Grupa amerykańskich ustawodawców z obu partii domaga się, by internetowe serwisy bukmacherskie i rynki prognoz skanowały twarze użytkowników w celu oszacowania ich wieku przed zezwoleniem im na obstawianie zakładów lub zawieranie transakcji. W propozycji zapewniono, że tożsamość ani dane biometryczne nie będą przechowywane, jednak pełny tekst projektu nie został jeszcze opublikowany, przez co nie są jasne kwestie dotyczące egzekwowania przepisów, dokładności oraz wymogów dotyczących odwołań.
Amerykańscy ustawodawcy proponują wprowadzenie weryfikacji wieku na podstawie rozpoznawania twarzy na rynkach zakładów internetowych
NAPISAŁ
UDOSTĘPNIJ
Najważniejsze informacje
- Projekt ustawy wymagałby sprawdzania wieku na podstawie twarzy podczas logowania lub przed obstawieniem zakładu lub zawarciem transakcji.
- Dziewięciu ustawodawców z Izby Reprezentantów popiera przepisy dotyczące serwisów bukmacherskich i rynków prognoz.
- Instytut NIST stwierdził, że dokładność szacowania wieku różni się w zależności od algorytmów i cech demograficznych.
Projekt przewiduje szacowanie wieku za pomocą rozpoznawania twarzy
W środę kongresman Josh Gottheimer (NJ-5) przedstawił ponadpartyjną propozycję wraz z ośmioma pierwotnymi współwnioskodawcami, dążąc do wprowadzenia federalnych kontroli wieku na podstawie rozpoznawania twarzy w internetowych serwisach bukmacherskich i na rynkach prognoz. Ustawa o rozpoznawaniu twarzy w celu ochrony dzieci nakładałaby na platformy obowiązek weryfikacji wieku użytkownika albo podczas logowania, albo przed postawieniem zakładu lub zawarciem transakcji.
Pierwotnymi współwnioskodawcami projektu ustawy są kongresmani Jeff Van Drew, Nick LaLota, Kristen McDonald Rivet, Jimmy Panetta, Darren Soto, Tom Suozzi, Ritchie Torres i Bruce Westerman. Biuro Gottheimera poinformowało, że technologia ta będzie analizować strukturę i cechy twarzy w celu oszacowania wieku użytkownika bez przechowywania danych tożsamościowych ani osobistych informacji biometrycznych.
Gottheimer przedstawił ten projekt jako odpowiedź na problem nieletnich korzystających z kont należących do rodziców, rodzeństwa lub przyjaciół. „Nie zaakceptowalibyśmy tego w kasynie w Las Vegas” – powiedział demokratyczny polityk z New Jersey, argumentując, że dostęp do treści online nie powinien opierać się na systemie zaufania. Projekt popiera organizacja ParentsRISE zajmująca się bezpieczeństwem dzieci, a także uzyskał wsparcie ze strony branży rynków prognoz.
Pomimo nazwy projektu ustawy opisany proces jest bardziej precyzyjnie określany jako szacowanie wieku na podstawie twarzy niż konwencjonalne rozpoznawanie twarzy. Technologia rozpoznawania twarzy próbuje ustalić tożsamość osoby poprzez porównanie jej twarzy z znanymi tożsamościami, podczas gdy oprogramowanie do szacowania wieku analizuje twarz w celu przewidzenia, na ile lat dana osoba wygląda. Narodowy Instytut Standardów i Technologii (NIST) klasyfikuje szacowanie wieku jako analizę twarzy, a nie rozpoznawanie tożsamości.
NIST ocenił sześć algorytmów szacowania wieku i stwierdził, że żaden z systemów nie przewyższał wyraźnie pozostałych. Średni błąd w wspólnej bazie danych zdjęć wizowych wyniósł 3,1 roku, przy czym wyniki różniły się w zależności od jakości obrazu, wieku, płci, regionu urodzenia oraz wzajemnego oddziaływania tych czynników. Wskaźniki błędów były prawie zawsze wyższe w przypadku twarzy kobiet niż mężczyzn.
Większość użytkowników zbliża się do ustawowego progu wieku określonego przez platformę. Streszczenie projektu ustawy nie wyjaśnia, co się stanie, gdy oprogramowanie wygeneruje niepewny wynik, czy użytkownik może zamiast tego przedstawić dokument tożsamości, w jaki sposób można zakwestionować błędną decyzję ani jakie techniczne standardy dokładności muszą spełniać operatorzy.
Pełny tekst ustawy oraz nadany jej numer nie zostały publicznie opublikowane wraz z ogłoszeniem. Podsumowanie Gottheimera nie określa zatem jeszcze, która agencja federalna będzie egzekwować ten środek, jakie kary będą miały zastosowanie, kiedy przepis wejdzie w życie ani w jaki sposób proponowane zabezpieczenia biometryczne będą współdziałać z stanowymi przepisami dotyczącymi prywatności. W chwili pisania tego tekstu kwestie te pozostają niejasne.
Ustawodawcy powołali się na styczniowe badanie przeprowadzone przez organizację Common Sense Media, w ramach którego ankietowano 1 017 amerykańskich chłopców w wieku od 11 do 17 lat. Okazało się, że 36% z nich uczestniczyło w co najmniej jednej grze hazardowej lub działalności o charakterze hazardowym w ciągu poprzedniego roku, a odsetek ten wzrastał do 41% wśród osób w wieku od 14 do 17 lat. W badaniu tym zastosowano jednak szeroką definicję, która obejmowała skrzynki z nagrodami, skórki postaci, konkursy fantasy, nieformalne zakłady i inne działania związane z grami; 12% wszystkich respondentów zgłosiło udział w grach hazardowych związanych ze sportem.
Spośród 353 chłopców, którzy zgłosili udział w grach hazardowych, 27% stwierdziło, że doświadczyło negatywnych skutków, takich jak stres lub konflikty, a 40% wyraziło pewien żal. Badanie nie wykazało, że 36% chłopców korzystało z licencjonowanych bukmacherów lub platform prognoz, co sprawia, że węższe ustalenia dotyczące hazardu sportowego mają większe znaczenie dla ustawodawstwa niż statystyka podana w nagłówku.
Organy regulacyjne w coraz większym stopniu traktują kontrolę wieku i tożsamości jako kluczową kwestię zarówno dla bukmacherów, jak i rynków prognoz. Dziewięć europejskich organów ds. hazardu wymieniło ostatnio słabe kontrole wieku wśród swoich obaw dotyczących platform prognoz. Projekt ustawy przeniósłby tę debatę do Kongresu, poddając oba rodzaje działalności związanej z zakładami online tym samym proponowanym przepisom dotyczącym ochrony dzieci.
Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego przy użyciu sztucznej inteligencji. Oryginalna wersja angielska jest źródłem autorytatywnym; tłumaczenia automatyczne mogą zawierać nieścisłości, zwłaszcza w terminologii prawnej i regulacyjnej.
