شد و ۲,۳۵۱ نفر را پوشش داد. اکثریت قابل‌توجهی از نسل انفجار جمعیت (Baby Boomers) و نسل X این ایده را رد کردند که شرط‌بندی ورزشی نوعی سرمایه‌گذاری است، هرچند حدود یک‌سوم از هر دو گروه همچنان حاضر نشدند قراردادهای رویداد را به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری مشروع بپذیرند؛ در نتیجه، بخش باقی‌ماندهٔ این نسل‌ها نسبت به ایدهٔ سرمایه‌گذاری‌بودن بازارهای پیش‌بینی بیشتر از سایت‌های شرط‌بندی ورزشی گشوده بودند.

اقتصاددان، تیلور باولی، یافته‌های اصلی گزارش را صریح بیان کرد. او گفت: «طبق یک نظرسنجی اختصاصی بانک آو آمریکا، ۲۰٪ از پاسخ‌دهندگان شرط‌بندی ورزشی را نوعی سرمایه‌گذاری می‌دانند، هرچند افراد بیشتری آن را شکلی از سرمایه‌گذاری نمی‌دانند.» او افزود: «نسل Z دو برابر بیشتر احتمال دارد شرط‌بندی ورزشی را شکلی از سرمایه‌گذاری تلقی کند؛ با این حال، در تمام نسل‌ها، خرید قراردادهای رویداد در بازارهای پیش‌بینی بیشتر از شرط‌بندی ورزشی به‌عنوان سرمایه‌گذاری در نظر گرفته می‌شد.» یک افزودهٔ کلیدی: «بازارهای پیش‌بینی، دارایی‌های رمزارزی، معاملات خُرده‌فروشی و شرط‌بندی ورزشی همگی ویژگی‌های مشترکی مانند مشارکت جامعه و قیمت‌گذاری لحظه‌ای دارند.»

این شکاف در ادراک یا تعریف، استدلالی است در کانون موضع حقوقی صنعت. دفاع کالشی در برابر نهادهای ناظر قمارِ ایالتی که اکنون پس از دادخواست صدور قرار رسیدگی (certiorari) نیوجرسی پیش روی دیوان عالی قرار دارد، این است که قراردادهای رویدادهای ورزشی طبق قانون فدرال کالاها، ابزارهای مالی هستند نه شرط‌بندی‌هایی ذیل قانون ایالتی. به نظر می‌رسد بسیاری از مصرف‌کنندگان نیز آن‌ها را به همین شکل می‌خوانند.

محو شدن مرزی که بانک آو آمریکا توصیف می‌کند، از بیرونِ این بخش نیز توجه‌هایی را برانگیخته است. وقتی در ماه مارس از وارن بافت پرسیده شد آیا «از بازارهای پیش‌بینی، از قمارِ ورزشیِ قانونی‌شده، حتی از معاملات روزانه» ناراضی است یا نه، او از جدا کردن این سه مورد خودداری کرد و گفت درآمد قمارِ ایالتی «در واقع مالیاتِ من یا دیگر ثروتمندان را کاهش می‌دهد» و موافقت کرد که این، «نوعی مالیات بر احمق‌بودن» است.

در داخل صنعت، این مقایسه دشوارتر از چیزی دانسته می‌شود که به نظر می‌رسد. پیر لیند، هم‌بنیان‌گذار گروه رسانه‌ای iGaming به نام Next.io، در ژوئن به Bitcoin.com News گفت که فینال‌های NBA از نظر «هندل» واقعی (حجم شرط‌بندی/گردش) نزدیک به برابری میان سایت‌های شرط‌بندی و بازارهای پیش‌بینی انجامید، در حالی که هشدار داد «هندل از این منظر قابل‌قیاسِ سیب‌به‌سیب نیست و همین، مقایسهٔ صنعت را کمی دشوارتر می‌کند.»

جدا از نظرسنجی، بانک پرداخت‌های ناشناسِ مشتریان به/از پلتفرم‌های شرط‌بندی را ردیابی کرد و دریافت نسبت بازیابی نقدیِ شرط‌بندی آنلاین در دوره ژانویه تا ژوئیه پایین‌تر از ۱ باقی مانده است. باولی گفت: «مشتریان معمولاً به‌ازای هر دلاری که به پلتفرم‌های شرط‌بندی آنلاین منتقل می‌کنند، کمتر از ۷۵ سنت را پس می‌گیرند»، هرچند این پژوهش یادآور می‌شود داده‌ها فقط واریزها و برداشت‌ها را ثبت می‌کند. این یعنی بردهایی که به‌صورت موجودی روی پلتفرم‌ها باقی می‌مانند، منعکس نشده‌اند.

طبق این شاخص، نسل Z بیش از هر نسل دیگری بازیابی داشت و بیشترِ آن‌ها به‌ازای هر دلار بیش از ۸۰ سنت پس گرفتند، اما با این حال از سر به سر شدن بازماندند؛ باولی گفت این موضوع «نشان می‌دهد شرط‌بندی آنلاین منبع درآمدِ قابل اتکا یا ثابت نیست.»