بانک‌های مرکزی در ماه مه ۴۱ تن طلا افزودند؛ در حالی که رکورد ۴۵٪ قصد دارند بیشتر بخرند

لهستان و چین پیشتاز موج گسترده خرید رسمی

شورای جهانی طلا (WGC)، نهاد صنعتی که جریان‌های شمش در بخش رسمی را رصد می‌کند، فعالیت‌های ماه مه را در یادداشتی پژوهشی به قلم ماریسا سلیم، سرپرست ارشد پژوهش شورا برای منطقه آسیا-اقیانوسیه، تشریح کرد. بانک ملی لهستان با ۱۸ تُن در صدر همه خریداران قرار گرفت؛ پس از آن بانک خلق چین با ۱۰ تُن، ازبکستان با ۹ تُن، قزاقستان با ۷ تُن و اداره پولی سنگاپور با ۴ تُن قرار داشتند.

نظرسنجی ذخایر طلای بانک‌های مرکزی ۲۰۲۶ شورا که اوایل امسال انجام شد، حال‌وهوای مدیران ذخایر جهان را ثبت کرد. WGC اعلام کرد:

“۸۹٪ از بانکداران مرکزی انتظار دارند ذخایر طلای جهان در ۱۲ ماه آینده افزایش یابد. رکورد ۴۵٪ از بانکداران مرکزی انتظار دارند ذخایر طلای نهاد خودشان طی ۱۲ ماه آینده افزایش پیدا کند.”

لهستان تنها در سال ۲۰۲۶ مقدار ۶۴ تُن انباشته کرده و در حالی که برای رسیدن به هدف علنی ۷۰۰ تُنی تلاش می‌کند، بزرگ‌ترین خریدار طلای سال بوده است. چین از ابتدای سال تاکنون ۲۵ تُن افزوده و دارایی‌های رسمی خود را به ۲٬۳۳۱ تُن رسانده است؛ یعنی حدود ۹٪ از کل ذخایرش. انبار طلای قزاقستان ۳۶۱ تُن است؛ حدود ۷۸٪ از ذخایرش، در حالی که طلا ۸۷٪ از ذخایر ازبکستان را تشکیل می‌دهد (از بالاترین نسبت‌ها در جهان).

همه نهادها خریدار نبودند؛ ترکیه در مه ۳ تُن کاهش داد و روسیه ۶ تُن فروخت؛ در نتیجه پس از ۳۴ تُن واگذاری در سال جاری، ذخایر مسکو به ۲٬۲۹۲ تُن رسید. با این حال، این فروش‌ها در برابر تقاضا در نقاط دیگر ناچیز بود؛ زیرا بانک ملی چک اکنون ۳۹ ماه متوالی خرید خالص را ثبت کرده است؛ یکی از طولانی‌ترین روندهای فعال در میان مقامات پولی.

گسستی ساختاری نسبت به دهه گذشته

طبق یافته‌های نظرسنجی، سرعت فعلی نشان‌دهنده فاصله گرفتن از هنجارهای تاریخی است؛ زیرا بانک‌های مرکزی طی چهار سال گذشته به‌طور متوسط سالانه ۱٬۰۰۰ تُن جذب کرده‌اند؛ دو برابرِ میانگین حدود ۵۰۰ تُن در دهه پیش از آن. بخش رسمی همچنین سال ۲۰۲۶ را قوی آغاز کرد؛ با خرید خالص برآوردی ۲۴۴ تُن در فصل اول (بالاتر از فصل قبل و بالاتر از میانگین فصلی پنج‌ساله). مدیران ذخایر، پوشش تورم، ریسک تحریم‌ها و تنوع‌بخشی دور از دلار آمریکا را از انگیزه‌های اصلی عنوان می‌کنند.

پیامدها در ترکیب ذخایر آشکار است؛ جایی که طلا اکنون برای نخستین بار از سال ۱۹۹۶ سهم بزرگ‌تری از ذخایر بانک‌های مرکزی جهان نسبت به اوراق خزانه‌داری آمریکا دارد—تغییری که تحلیلگران آن را نقطه عطفی در نحوه نگهداری ثروت ملی توسط نهادهای رسمی توصیف می‌کنند. از آنجا که بانک‌های مرکزی از بزرگ‌ترین دارندگان منفرد شمش هستند، خریدهای آنها عرضه را برای سال‌ها از بازار خارج می‌کند و به بخش رسمی نفوذی نامتناسب بر قیمت‌های بلندمدت می‌دهد.

در نهایت، گلدمن ساکس ۲۰٪ ظرفیت رشد برای طلا در ۲۰۲۶ می‌بیند، در حالی که نایجل گرین، مدیرعامل گروه دیورر (Devere Group)، استدلال کرده که رالی بی‌وقفه فلز باعث تردیدهای تازه درباره گام بعدی فدرال رزرو شده است.

خریدهای بیشتر در راه است؟

بانک کره، که ۱۰۴ تُن نگه می‌دارد، در حال آماده‌سازی نخستین تخصیص‌های خود به صندوق‌های قابل معامله در بورس طلا (ETFها) است؛ گامی که کانال تازه‌ای برای تقاضای رسمی باز می‌کند. شیلی از ابتدای سال تاکنون ۸ تُن افزوده است، در حالی که علاقه در آمریکای لاتین در حال شکل‌گیری است.

سنگاپور، که خود در مه خریدار ۴ تُنی بوده و در مجموع ۱۹۷ تُن ذخایر دارد، قصد دارد در اکتبر ۲۰۲۶ خدمات خزانه‌داری (Vaulting) طلای بانک مرکزی را راه‌اندازی کند و این دولت‌شهر را به یک قطب نگه‌داری امانی برای همان ذخایری تبدیل کند که همتایانش پیوسته در حال انباشت آن هستند. با توجه به اینکه ۸۹٪ از بانکداران مرکزیِ مورد نظرسنجی انتظار دارند دارایی‌های جهانی بیشتر افزایش یابد، تقاضای رسمیِ زیرساختی در بازار طلا نشانه چندانی از فروکش کردن در نیمه دوم سال ندارد.