بچ زیرو ERCOT: یک تابلوی امتیاز جدید در رقابت تسلیحاتی قدرت هوش مصنوعی

این مقاله نخستین‌بار در Miner Weekly منتشر شد؛ خبرنامه‌ای هفتگی از Blocksbridge Consulting که تازه‌ترین اخبار حوزه انرژی، محاسبات، زیرساخت و تحلیل داده را از The Energy Mag گردآوری می‌کند. نسخه اصلی مقاله را می‌توانید اینجا ببینید.

در طول هفته گذشته، موجی از اعلامیه‌های ERCOT Batch Zero نشان می‌دهد چگونه یک مسابقه تسلیحاتیِ برق در حال شکل‌گیری است؛ جایی که شرکت‌ها جایگاه خود در فرآیند اتصال به شبکه تگزاس را به معیاری عمومی برای سنجش قدرت رقابتی تبدیل می‌کنند.

IREN وضعیت مشروطِ Base Load را برای هاب ۲ گیگاواتی Sweetwater خود برجسته کرد. Hut 8 (NASDAQ: HUT) این برچسب را برای Beacon Point مطرح کرد. Soluna (NASDAQ: SLNH) آن را برای کل پردیس ۱۶۶ مگاواتی Kati اعلام کرد. یک طبقه‌بندی فنی شبکه به چیزی تبدیل شده که می‌شود در تیتر گذاشت—راهی برای نشان دادن اینکه برنامه‌های برق یک شرکت پشتوانه واقعی دارد.

اما همانند مسابقه هش‌ریت، بزرگ‌ترین عدد همه داستان را نمی‌گوید. این طبقه‌بندی‌ها میان ظرفیتی که موقعیت خود را بر اساس مطالعات قبلی حفظ می‌کند و درخواست‌هایی که هنوز در انتظار تخصیص‌اند تفاوت می‌گذارند. پشت اعلامیه‌های ظاهراً مشابه، شرکت‌ها—و حتی پروژه‌ها درون یک شرکت واحد—می‌توانند در مراحل بسیار متفاوتی باشند.

افشای ۸ سپتامبر Galaxy این تمایز را نشان می‌دهد. پنج پروژه طبقه‌بندی‌های مشروطی دریافت کردند که در مجموع حدود ۴.۲ گیگاوات را پوشش می‌داد. از این مقدار، ۱.۶۳ گیگاوات در Helios I و II به‌عنوان Base Load طبقه‌بندی شد. ۲.۶ گیگاوات دیگر در Caspian، Selene و Helios III به‌عنوان Studied Load طبقه‌بندی شد و بنابراین همچنان مشمول تخصیص ظرفیت است.

یک نکته شایسته توجه ویژه است: Galaxy پروژه ۷۰۰ مگاواتی Caspian را به‌عنوان Base Load ارائه کرده بود. ERCOT آن را به‌طور موقت Studied Load طبقه‌بندی کرد. حتی در یک شرکت واحد هم گیگاوات‌های تیترشده درجات متفاوتی از قطعیت دارند.

مسابقه تسلیحاتیِ صنعت یک جدول امتیاز جدید پیدا کرده است

در دسامبر ۲۰۲۱، به‌روزرسانی عملیاتی MARA (NASDAQ: MARA) تمایزی روشن میان خروجی فعلی و ظرفیت آینده ارائه می‌کرد. این شرکت گزارش داد ناوگان فعالش حدود ۳.۵ EH/s تولید می‌کند، در کنار خریدهایی که انتظار می‌رفت ناوگان را تا اوایل ۲۰۲۳ به ۲۳.۳ EH/s برساند؛ چیزی که به‌طور کامل تا اواسط ۲۰۲۴ محقق نشد.

امروز مشابه آن، استفاده از ظرفیت آینده برای تثبیت جایگاه رقابتی است. برق همیشه برای ماینینگ مهم بوده است. آنچه تغییر کرده، برجسته‌شدن دسترسی به شبکه در روایتِ توسعه—و امکان استفاده از آن دسترسی برای خدمت‌رسانی به بازاری متفاوت از محاسبات—است.

یک سفارش دستگاه و یک طبقه‌بندی شبکه تعهدات متفاوتی هستند، با ریسک‌های متفاوت. با این حال هر دو همان خطای تحلیلی را به‌همراه دارند: اینکه یک نقطه‌عطف در مسیر تولید آینده را چنان تلقی کنیم که گویی تولید از پیش تضمین شده است.

گرفتاری ERCOT توضیح می‌دهد چرا یک طبقه‌بندی فنی به چیزی تبدیل شده که ارزش اعلام کردن دارد.

وقتی نهادهای ناظر تگزاس در ژوئن Batch Zero را تصویب کردند، ERCOT از بیش از ۴۳۸ گیگاوات درخواست اتصال بارهای بزرگ گزارش داد که نزدیک به ۸۹٪ آن از سوی دیتاسنترها بود. تا ۳ اوت، دفتر فرماندار Greg Abbott از بیش از ۴۷۴ گیگاوات درخواست خبر داد؛ حدود ۹۰٪ از سوی دیتاسنترها و بیش از پنج برابر رکورد اوج تقاضای ERCOT. این ارقام اتصال‌های پیشنهادی را می‌سنجند، نه پیش‌بینی اینکه هر مگاواتِ درخواستی واقعاً محقق خواهد شد.

وقتی چندین پردیس به یک زیرساخت انتقال مشترک تکیه دارند، مطالعه جداگانه پروژه‌ها دشوار می‌شود. Batch Zero گروه گذار در تغییر ERCOT به‌سمت ارزیابی هم‌زمان بارهای بزرگ است؛ با سنجش اثرات ترکیبی آن‌ها و تخصیص ظرفیت انتقالِ موجود. این فرآیند معمولاً مربوط به تأسیساتی با حداقل ۷۵ مگاوات است که کار مطالعاتی کافی از قبل و تعهدات توسعه‌ای دارند.

در این فرآیند، پروژه‌های Base Load بدون طی تخصیص ظرفیت جدیدِ Batch Zero وارد مدل آغازین مطالعه می‌شوند. پروژه‌های Studied Load واجد شرایط حضور هستند اما همچنان با ارزیابی و تخصیص روبه‌رو می‌شوند. پروژه‌هایی که واجد شرایط نشوند باید از طریق یک فرآیند اتصال آینده پیش بروند.

این موضوع Base Load را به یک مزیت معنادار تبدیل می‌کند. همچنین توضیح می‌دهد چرا «شامل Batch Zero» بودن توصیفی بیش از حد کلی برای مقایسه توسعه‌دهندگان است.

برای نمونه، CleanSpark (NASDAQ: CLSK) طبقه‌بندی‌های مشروط برای ۵۸۵ مگاوات به‌عنوان Base Load و ۳۰۰ مگاوات به‌عنوان Studied Load را افشا کرد؛ شکافی که گفت انتظارش را داشت. هنگام ارزیابی پرتفوی تگزاس این شرکت، این اعداد باید در ستون‌های جداگانه قرار بگیرند.

Ionic Digital پنجشنبه افشای مشخص‌تری ارائه داد. شرکت گفت ارائه‌دهنده انتقال آن، Texas-New Mexico Power، به آن اطلاع داده که ERCOT به‌طور موقت ۴۶۶ مگاواتِ باقی‌ماندهِ درخواستی در پردیس Ward County را به‌عنوان Base Load طبقه‌بندی کرده است. برق‌دار کردن آن بخش، مجموع تقاضای پردیس را به ۷۰۰ مگاوات می‌رساند. Ionic همچنان تکمیل تا پایان ۲۰۲۷ را هدف‌گذاری می‌کند، مشروط به راستی‌آزمایی، فرآیند حسابرسی و تعیین طبقه‌بندی نهایی ERCOT.

در مقابل، پست Cipher در X نشان می‌دهد یک عدد تیترشده چقدر می‌تواند پرسش‌های بی‌پاسخ باقی بگذارد. شرکت گفت بازخورد اولیه از ارائه‌دهندگان خدمات انتقالش به ۳.۲ گیگاوات طبقه‌بندی‌های مشروط Batch Zero منجر شده است. این شرکت افشا نکرد چه مقدار Base Load و چه مقدار Studied Load است و گفت در حال بررسی برچسب‌های اختصاصی هر سایت است و هفته آینده جزئیات بیشتری ارائه می‌کند.

این تمایز همچنین پویایی‌های مسابقه تسلیحاتی جدید برق را ثبت می‌کند: شرکت‌ها می‌توانند یک عدد بزرگ اعلام کنند پیش از آنکه سرمایه‌گذاران اطلاعات لازم برای مقایسه آن با پرتفوی رقبا را داشته باشند. پیگیری وعده‌داده‌شده Cipher کمک می‌کند روشن شود پشت آن عدد کل چه چیزی قرار دارد.

واژه «مشروط» یک لایه دیگر اضافه می‌کند

دستور اوتِ Abbott راستی‌آزمایی و حسابرسی دیتاسنترهایی را که در فرآیند اتصال پیش می‌روند الزامی کرد. ERCOT سپس طبقه‌بندی‌های موقت صادر کرد. اطلاعیه ۳ سپتامبر آن شرایط احتمالی را مشخص می‌کند؛ از جمله راستی‌آزمایی موفق، اصلاحات داده‌های مدل‌سازی فنی و استثناهای مقرراتی در مواردی که الزامات احراز صلاحیت برآورده نشده است. برآورده نکردن یک شرطِ قابل اعمال می‌تواند یک پروژه را فاقد صلاحیت کند.

افشاهای شرکت‌ها به‌صورت یکنواخت مشخص نمی‌کنند کدام شرایط برای هر سایت اعمال می‌شود. پروژه‌ای که منتظر راستی‌آزمایی است و پروژه‌ای که نیازمند استثنای احراز صلاحیت است، مسائل حل‌نشده متفاوتی دارند—even اگر هر دو وضعیت خود را مشروط توصیف کنند.

بنابراین برای خوانندگانی که گسترش هوش مصنوعی در صنعت ماینینگ را دنبال می‌کنند، مقایسه مفید باید پروژه‌به‌پروژه باشد: ظرفیتی که هم‌اکنون در حال بهره‌برداری است، ظرفیتی که به‌عنوان Base Load حفظ شده، ظرفیت درخواستی که هنوز منتظر تخصیص است، و گام‌های باقی‌مانده پیش از آنکه مشتریان بتوانند از آن استفاده کنند.

اعلامیه‌های ۲۰۲۱ از سرمایه‌گذاران می‌خواست از سفارش دستگاه‌ها به هش‌ریت آینده نگاه کنند. امروز اعلامیه‌های برق از آن‌ها می‌خواهد از دسترسی به شبکه به درآمد محاسباتی آینده نگاه کنند. Batch Zero برخی از آن مسیرها را روشن‌تر می‌کند. آزمون بعدی این است که چه تعداد از مگاوات‌های تیترشده به تأسیسات عملیاتی تبدیل می‌شوند—و چه زمانی.