Michael Saylor beschrijft Bitcoin als een technische oplossing voor geld

Saylor beschouwt bitcoin als een technologie voor het behoud van economische waarde

Michael Saylor, uitvoerend voorzitter van Strategy Inc. (Nasdaq: MSTR), beschreef bitcoin op 15 augustus als een technische oplossing voor het opslaan en overdragen van economische waarde. Hiermee bouwde hij voort op zijn al lang bestaande stelling dat het activum moet worden gezien als monetaire technologie in plaats van louter als een cryptovaluta. In zijn essay „What Is Money?“ vergeleek Saylor bitcoin met goud en fiatgeld, terwijl hij het presenteerde als een potentiële basis voor een breder digitaal financieel systeem.

Saylor gaat in zijn betoog uit van de premisse dat geld de waarde opslaat die wordt gegenereerd door arbeid, intelligentie en natuurlijke hulpbronnen, waardoor die waarde door de tijd heen en over afstanden kan worden overgedragen. Goud vervulde die functie historisch gezien door zijn fysieke schaarste, zo betoogde hij, maar brengt kosten met zich mee voor transport, beveiliging en bewaring. Fiatgeld verbetert de overdraagbaarheid, maar stelt de koopkracht en de toegang bloot aan beslissingen van overheden, centrale banken en financiële instellingen.

Op X verklaarde hij:

„Om bitcoin te begrijpen, moet je eerst geld begrijpen. Geld is energie. Bitcoin is digitale monetaire energie.”

Zijn raamwerk beschouwt de schaarste en digitale overdraagbaarheid van bitcoin als technische kenmerken die bedoeld zijn om wat hij omschrijft als monetaire ‘entropie’ te verminderen. Het betoog sluit ook aan bij zijn vierdelige ‘digital money stack’, gepubliceerd op 13 augustus, waarin digitaal kapitaal, krediet, geld en valuta worden onderverdeeld in verschillende financiële functies.

Proof of Work verbindt digitale schaarste met fysieke hulpbronnen

Proof of Work vormt het technische middelpunt van Saylors stelling en koppelt het digitale grootboek van bitcoin aan rekenwerk en elektriciteit. Onder het Proof-of-Work-mechanisme van bitcoin hashen miners herhaaldelijk blokgegevens terwijl ze met elkaar concurreren om een resultaat te produceren dat voldoet aan de moeilijkheidsdoelstelling van het netwerk. Andere knooppunten verifiëren onafhankelijk of het bewijs succesvol is voordat ze een blok accepteren, waardoor het achteraf wijzigen van de transactiegeschiedenis rekenkundig zeer kostbaar is.

Saylor stelt dat deze inzet van fysieke hulpbronnen bitcoin een beveiligingsmodel geeft zonder een centrale poortwachter die bevoegd is om de transactiegeschiedenis te herschrijven. Zijn nadruk op eenvoud strekt zich uit tot het protocol zelf: hij heeft afzonderlijk gewaarschuwd dat wijzigingen in de consensusregels van bitcoin de schaarste, afwikkelingsregels en prikkels voor deelnemers zouden kunnen veranderen, ook al voorspelt hij een aanzienlijk grotere acceptatie op de lange termijn.

Ook het eigendom verschilt van dat van conventionele financiële activa wanneer gebruikers bitcoin rechtstreeks aanhouden. Met een privésleutel van Bitcoin kan een houder transacties autoriseren zonder dat daarvoor een bank of centrale bewaarder nodig is, hoewel het verlies of de openbaarmaking van die sleutel de toegang permanent in gevaar kan brengen. Die afweging relativeert Saylers argument inzake soevereiniteit: het weglaten van een tussenpersoon kan een aanzienlijke verantwoordelijkheid op het gebied van veiligheid naar de eigenaar verschuiven.

Strategy zet Saylers monetaire stelling om in een balansmodel

Saylers monetaire stelling komt tot uiting in de balans van Strategy, waar bitcoin het dominante reserveactief blijft binnen een bredere mix van schuld, preferente aandelen en contanten. Uit het bitcoin-grootboek van Strategy bleek op 10 augustus een stand van 840.447 BTC, met totale aanschafkosten van ongeveer 63,36 miljard dollar en een gemiddelde aankoopprijs van 75.385 dollar per bitcoin. In het grootboek van het bedrijf werd die reserve gewaardeerd op ongeveer 54,56 miljard dollar, terwijl er 6,75 miljard dollar aan schulden, 15,24 miljard dollar aan preferente aandelen en 4,65 miljard dollar aan reserves in Amerikaanse dollars werden vermeld.

Strategy is ook begonnen met het verkopen van delen van zijn bitcoinpositie als onderdeel van een actief kapitaalbeheerprogramma, in plaats van de reserve als permanent onaantastbaar te beschouwen. In de boekhouding staan onder meer verkopen van 1.363 BTC op 30 juni, 2.225 BTC op 6 juli, 1.638 BTC op 3 augustus en 1.690 BTC op 10 augustus, naast andere transacties, terwijl in de resultaten over juli melding werd gemaakt van 218,4 miljoen dollar aan bitcoinverkopen sinds het begin van het jaar tot en met 26 juli.

Het meest recente Formulier 8-K dat bij de SEC is ingediend, laat zien hoe dat beleid in de praktijk wordt toegepast. Strategy verkocht tussen 3 en 9 augustus 1.690 BTC voor 108,6 miljoen dollar en gebruikte de netto-opbrengst voor de terugkoop van 1.152.020 STRC-preferente aandelen voor hetzelfde bedrag. In de aangifte werd ook melding gemaakt van een reserve van 4,65 miljard Amerikaanse dollar, bedoeld ter ondersteuning van preferente dividenden en rentebetalingen, waarmee de verkoop van bitcoin rechtstreeks wordt gekoppeld aan de bredere financieringsstructuur van het bedrijf.

De basislaag van Bitcoin zou een groter financieel systeem kunnen ondersteunen

Saylor’s bredere betoog vereist niet dat bitcoin zelf elke betaling verwerkt of elke bankfunctie overneemt. Hij voorziet in plaats daarvan een relatief eenvoudige monetaire basis waarrond krediet-, spaar-, kredietverstrekkings- en betalingsproducten zich ontwikkelen. In een essay van juli over de groeiende rol van bitcoin in de mondiale financiële wereld beschreef Saylor instellingen, banken, fondsen, verzekeraars en kredietmarkten als potentiële deelnemers die bitcoin als kapitaal gebruiken.

Dat onderscheid staat centraal in zijn betoog van 15 augustus. De basislaag van bitcoin zou zorgen voor schaarste aan digitaal eigendom en de integriteit van de afwikkeling, terwijl hogere financiële lagen snelheid, krediet, inkomstenproducten en transactiegemak zouden kunnen bieden. Dergelijke structuren brengen ook weer risico’s met zich mee die verband houden met emittenten, bewaarders en tegenpartijen, wat betekent dat de eigenschappen van bitcoin zelf niet automatisch worden doorgegeven aan elk financieel instrument dat eromheen wordt opgebouwd.

Saylor presenteert de vergelijking uiteindelijk als een technische ontwikkeling: goud heeft fysieke schaarste gemonetariseerd, fiatgeld is afhankelijk van politiek krediet, en bitcoin introduceert digitaal afdwingbare schaarste. Zijn stelling is niet alleen dat bitcoin kan concurreren als betaalmethode, maar dat het kan dienen als een duurzame monetaire infrastructuur die in staat is economische waarde over tijd, geografie en financiële systemen heen te transporteren.