هم‌بنیان‌گذار Next.io می‌گوید معاملات مبتنی بر اطلاعات نهانی در بازارهای پیش‌بینی «سخت‌ترین نکته برای حل‌وفصل» است

اسپورت‌رادار در تقابل صنعت «طرف می‌گیرد»

وقتی اسپورت‌رادار این ماه پذیرفت داده‌های رسمی و ابزارهای یکپارچگی را به کالشی ارائه کند، این اقدام در نگاه اول یک نقطه‌عطف فنی به نظر می‌رسید. اما برای پیر لیند، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل Next.io و نیروی محرک برند NEXTPredict آن، این چیزی بزرگ‌تر است. او به Bitcoin.com News گفت: «فکر می‌کنم این کار اعتبار زیادی به فضای بازارهای پیش‌بینی می‌دهد»، و افزود این توافق «کاملاً در قلب تسویه» قرار دارد — یعنی حل‌وفصل سریع و امن بازارها؛ چیزی که اسپورت‌رادار دو دهه صرف استانداردسازی آن در شرط‌بندی ورزشی کرده است. او توضیح داد: «تا الان در فضای بازارهای پیش‌بینی این‌طور نبوده است.»

لیند در این توافق، سیگنال دومی هم می‌بیند. انجمن بازی‌های آمریکا (AGA) اعضا را تحت فشار گذاشته تا با اپراتورهای بازار پیش‌بینی همکاری نکنند و چندین عضو هم کناره‌گیری کرده‌اند. در چنین زمینه‌ای، و در حالی که شرکا همچنان جدا می‌شوند، «برای [AGA] هرچه بیشتر دشوار می‌شود که جلوی شرکت‌ها را از همکاری با بازارهای پیش‌بینی بگیرد.» نتیجه‌گیری او: این انجمن «باید به فکر بازنگری در نوع سیاستِ عدم‌تحملِ صفر که نسبت به فضای بازارهای پیش‌بینی دارد باشد، چون مشخصاً کار نمی‌کند.» این روایت خوش‌بینانه است.

اقدام اسپورت‌رادار چند روز بعد با یک داستان ناهنجار انطباقی در رسانه‌های صنعتی دنبال شد؛ زمانی که نوادا اقدام کرد کالشی را به‌دلیل ژئوفنس ناکافی‌اش — که بر پایه یک راهکار داخلی ساخته شده بود — در وضعیت «تحقیر دادگاه» قرار دهد. لیند — که گفت قرار بوده همان روز بعدتر با آنا سینزبری، هم‌بنیان‌گذار و رئیس هیئت‌مدیره GeoComply دیدار کند — صریح بود: «GeoComply استاندارد است، همان‌طور که اسپورت‌رادار استانداردِ تسویه و داده‌های رسمی است»، و تأکید کرد اپراتورها باید به فروشندگان آزموده تکیه کنند «به‌جای یک راهکار دست‌ساز.» جمع‌بندی او روشن بود:

«فکر نمی‌کنم این‌جا جای صرفه‌جویی برای پول است.»

شتاب واقعی است، هرچند به‌راحتی می‌توان در بزرگ‌نمایی آن لغزید. شرط‌بندی ورزشی در آمریکا همچنان، به گفته لیند، «فعلاً خیلی بزرگ‌تر از فضای بازارهای پیش‌بینی» است، هرچند شکاف در حال بسته شدن است: بر اساس دیدگاه‌های او، فینال‌های NBA از نظر گردش واقعی (true handle) به سطحی نزدیک به برابری میان شرط‌بندان ورزشی و بازارهای پیش‌بینی رسید، هرچند خودش این مقایسه را مشروط کرد: «در این مورد گردش، سیب‌به‌سیب نیست، و همین مقایسه صنعت را کمی سخت‌تر می‌کند.»

شکاف میان این دو عدد مکانیکی است. یک شرط در sportsbook یک‌بار ثبت می‌شود و یک‌بار تسویه می‌شود، پس یک شرط ۱۰۰ دلاری، ۱۰۰ دلار به گردش اضافه می‌کند. اما یک قراردادِ بازار پیش‌بینی می‌تواند پیش از روشن شدن نتیجه رویداد، بارها خریدوفروش شود — یک معامله‌گر یک موقعیت باز می‌کند، آن را می‌فروشد، دارنده بعدی دوباره می‌فروشد، و هر معامله جداگانه شمارش می‌شود. همان یک دلار «اعتقاد» چندین بار جمع زده می‌شود و گردش بازار پیش‌بینی را در برابر گردش یک sportsbook باد می‌کند. به همین دلیل، گردش خام به نفع پلتفرم‌های تازه‌تر تمام می‌شود و به همین دلیل هم درآمد یا حجم یکتای واقعی (unique volume) معیار تمیزتری است.

حجم‌های واقعی پولیِ جام جهانی پیش‌بینی می‌شود در سراسر بخش به اوج‌های تاریخی برسد — هرچند اینکه تیم ملی آمریکا (USMNT) تا مراحل بالا پیش برود یا نه، اثر بزرگی بر مجموع‌های داخلی دارد، بنابراین پراکندگیِ پیش‌بینی‌ها زیاد است.

«سخت‌ترین نقطه برای حل‌وفصل»

اگر از لیند بپرسید این بخش در کجا بیشترین آسیب‌پذیری را دارد، به‌جای دادگاه به اتاق خبر اشاره می‌کند. او گفت داستان‌هایی که ادراک عمومی را شکل می‌دهند، پرونده‌های معاملات مبتنی بر اطلاعات نهانی و شکایت‌های بزرگ‌اند — و بازارهای پیش‌بینی از اینکه «عمدتاً به‌عنوان یک ماشین حقیقت» ستایش شوند، به فصلی در بحث گسترده‌تر درباره بازی‌وارسازیِ آمریکا تغییر مسیر داده‌اند؛ جایی که «همه‌چیز دارد تبدیل به یک شرط می‌شود.»

درباره معاملات مبتنی بر اطلاعات نهانی، لیند برای کسی که در حال ساختن کسب‌وکاری بر پایه مشروعیت این بخش است، به‌طرز غیرمعمولی صریح بود. او گفت: «این گره و سخت‌ترین نقطه برای حل‌وفصل خواهد بود.» معاملات نهانی در بازار سهام «تا حد زیادی محصور» و قابل ردگیری است، اما بازارهای رویدادهای ژئوپولیتیک این‌طور نیستند: پیش از اینکه کشوری مورد حمله قرار گیرد، «به سربازها توجیه (brief) داده می‌شود» و اطلاعات به بیرون نشت می‌کند. او پذیرفت: «فکر می‌کنم بستن امکانِ اطلاعات نهانی یک مأموریت غیرممکن است.»

او به یک تفاوت کلیدی در ساختار کسب‌وکار — و به تبع آن، انگیزه‌ها — اشاره کرد: برخلاف sportsbook که از یک شرط‌بند بدنیّت ضرر می‌کند، اپراتور بازار پیش‌بینی یک واسطه خنثی است. لیند گفت: «اینکه کسی ببازد یا ببرد، دغدغه پلتفرم نیست. آن‌ها همیشه کارمزدشان را می‌گیرند»، بنابراین «آن‌ها آن انگیزه بزرگ را برای جلوگیری از معاملات نهانی به همان شکلی که شرکت شرط‌بندی ورزشی دارد، ندارند.»

این‌جا همچنین محدودیت‌های توافق اسپورت‌رادار مشخص می‌شود: ابزارهای آن روی دست‌کاری مسابقات ورزشی تمرکز دارد، نه معاملات نهانی روی قراردادهای سیاسی یا ژئوپولیتیک؛ جایی که پرسر‌وصداترین رسوایی‌ها رخ می‌دهند. در یک مصاحبه در سال ۲۰۲۵، شِین کوپلن، مدیرعامل Polymarket، در برنامه 60 Minutes شبکه CBS News پیشنهاد داد که افراد مطلع که «برتری نسبت به بازار» دارند «چیز خوبی است»، استدلال می‌کرد این فعالیت کشف حقیقت را سریع‌تر می‌کند. این شرکت از آن موضع عقب‌نشینی کرده و در مارس ۲۰۲۶ قوانینش را به‌روزرسانی کرده تا معاملات مبتنی بر اطلاعات محرمانه دزدیده‌شده را ممنوع کند و در پرونده‌های پرسر‌وصدایی مانند شرط‌بندی‌های گانون کن ون دایک، عضو یگان کماندویی یورش مادورو، با مقامات همکاری کند؛ یورش.

او گفت اقدامات مقابله‌ای محدود است: سیاست‌مداران و نیروهای نظامی را ممنوع می‌کنند، اما «اگر شما پرسنل فعال خدمت نظامی باشید، می‌توانید این اطلاعات را به برادرتان بگویید»، و «او به‌جای شما معامله را انجام می‌دهد.» این، البته، در بستر بازار سهام یک مصداق سرراستِ معامله نهانی خواهد بود. سخت‌گیریِ بیش از حد هم هزینه خودش را دارد. در بازاری به‌شدت رقابتی، ممنوعیت‌هایی که استخر معامله‌گران را کوچک می‌کند خودتخریب‌گر است، چون «اپراتورهایی که بیشترین نقدشوندگی را دارند، همان‌هایی هستند که می‌توانند بهترین محصول را ارائه کنند.»

لیند گفت نتیجه «یک دوراهیِ گیرانداز برای اپراتورها» است، و حکم او تاریک است: «با توجه به اینکه ذات دنیا تا این حد آشفته است، واقعاً، واقعاً سخت است که جلویش را بگیری.»

راه ورود به اروپا — و فراتر از بازارهای پیش‌بینی

لیند استدلال کرد ارزش‌گذاری‌ها فقط وقتی معنادار می‌شوند که شکاف فرهنگی را ببینید. اروپایی‌ها وقتی به محصول بازار پیش‌بینی نگاه می‌کنند «شرط‌بندی ورزشی» می‌بینند، در حالی که «آمریکایی‌ها بیشتر با ذهنیت معامله‌گر بزرگ شده‌اند» و نقاط مرجعشان «رقابت در رابین‌هود یا رقابت در کوین‌بیس» است، نه یک بوک‌میکر. از نگاه لیند، به همین دلیل است که «Flutter حوالی ۱۸ میلیارد دلار ارزش بازار دارد در حالی که [Kalshi] ۲۲ میلیارد است»، و اینکه سرمایه‌گذاران «فکر می‌کنند [Kalshi] رابین‌هود بعدی است.»

برای اروپا، لیند یک درگاه واقع‌بینانه می‌بیند. مالت «تنها حوزه قضایی در اروپاست که دارد به تنظیم‌گری این محصول به‌عنوان یک محصول مشتقه مالی فکر می‌کند»، طبقه‌بندی‌ای که می‌تواند کل اتحادیه اروپا را باز کند، و «همه بازیگران بزرگ دارند مالت را به‌عنوان یک حوزه قضایی بالقوه جذاب بررسی می‌کنند.» (Next.io چند هفته پیش‌تر در کنفرانس مالت خود میزبان Polymarket بود.)

با این حال، خوش‌بینی با سابقه‌ای تازه برخورد می‌کند. عالی‌ترین دادگاه اروپا اخیراً تأیید کرده که کشورهای عضو می‌توانند ممنوع کنند محصولات قمار را فارغ از مجوز کشور دیگر — و تا زمانی که رگولاتورهای ملی همچنان بازارهای پیش‌بینی را قمار تلقی کنند، همان‌طور که هلند این ماه در مورد Polymarket انجام داد، ممکن است طبقه‌بندیِ مالت به آن روانی که اپراتورها امید دارند «سفر» نکند، اگر قاب‌بندیِ مشتقه مالی در قاره پیر همان‌قدر بحث‌برانگیز بماند که امروز هست.

در افق دورتر، لیند انتظار دارد اپراتورها دیگر «خودشان را شرکت‌های بازار پیش‌بینی» نبینند، بلکه بیشتر «شرکت‌های مشتقات» بدانند و «در نهایت به سمت محصولات شبیه رابین‌هود ادغام شوند.» او همچنین انتظار دارد ایالت‌های آمریکا در میان‌مدت به‌جای ممنوعیت، سراغ رویکرد مالیات‌ستانی بروند.

فعلاً لیند به همان اندازه که تحلیل‌گر است، کاربر هم هست. او که یک سوئدی است، «امیدوار است سوئد برنده» جام جهانی شود و اعتراف می‌کند در طول بازی‌ها مدام بازارها را چک می‌کند — «احتمالاً روزی صد بار.» دلیلش انسانی‌تر از چیزی است که شاید انتظار داشته باشید: «همیشه سرگرم‌کننده است که چند تا معامله انجام بدهی.» برای صنعتی که هنوز بر سر اینکه مالی است یا قمار می‌جنگد، شاید این صادقانه‌ترین پاسخِ ممکن باشد.