Michael Saylor voorziet een sector voor digitale activa ter waarde van 100 biljoen dollar dankzij wijzigingen in de regelgeving

Wat Saylor zegt, zou een sector van 100 biljoen dollar kunnen ondersteunen

Digitale activa zouden kunnen uitgroeien tot een sector van 100 biljoen dollar als miljoenen mensen en bedrijven nuttige financiële producten kunnen ontwikkelen, zo stelt Michael Saylor. De uitvoerend voorzitter van Strategy Inc. (Nasdaq: MSTR) zette die prognose uiteen in een essay van 26 september over rechten op digitale activa. Het is zijn visie op het potentieel van de sector, geen gemeten marktwaarde of een voorspelling met een vastgestelde deadline.

Saylor pleit voor een rechtskader voor het creëren, uitgeven, bewaren, overdragen en gebruiken van digitale activa. Hij stelt dat beleidsmakers regels moeten beoordelen op basis van wat eigenaren kunnen doen nadat deze van kracht zijn geworden. Zijn kritiek op de CLARITY Act is dat de aanpak ervan te veel nadruk legt op beperkingen, hoewel hij het beschermen van de sector tegen een vijandige toekomstige regering een redelijk doel noemt. Zijn eerdere standpunt over CLARITY was ook gericht op het op de markt brengen van nuttige producten.

Het voorstel reikt veel verder dan bitcoin. Saylor noemt digitale valuta, in tokens omgezette effecten, betalingen en financiële diensten waarvoor software kan worden ingezet.

Digitale dollars en effecten die eigenaren kunnen verhandelen

Digitale producten op basis van de dollar moeten openstaan voor concurrentie tussen banken, fintech-bedrijven en technologieplatforms, stelt Saylor. Hij wil ook dat emittenten concurreren op rendement, zodat klanten rendementen, diensten en bekendgemaakte risico’s kunnen vergelijken. Een aan de dollar gekoppelde stablecoin is één vorm van digitale dollar, hoewel producten kunnen verschillen in structuur en beschermingsmaatregelen. Saylor pleit voor wetswijzigingen wanneer bestaande regels de door hem voorgestelde concurrentie in de weg staan.

Wat betreft getokeniseerde effecten ligt zijn focus op de mogelijkheid voor de eigenaar om een activum over te dragen. Een getokeniseerd aandeel zou op een blockchain kunnen worden weergegeven, maar Saylor stelt dat eigenaren ook de mogelijkheid moeten hebben om bewaarders te kiezen, de positie over te dragen en financieringsvoorwaarden te vergelijken. Dat zou meer vereisen dan alleen het uitgeven van een digitale weergave, terwijl deze beperkt blijft tot dezelfde aanbieders.

Een tokenisatiekader voor de uitgifte van aandelen toont één gebied van marktontwikkeling. Het voorstel van Saylor gaat verder door de nadruk te leggen op wat er na de uitgifte gebeurt: of de belegger het activum naar een andere dienstverlener kan brengen en het kan gebruiken in een concurrerende markt voor bewaring of krediet.

Privacy, naleving en dagelijkse betalingen

Volgens Saylor zouden routinematige financiële activiteiten minder lasten op het gebied van rapportage en identiteitscontrole met zich mee moeten brengen. Hij pleit voor hogere, voor inflatie gecorrigeerde drempels voor transactierapportage en bescherming voor gewone overboekingen. Het Government Accountability Office schatte in 2024 dat de in 1972 vastgestelde rapportagedrempel voor contante transacties van 10.000 dollar in 2023, na inflatiecorrectie, ongeveer 72.880 dollar zou hebben bedragen.

Hij wil ook dat klanten, met hun toestemming, vertrouwde identiteitsgegevens bij verschillende financiële dienstverleners kunnen hergebruiken. Instellingen zouden volgens zijn voorstel nog steeds risico’s beoordelen en verdachte activiteiten in de gaten houden. Het herhaaldelijk verzamelen van dezelfde documenten zorgt volgens hem voor vertragingen en leidt tot meer kopieën van gevoelige informatie.

Alledaagse betalingen brengen een apart belastingvraagstuk met zich mee. De regels van de Internal Revenue Service inzake digitale activa kunnen vereisen dat iemand die een digitaal activum uitgeeft, een winst of verlies berekent. Saylor stelt een zinvolle vrijstelling voor voor gewone betalingen met digitale activa, die groot genoeg is voor alledaagse aankopen en geïndexeerd is aan de inflatie. Hij maakt een onderscheid tussen een maximum voor het aankoopbedrag en een drempel op basis van de belastbare winst.

Financiële hulpmiddelen voor AI-agenten

Saylor verwacht dat AI-agenten namens mensen en bedrijven onderzoek zullen doen, zullen onderhandelen en aankopen zullen doen. Hij stelt dat dergelijke software behoefte zal hebben aan wallets, programmeerbare betalingen, overdraagbare activa en diensten die 24 uur per dag beschikbaar zijn. Er worden al betalingssystemen voor AI-agenten ontwikkeld, hoewel de omvang van de toekomstige vraag onzeker blijft.

Zijn beleidsagenda wijst rollen toe aan de SEC, de Commodity Futures Trading Commission, het ministerie van Financiën, de bankentoezichthouders en het Witte Huis. Hij stelt ook dat technologische capaciteit een nationale prioriteit moet zijn, waaronder het in staat stellen van studenten om met AI te leren en van ondernemers om ermee te bouwen. Volgens hem zouden op grote schaal gebruikte financiële producten mensen een concrete reden geven om de rechten te ondersteunen die nodig zijn om ze te kunnen blijven gebruiken.

De uitvoerend voorzitter van The Strategy sluit zijn prognose af met een voorwaarde: om de schaal te bereiken die hij voor ogen heeft, zouden miljoenen mensen en bedrijven moeten experimenteren met nieuwe manieren om kapitaal te creëren en te organiseren.