Przedmeczowa analiza Kalshiego dotycząca Sądu Najwyższego: poczekajmy, aż CFTC zmieni przepisy

Trzech członków kierownictwa, jeden argument, a pisma procesowego wciąż nie ma

W chwili pisania tego tekstu firma Kalshi nie złożyła jeszcze żadnego dokumentu w Sądzie Najwyższym, a termin na złożenie odpowiedzi na skargę upływa dopiero za miesiąc – jednak w ciągu ostatniego tygodnia firma publicznie przedstawiła jasną argumentację za pośrednictwem trzech osób, dając obserwatorom sceny prawnej wyobrażenie o swojej przyszłej strategii.

Dyrektor generalny Tarek Mansour powiedział w wywiadzie dla RotoWire, że orzeczenie Sądu Apelacyjnego Dziewiątego Okręgu, które opowiedziało się po stronie stanu New Jersey, „przyniosło więcej niepewności prawnej niż dotychczas”. Zgodnie z jego ujęciem sądy w dużej mierze zgadzają się co do kwestii pierwszeństwa, przy czym „istnieje wąska rozbieżność co do tego, czy swapy mogą być uznane za sport”, a większość reakcji „koncentrowała się na przepisie 40.11. Kluczowa kwestia: prawdopodobnie w ciągu najbliższych kilku tygodni lub miesięcy pojawi się nowy przepis, który wyjaśni tę sprawę.

Szef działu sporów sądowych firmy Kalshi, Jovy Dedaj, pisząc na X, stwierdził, że Sąd Apelacyjny Dziewiątego Okręgu zgodził się z Sądem Apelacyjnym Trzeciego Okręgu w kwestii fundamentalnej – przy czym decyzja tego ostatniego była korzystna dla Kalshi – ale że jego orzeczenie „opiera się w dużej mierze na błędnej interpretacji zasady specjalnej CEA”. Rzeczniczka rynku prognoz, Dani Lever, powtórzyła ten argument w rozmowach z Bloomberg Law i CNBC: że Sąd Apelacyjny Dziewiątego Okręgu „zgodził się z tą kluczową zasadą”, a „tam, gdzie się z nią nie zgodził, uczynił to w oparciu o przepis, który jest obecnie w trakcie nowelizacji”.

Nowa zasada, do której nawiązuje Kalshi, jest rzeczywista: w czerwcu CFTC zaproponowała zastąpienie całkowitego zakazu indywidualną oceną w świetle interesu publicznego, zgodnie z którą sport byłby traktowany jako hazard, ale większość kontraktów dotyczących wyników meczów i kontraktów specjalnych (prop contracts) pozostałaby w mocy. Komisja aktywnie składała opinie amicus curiae po stronie rynków prognoz w stanowych postępowaniach sądowych, dochodząc wyłącznej jurysdykcji i pozywając bezpośrednio poszczególne stany w związku z ich działaniami egzekucyjnymi. Rzecznik CFTC Zach Fulton oświadczył serwisowi The Block, że Sąd Apelacyjny Dziewiątego Okręgu błędnie zinterpretował ustawę i przepisy wykonawcze.

W opinii zgodnej z orzeczeniem z 28 sierpnia sędzia Sądu Apelacyjnego Dziewiątego Okręgu Kenneth K. Lee napisał, że jego zdaniem sąd w ogóle nie musiał rozstrzygać kwestii ustawowej, ponieważ przepis 17 C.F.R. § 40.11 zakazuje umów dotyczących gier hazardowych i chociaż komisja zaproponowała jego zmianę, „przepis ten nadal obowiązuje i ma decydujący wpływ na wynik niniejszego postępowania odwoławczego”. Większość sędziów pod przewodnictwem sędziego Ryana D. Nelsona z Trzeciego Okręgu Sądowego obrała trudniejszą drogę, uznając, że umowy te nie są swapami, ponieważ stanowią zakłady, a odmienna interpretacja ustawy oznaczałaby, że Kongres „ukrył słonia w mysi norze”.

Nelson rozpoczął swoją opinię, cytując reklamę samej firmy: „pierwsza aplikacja do legalnych zakładów sportowych we wszystkich 50 stanach”. Mansour próbował złagodzić tę sytuację, przedstawiając serwisowi RotoWire następujący argument: „Jeśli używa się słowa »zakład« w potocznym znaczeniu, można obstawiać akcje. Kupując akcje Tesli… mówi się: »Po prostu postawię na Teslę«”.

Rynek prognoz musi tu również liczyć się ze swoją własną dotychczasową strategią prawną. Zanim firma wkroczyła na rynek sportowy, tocząc spór z CFTC przed Sądem Okręgowym dla Dystryktu Kolumbii w sprawie kontraktów wyborczych, przyznała, że hazard obejmuje sport i że nielegalnego instrumentu nie można uratować poprzez ocenę w świetle interesu publicznego – a jest to właśnie mechanizm, który wprowadziłaby proponowana regulacja. Sąd Apelacyjny Dziewiątego Okręgu zacytował to przyznanie się firmie.

Wniosek stanu New Jersey ma węższy zakres niż sugeruje większość doniesień. W sprawie Flaherty przeciwko KalshiEX LLC prokurator generalna Jennifer Davenport sformułowała pytanie w ten sposób, czy ustawa Dodda-Franka „uniemożliwiła stanom regulowanie zakładów sportowych zawieranych w ich jurysdykcjach, jeśli zakłady te są oferowane na rynkach zarejestrowanych w Komisji Handlu Kontraktami Terminowymi Towarowymi” – co oznacza konkretnie sport, a nie ogólnie kontrakty dotyczące wydarzeń. W pismie procesowym opisano „bezpośrednią, uznaną i nie do pogodzenia rozbieżność” oraz stwierdzono, że firmy te „wciągnęły już co najmniej 20 stanów w spory sądowe”.

Ponieważ ustawa Dodda-Franka zabrania również firmom oferowania swapów poza rynkami zarejestrowanymi w CFTC, w petycji argumentuje się, że jeśli Kalshi ma rację, „wówczas licencjonowane przez stan zakłady bukmacherskie, które od czasu orzeczenia w sprawie Murphy wszyscy uznawali za legalne – w tym w kasynach stacjonarnych – najwyraźniej od początku naruszały ustawę Dodda-Franka”. W petycji nazywa się domniemane wyparcie stanowego prawa hazardowego „zdumiewającym” wnioskiem, niosącym poważne „konsekwencje gospodarcze i polityczne”.

John Holden z Kelley School of Business na Uniwersytecie Indiana, w rozmowie z SBC Americas, przedstawił planowany przebieg dalszych działań prawnych: sprzeciw Kalshiego w ciągu 30 dni, odpowiedź stanu New Jersey w ciągu 10 dni od tego momentu oraz konferencja, która zazwyczaj odbywa się w ciągu miesiąca po tym terminie. Sędziowie mogą następnie przychylić się do wniosku, odrzucić go, ponownie wpisać sprawę na listę lub zwrócić się do prokuratora generalnego o analizę – opcja, która według Holdena może wydłużyć postępowanie o kilka miesięcy, ale która w tej sprawie może być uzasadniona, biorąc pod uwagę, że komisja powołana przez samą administrację jest już stroną zainteresowaną po stronie Kalshiego. Bank of America poinformował klientów, że Sąd Najwyższy może nadal czekać na rozstrzygnięcia w sprawach toczących się w innych okręgach sądowych.