جیم کرامر بازار را «اسفناک» می‌خواند؛ در حالی‌که نفت، تعرفه‌ها و رویکرد جنگ‌طلبانه فدرال رزرو وال‌استریت را متلاطم می‌کند

اولین باری نیست که به سراغ این واژه می‌رود

اظهارنظر کرامر یک فورانِ منفرد نیست؛ او در ماه مارس هم تقریباً با همین ادبیات صحبت کرده بود و به بینندگان برنامه «Mad Money» گفته بود که برای بازار «یک هفته اسفناک دیگر» بوده و توضیح داده بود:

«چهار هفته از شروع جنگ می‌گذرد و واقعاً افتضاح بوده است.»

این فورانِ احساسی در بحبوحه درگیری جاری (و ظاهراً بی‌پایان) با ایران رخ داد؛ درگیری‌ای که ابتدا قیمت نفت را بالاتر برد و همزمان سهام فناوری را پایین کشید. چهار ماه بعد، همان منازعه زیربنایی همچنان نیروی غالب پشت توصیف دوباره او از بازار به‌عنوان «اسفناک» است.

تکرار این موضوع به همان اندازه که درباره حل‌نشده ماندن درگیری می‌گوید، درباره خودِ کرامر هم حرف دارد. هشدار او در ماه مارس که «تاریخِ شوک‌های نفتی پُر است از بازارهای خرسی» در طول تابستانی که با شعله‌ور شدن‌های مکرر در خاورمیانه تعریف شده، توصیه‌ای ماندگار از آب درآمده است؛ هر بار با الگویی مشابه بازارها را می‌لرزاند: جهش نفت و سپس فروش در سهام.

شوک نفتی پشت این حال‌وهوا

محرک فوری نوسان‌های ژوئیه به تصمیم رئیس‌جمهور ترامپ برای اعمال دوباره محاصره دریایی علیه ایران از طریق تنگه هرمز بازمی‌گردد؛ آبراهی که حدود یک‌پنجمِ انتقال نفتِ جهان از آن عبور می‌کند. نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) با انتشار این خبر ۹.۴٪ جهش کرد و در ۷۸.۱۴ دلار برای هر بشکه بسته شد؛ یکی از تندترین حرکت‌های تک‌روزه این کالا در سال جاری تا اینجا.

ترامپ در ابتدا خواستار دریافت ۲۰٪ کارمزد از همه محموله‌هایی شد که تحت حفاظت آمریکا از تنگه عبور می‌کنند، اما بعدتر آن درخواست را کنار گذاشت و به‌جای آن بر تعهدات سرمایه‌گذاری جایگزین از سوی کشورهای حاشیه خلیج فارس تکیه کرد.

این نوع تغییر مسیر ناگهانیِ سیاستی به ویژگی تکرارشونده بازارهای امسال تبدیل شده است؛ قیمت‌های نفت با هر تهدید تازهِ محاصره جهش می‌کند و هر زمان تنش‌ها فروکش می‌کند بخشی از مسیر را بازمی‌گردد. کرامر جداگانه از افزایش‌های قیمتی مرتبط با تعرفه‌ها هم به‌عنوان عاملی یاد کرده که درد را برای مصرف‌کنندگان کم‌درآمدی که همین حالا با تورمِ ماندگار دست‌وپنجه نرم می‌کنند، تشدید می‌کند.

فدرال رزروِ جنگ‌طلب‌تر فشار را بیشتر می‌کند

سیاست پولی هم کمک چندانی نکرده است؛ چرا که فدرال رزرو نرخ هدف خود را در ۳.۵۰٪ تا ۳.۷۵٪ نگه داشته و رئیس جدید فدرال رزرو، کوین وارش، بانک مرکزی را از «راهنمایی آینده‌نگر»ی که سرمایه‌گذاران به آن اتکا داشتند دور کرده و به‌جایش به رویکردی کاملاً داده‌محور چرخانده است.

اکنون حدود نیمی از مقام‌های فدرال رزرو می‌گویند دست‌کم یک افزایش نرخِ یک‌چهارم واحدی ممکن است پیش از پایان ۲۰۲۶ لازم باشد؛ چرخشی قابل‌توجه نسبت به انتظارات کاهش نرخ که در ابتدای چرخه بر بحث‌های بازار سایه انداخته بود.

کِرَمر همین تغییر را یک روز قبل‌تر برجسته کرد و به بینندگان گفت وقت آن است که فراتر از سهام فناوری نگاه کنند؛ زیرا عدم‌قطعیت مرتبط با هوش مصنوعی، لایه دیگری از ریسک را روی تصویرِ نفت و نرخ‌ها اضافه می‌کند. او همچنین به بالا بودن نرخ‌ها به‌عنوان یک عامل بازدارنده مشخص برای برخی نمادها اشاره کرده و هوم دیپو را به‌عنوان یک «خانه» عالی توصیف کرده که در «محله‌ای» بد از هزینه‌های بالای استقراض گیر افتاده است؛ هزینه‌هایی که همچنان بر بخش‌های حساس به نرخ مانند مسکن و خرده‌فروشی فشار وارد می‌کنند.

بیت‌کوین هم در همان جریان گرفتار است

اظهارنظرهای کرامر درباره کریپتو در طول سال‌ها به‌شدت نوسان کرده است؛ از این‌که بیت‌کوین را «یک برنده» خواند که ارزش نگه‌داری دارد و آن را به سهام Strategy ترجیح داد، تا این‌که بعدتر کاملاً بدبین شد و پرسید وقتی این دارایی زیر ۸۰ هزار دلار تقلا می‌کرد گاوهای آن کجا رفته‌اند. چارچوب «اسفناک» او درباره کل بازار این بار مشخصاً درباره بیت‌کوین نبود، اما این دارایی هم در همان فضای ریسک‌گریز معامله شده و در ۲۰ ژوئیه حوالی ۶۵ هزار دلار دست‌به‌دست شده است؛ در بازه‌ای که تحلیلگران به‌طور کلی آن را دوره‌ای آمیخته و بی‌جهت برای قیمت‌های کریپتو توصیف کرده‌اند.

مسیر کوتاه‌مدت احساسات احتمالاً به این بستگی دارد که آیا تقابل هرمز فروکش می‌کند یا جهشی دیگر در قیمت نفت ایجاد می‌کند، و نیز این‌که پیام‌رسانی تازه و داده‌محورِ فدرال رزرو در نشست بعدی سیاست‌گذاری چگونه تفسیر می‌شود. ترامپ همین یک هفته، یک بار درباره کارمزد تنگه تغییر موضع داده است؛ یادآوری‌ای که بخش ژئوپولیتیکِ این معادله می‌تواند دوباره و با هشدار اندک تغییر کند.