رئیس بانک مرکزی کره‌جنوبی (BOK) در نخستین سخنرانی سیاست‌گذاری خود، ارز دیجیتال وون (CBDC) را در اولویت قرار داد

نکات کلیدی:

• شین هیون-سونگ، رئیس بانک مرکزی کره (BOK)، که در ۲۱ آوریل ۲۰۲۶ سوگند یاد کرد، CBDC و توکن‌های سپرده را محور اصلی سخنرانی آغاز به کار خود قرار داد.
• فاز ۲ پروژه هانگانگ، که اکنون ۹ بانک را درگیر کرده است، موارد استفاده یارانه‌های دولتی تا سقف ۱۱۰ تریلیون وون (۷۳ میلیارد دلار) را هدف گرفته است.
• عدم اشاره شین به استیبل‌کوین‌ها در نخستین سخنرانی‌اش، از راهبرد «وون دیجیتالِ دولت‌محور» حکایت دارد؛ همزمان با نهایی شدن قانون پایه دارایی دیجیتال (Digital Asset Basic Act) در کره جنوبی.

فاز ۲ پروژه هانگانگ در مرکز توجه؛ رئیس جدید BOK برنامه‌های وون دیجیتال را تشریح می‌کند

شین کار خود را آغاز کرد و در شروع یک دوره چهار ساله جانشین ری چانگ-یونگ شد. نخستین سخنرانی سیاست‌گذاری مهم او هیچ اشاره‌ای به استیبل‌کوین‌های مبتنی بر وون نداشت؛ حذفی قابل توجه با توجه به اینکه کره جنوبی هم‌اکنون در چارچوب قانون در دست بررسی Digital Asset Basic Act به‌طور فعال درباره قواعد استیبل‌کوین‌ها بحث می‌کند.

موضع BOK، آن‌گونه که شین آن را صورت‌بندی کرد، بر یک مدل دو لایه متمرکز است. بانک مرکزی یک CBDC عمده‌فروشی یا هیبریدی صادر می‌کند. بانک‌های تجاری توکن‌های سپرده‌ای صادر می‌کنند که کاملاً قابل تبدیل بوده و برای پرداخت‌ها و تسویه‌های روزمره طراحی شده‌اند. هیچ‌یک از این دو لایه جایی برای یک جایگزینِ خصوصیِ صادرشده در بالاترین سطح این پشته باقی نمی‌گذارد.

شین به‌طور مستقیم به فاز ۲ پروژه هانگانگ، پایلوت پرچم‌دار وون دیجیتالِ BOK، به‌عنوان سازوکار «افزایش کاربردپذیری CBDC و توکن‌های سپرده» اشاره کرد. فاز ۲ در مارس ۲۰۲۶ آغاز شد و از آن زمان به ۹ بانک بزرگ تجاری گسترش یافته است. آزمون تراکنش‌های واقعی در جریان است و کاربردهای بالقوه شامل پرداخت یارانه‌های دولتی با ارزشی تا سقف ۱۱۰ تریلیون وون، حدود ۷۳ میلیارد دلار، می‌شود.

فاز ۱ پروژه هانگانگ بر آزمون‌های فنی یک وون دیجیتال مبتنی بر بلاک‌چین متمرکز بود. فاز ۲ وارد استفاده کاربردی می‌شود و پول برنامه‌پذیر، ابزارهای انطباق مقرراتی، و یکپارچه‌سازی با زیرساخت پرداخت موجود را بررسی می‌کند.

شین همچنین به مشارکت BOK در پروژه آگورا (Project Agora)، ابتکار توکنی‌سازی برون‌مرزی به رهبری BIS، اشاره کرد. این پروژه پلتفرم‌های چند-CBDC را برای پرداخت‌ها و تسویه‌های بین‌المللی سریع‌تر بررسی می‌کند. از نگاه شین، مشارکت BOK در آگورا مستقیماً به هدف اعلام‌شده گسترش نقش وون کره در پرداخت‌های دیجیتال جهانی مرتبط است، بدون آنکه کنترل‌های سرمایه سست شود یا سیستم مالی بی‌ثبات گردد.

اولویت‌های دیگر در سخنرانی شامل معاملات ۲۴ ساعته ارز، یک سامانه تسویه وون در خارج از کشور، و نظارت سخت‌گیرانه‌تر بر بازارهای کریپتو و نهادهای مالی غیربانکی بود. شین گفت BOK در طول دوره او سیاست پولی «محتاطانه و منعطف» را دنبال خواهد کرد.

حذف استیبل‌کوین فوراً توجه ناظران را جلب کرد. شین در جلسه تأیید صلاحیت خود در اواسط آوریل در برابر پارلمان، موضعی بازتر اتخاذ کرده بود. او در توضیحات کتبی ارائه‌شده به قانون‌گذاران گفته بود CBDCها و توکن‌های سپرده «به شکلی مکمل و رقابتی با یکدیگر، با استیبل‌کوین‌ها همزیستی خواهند داشت» و اینکه هرگونه انتشار استیبل‌کوین باید از بانک‌های تحت مقررات آغاز شود. به گفته ناظران پیگیر این روند، تغییر لحن از نامزد تا رئیس بانک مرکزی عمدی بوده است.

شین یک پیشینه بین‌المللی مشخص را به این سمت می‌آورد. او از ۲۰۱۴ تا اوایل ۲۰۲۶ در بانک تسویه‌های بین‌المللی (Bank for International Settlements) ابتدا به‌عنوان مشاور اقتصادی و سپس به‌عنوان رئیس اداره پولی و اقتصادی خدمت کرد. پیش از BIS، او سمت‌های دانشگاهی داشت، از جمله سمتی در دانشگاه پرینستون. دوره او در BIS با چندین آزمایش همکاری‌محور CBDC همپوشانی داشت، از جمله پروژه‌های مشترک پیشین با مشارکت کره جنوبی.

بخش بانکداری تجاری بر اساس چارچوب شین می‌تواند جایگاه قابل توجهی به دست آورد. توکن‌های سپرده، بانک‌های تجاری را در مرکز توزیع پول دیجیتال قرار می‌دهند، به آنها نقشی مستقیم در مالیه برنامه‌پذیر می‌دهند و در عین حال نظارت بانک مرکزی را دست‌نخورده نگه می‌دارند.

بازارهای کریپتو و نهادهای مالی غیربانکی در دوره رئیس جدید با دقت‌نظر بیشتری مواجه خواهند شد. شین وعده داد دسترسی بهتر به داده‌ها برای رصد ریسک و پایش نزدیک‌تر فعالیت‌ها خارج از نظام سنتی بانکی فراهم شود.

توسعه CBDC در کره جنوبی در دوره دو رئیس پیش رفته است. ری چانگ-یونگ پایلوت‌های فنی را پیش برد و کاربردهای یارانه‌ای را بررسی کرد. شین در مرحله تجاری‌سازی سکان را به دست می‌گیرد، با ترجیحی روشن برای زیرساختِ تحت مقررات و قابل تعامل‌پذیری، در برابر آزمایش‌های گسترده‌تر بخش خصوصی.