Według pracowników SEC to, co emitent kryptowaluty obiecuje nabywcom, może mieć wpływ na to, czy token niebędący papierem wartościowym jest oferowany w ramach umowy inwestycyjnej. Nowe wytyczne dotyczą marketingu, rozwoju sieci, wykupów, wpływów z stakingu oraz platform handlowych.
Pracownicy SEC wyjaśniają, w jaki sposób obietnice dotyczące kryptowalut wpływają na traktowanie papierów wartościowych

Najważniejsze wnioski
- Obietnice dotyczące działań, które mają przynieść zyski, pozostają kluczowym elementem analizy.
- Oświadczenia dotyczące wykupu mogą być oceniane inaczej w przypadku sieci funkcjonujących i tych, które są w trakcie tworzenia.
- Późniejsze sprzedaży tokenów mogą nadal podlegać przepisom dotyczącym papierów wartościowych, o ile obietnice te pozostają powiązane z danym aktywem.
Co emitenci mówią nabywcom tokenów
Nabywcy tokenów mogą spotkać się z różnym traktowaniem pod kątem papierów wartościowych w zależności od obietnic towarzyszących ofercie, nawet jeśli sam kryptowalutowy składnik aktywów nie jest papierem wartościowym. W sekcji „Najczęściej zadawane pytania” opublikowanej 25 września pracownicy Wydziału Finansów Korporacyjnych Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) stwierdzają, że promowanie obecnych zastosowań sieci prawdopodobnie nie będzie samo w sobie stanowiło obietnicy podjęcia istotnych działań zarządczych. Podobnie nie będzie to miało miejsca w przypadku ogólnych planów dotyczących przyszłych funkcji, o ile nie promują one potencjalnych zysków.
Zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi kryptowaluta niebędąca papierem wartościowym może być oferowana w ramach umowy inwestycyjnej, gdy nabywcy mają uzasadnione oczekiwania co do zysków wynikających z działań, do których wykonania zobowiązuje się emitent. Różnica polega na tym, czy opisuje się, czym zajmuje się sieć, czy też prosi się nabywców, by liczyli na zyski wynikające z obiecanych działań. Zgodnie z marcową interpretacją SEC późniejsza sprzedaż tokenów może również stanowić transakcję papierami wartościowymi, o ile umowa inwestycyjna pozostaje powiązana z danym aktywem. W takim przypadku wymagana byłaby rejestracja lub zastosowanie dostępnego zwolnienia.
Pracownicy SEC twierdzą, że realizacja obiecanej funkcjonalności lub decentralizacji jest oceniana w oparciu o opis przedstawiony nabywcom przez samego emitenta. Ogólne definicje SEC służą odrębnemu celowi w klasyfikacji aktywów. Jeśli inna strona przejmuje obiecane przez emitenta kluczowe działania, samo to przeniesienie nie powoduje zakończenia powiązania tokenu z umową inwestycyjną.
Czym różni się rozwój sieci od wykupu tokenów
Zgodnie ze stanowiskiem Komisji, na które powołuje się personel, po uruchomieniu sieci jej zabezpieczanie, utrzymywanie i ulepszanie nie stanowią istotnych działań zarządczych, o których mowa w sekcji FAQ. W przypadku działającej sieci bez podmiotu centralnego oświadczenia emitenta prawdopodobnie nie stworzyłyby nowej umowy inwestycyjnej, gdy nikt nie kontroluje sukcesu ani porażki systemu.
Etap rozwoju sieci wpływa również na sposób, w jaki pracownicy oceniają ogłoszenie o wykupie. Ogłoszenia o wykupie dotyczące działającego systemu nie stanowiłyby obietnicy podjęcia istotnych działań zarządczych. W przypadku systemu niedokończonego ogłoszenie mogłoby stanowić taką obietnicę, „jeżeli emitent przedstawi wykup jako generujący zysk lub zwrot dla posiadaczy tokenów”. Kluczowe znaczenie ma wskazane źródło oczekiwanego zwrotu dla posiadaczy; sekcja FAQ nie określa statusu każdego wykupu.
W sekcji FAQ przytoczono sposób traktowania funkcjonujących sieci omówiony w projekcie rozporządzenia w sprawie aktywów kryptograficznych z 18 sierpnia. Ta odrębna propozycja zawiera warunkową ścieżkę zakończenia traktowania jako umowy inwestycyjnej po tym, jak emitent zrealizuje lub trwale zaprzestanie wykonywania obiecanych istotnych działań. Późniejsze wyłączenie z tej kategorii nie usunie wcześniejszego naruszenia przepisów dotyczących rejestracji ani odpowiedzialności za istotne nieprawidłowości w sprawozdaniach finansowych – stwierdza marcowa interpretacja.
Potwierdzenia stakingu i platformy handlowe
Pracownicy zajmują się również tokenami potwierdzającymi udział w stakingu, które mogą rejestrować własność kryptowaluty przeznaczonej do wspierania sieci. W okolicznościach opisanych w interpretacji SEC potwierdzenie dotyczące cyfrowego towaru, które nie stanowi umowy inwestycyjnej, jest narzędziem cyfrowym. Potwierdzenie wydane przez dostawcę płynnego stakingu opartego na protokole może natomiast stanowić cyfrowy towar.
Kwalifikujący się dokument potwierdzający nie przyznaje żadnych praw ani korzyści finansowych wykraczających poza te związane z zdeponowanym aktywem, a jego emitent nie może pożyczać, zastawiać ani w inny sposób wykorzystywać tego aktywa. Rozróżnienie to opiera się na klasyfikacji towarów cyfrowych przyjętej przez SEC. Dokument potwierdzający dotyczący papieru wartościowego lub aktywa niebędącego papierem wartościowym, ale nadal objętego umową inwestycyjną, stanowi papier wartościowy zgodnie z marcową interpretacją.
Samo prowadzenie rynku wtórnego nie czyni platformy handlowej podmiotem promującym; musi ona spełniać definicję zawartą w przepisie 405 ustawy o papierach wartościowych. Dziewięć odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania stanowi opinie pracowników i nie ma mocy prawnej, a Komisja ani ich nie zatwierdziła, ani nie odrzuciła.
Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego przy użyciu sztucznej inteligencji. Oryginalna wersja angielska jest źródłem autorytatywnym; tłumaczenia automatyczne mogą zawierać nieścisłości, zwłaszcza w terminologii prawnej i regulacyjnej.












