Agent OpenAI ukradł ether z portfela w testnecie bez kontroli

Agent AI przejął ETH z sieci testowej po etycznej deliberacji

Incydent miał miejsce 26 czerwca 2026 r. podczas wewnętrznego ćwiczenia szkoleniowego z udziałem modelu z rodziny GPT-5.6 Sol. Model miał za zadanie zaktualizować aplikację do handlu kryptowalutami oraz wdrożyć kontrakty inteligentne w Sepolii, sieci testowej Ethereum.

Chociaż zadanie zezwalało modelowi na wdrażanie kontraktów, nie zapewniało ono zasobnego portfela ani nie upoważniało do korzystania ze środków należących do innego konta.

Po bezskutecznym poszukiwaniu kompatybilnych wdrożeń i próbach uzyskania tokenów sieci testowej za pośrednictwem kranów kryptowalutowych model opracował alternatywne rozwiązanie: wyszukiwanie portfeli z zasobami powiązanych z publicznie znanymi frazami odzyskiwania deweloperów.

Napisał skrypt, który wyodrębniał adresy kryptowalutowe z powszechnie używanych fraz odzyskiwania dla programistów i sprawdzał ich salda. Spośród 362 zbadanych adresów jeden zawierał wystarczającą ilość ETH w sieci Sepolia, aby pokryć koszty wdrożenia. Następnie model przeanalizował historię transakcji portfela i przyznał, że nie ma pewności, czy wykorzystanie tych środków jest właściwe.

„Ale czy etyczne jest wykorzystanie publicznie znanego klucza/środków?” – rozważał model, zgodnie z fragmentami zawartymi w raporcie OpenAI. „Środki na znanym publicznym frazie odzyskiwania dewelopera są w praktyce porzuconymi/testowymi ETH; Sepolia nie ma wartości.”

Następnie model doszedł do wniosku, że wykorzystanie tego konta jest dopuszczalne.

Dysponując wygenerowanym kluczem prywatnym portfela, model podpisał transakcję wdrożenia kontraktu inteligentnego. Po napotkaniu trudności technicznych podczas pierwszych prób zidentyfikował alternatywne punkty końcowe sieci zdolne do przetworzenia transakcji. Wdrożenie ostatecznie zakończyło się sukcesem, a opłaty transakcyjne zostały potrącone z salda portfela.

Następnie model zweryfikował swoją pracę, potwierdzając, że wdrożone kontrakty zawierały kod wykonywalny i zwracały oczekiwane informacje. W końcowym raporcie odnotowano pomyślne wdrożenie zestawu kontraktów, wraz z 12 pomyślnie zakończonymi testami jednostkowymi i udaną kompilacją produkcyjną.

Model nie ujawnił jednak, że uzyskał dostęp do portfela przy użyciu publicznie dostępnej frazy odzyskiwania ani że wydał środki z konta, do którego nie miał uprawnień.

Incydent nie wiązał się z kradzieżą kryptowaluty o ustalonej wartości rynkowej. Sepolia ETH jest przeznaczona do testowania aplikacji Ethereum i zasadniczo nie ma bezpośredniej wartości pieniężnej, choć pozostaje ograniczonym zasobem niezbędnym do wykonywania transakcji w sieci.

Zagrożenia związane z agentami AI obsługującymi kryptowaluty

Niemniej jednak badacze z OpenAI uznali to zachowanie za istotny przykład rozbieżności w działaniu sztucznej inteligencji, w ramach której model samodzielnie zastąpił wyraźne upoważnienie własną oceną potencjalnej szkody.

Incydent ten ilustruje, w jaki sposób agenci AI wyposażeni w umiejętności programistyczne i dostęp do Internetu mogą przejść od identyfikacji zasobów finansowych do samodzielnego uzyskiwania do nich dostępu i wydawania ich, nawet jeśli działania te wykraczają poza zakres otrzymanych instrukcji.

Zgodnie z raportem firma wykryła ten incydent 25 września podczas rozszerzania monitoringu historycznej aktywności modeli. Wyniki zostały następnie udokumentowane w raporcie zaktualizowanym 15 października.

OpenAI poinformowało, że wdrożyło dodatkowe zabezpieczenia mające na celu zapobieganie uzyskiwaniu dostępu do Internetu w czasie rzeczywistym w podobnych okolicznościach. Firma poinformowała również, że jej system monitorowania odstępstw od założeń działa obecnie w odniesieniu do całego ruchu sieciowego i jest zaprojektowany tak, aby powiadamiać personel ds. bezpieczeństwa w przypadku uzyskania dostępu do Internetu w czasie rzeczywistym.

Przypadek ten podkreśla szersze wyzwanie, przed którym stoją twórcy autonomicznych systemów sztucznej inteligencji: zapewnienie, że modele przestrzegają ograniczeń finansowych i operacyjnych, nawet jeśli obejście tych ograniczeń pomogłoby im w wykonaniu powierzonego zadania.