اسلایدهای طلا ۰.۷٪ کاهش می‌یابد، در حالی که DXY نزدیک ۹۹.۳۲ باقی می‌ماند و بازدهی اوراق ۱۰ساله به سمت ۴.۶٪ حرکت می‌کند

طلا این هفته با موانع روبه‌رو شد

طلا در بازار نقدی، دوره ۱۷ تا ۲۴ مه را نزدیک ۴٬۵۴۰ دلار آغاز کرد و بیشتر هفته را در نوسان بین ۴٬۴۸۰ تا ۴٬۵۶۶ دلار گذراند. نوسان‌های روزانه در هر دو جهت تند بود؛ به‌طوری‌که برخی نشست‌ها حرکت‌هایی تا ۲۵ دلار به سمت بالا ثبت کردند و سپس در جلسات دیگر تا ۸۴ دلار عقب‌نشینی شد. فلز زرد در چندین آزمون، نزدیک ۴٬۴۸۰ دلار کف پیدا کرد و پیش از پایان هفته دوباره رو به بهبود رفت.

شاخص دلار آمریکا در تمام دوره در بازه ۹۹٫۰ تا ۹۹٫۴ باقی ماند و تا ۲۲ مه نزدیک ۹۹٫۳۲ تثبیت شد. دلار قوی‌تر، هزینه طلای دلاری را برای خریدارانی که با ارزهای دیگر فعالیت می‌کنند افزایش می‌دهد و این اصطکاک در کاهش تقاضا در بازارهای نقدی و آتی نمایان شد.

بازده اوراق خزانه‌داری معیار ۱۰ساله آمریکا به سمت ۴٫۵٪ تا ۴٫۶٪ حرکت کرد؛ سطوحی نزدیک به اوج‌های یک‌ساله. وقتی اوراق چنین بازدهی ارائه می‌دهند، نبود بازده در طلا به یک نقطه‌ضعف تبدیل می‌شود. خروج سرمایه از ETFها این تغییر را منعکس کرد؛ زیرا دارندگان به سمت گزینه‌های بهره‌دار چرخش کردند.

انتظارات سیاستی فدرال رزرو نیز فشار بیشتری وارد کرد. صورت‌جلسه FOMC که حوالی ۲۱ مه منتشر شد، تورم پایدار را توصیف کرد و نشان داد کاهش نرخ‌ها در کوتاه‌مدت همچنان بعید است. بازارها احتمال هرگونه تسهیل را کاهش دادند و این امر به‌طور مستقیم جذابیت طلا را به‌عنوان پوشش ریسک در برابر نرخ‌های واقعی پایین کم کرد.

قیمت انرژی که تا حدی به‌واسطه تنش پیرامون تنگه هرمز بالا مانده بود، نگرانی‌های تورمی را زنده نگه داشت. داده‌های CPI آمریکا در این دوره، آن نگرانی‌ها را تقویت کرد و به فدرال رزرو بهانه‌ای داد تا شکیبا بماند. ترکیب داده‌های تورمی، صورت‌جلسه‌های متمایل به انقباض و فشار بازدهی، عامل اصلی سنگینی بر طلا در این هفته بود.

ریسک ژئوپلیتیک که در بخش بزرگی از رالی گسترده ۲۰۲۶ از طلا حمایت کرده بود، این هفته کمک کمتری کرد. گزارش‌ها از ورود مذاکرات آمریکا و ایران به آنچه مقام‌ها «مراحل پایانی» توصیف کردند، تقاضای پناهگاه امن را در حاشیه کاهش داد. احساس ریسک بهبود یافت و برخی خریداران را از طلا به سمت سهام کشاند.

سهام آمریکا در همین دوره رشد کرد. شاخص S&P 500 هفته را در ۷٬۴۷۳ بست و هشتمین هفته پیاپی صعودی خود را ثبت کرد. میانگین صنعتی داوجونز در ۵۰٬۵۷۹ تثبیت شد؛ حدود ۲٫۱٪ افزایش یافت و رکوردهای جدیدی در بسته‌شدن‌ها به‌جا گذاشت. نزدک کامپوزیت در ۲۶٬۳۴۳ به کار پایان داد که با رشد شرکت‌های فناوری و درآمدهای مرتبط با هوش مصنوعی از جمله دل و ورک‌دی تقویت شد.

بیت‌کوین طی هفته حدود ۱٫۵٪ تا ۳٪ عقب نشست و از نزدیک ۷۸٬۰۰۰ دلار به حدود ۷۶٬۵۰۰ تا ۷۷٬۰۰۰ دلار رسید. اتریوم ۳٪ تا ۵٪ کاهش یافت و نزدیک ۲٬۰۶۰ تا ۲٬۱۲۰ دلار بسته شد. ارزش کل بازار رمزارزها به حدود ۲٫۵۵ تا ۲٫۶۵ تریلیون دلار کاهش یافت و تحت فشار همان پویایی‌های دلار و بازدهی قرار گرفت که به طلا ضربه می‌زدند.

افت هفتگی طلا در چارچوب یک اصلاح گسترده‌تر قرار می‌گیرد که از اوج تاریخی ژانویه ۲۰۲۶ در نزدیکی ۵٬۵۸۹ دلار به ازای هر اونس آغاز شد. این فلز حدود ۱۶٪ از آن سقف افت کرده، اما همچنان به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از سطوح معاملاتی سال ۲۰۲۵ باقی مانده است.

بانک‌های مرکزی در این دوره به خرید خالص طلا ادامه دادند؛ حمایتی ساختاری که در طول اصلاح، پشتوانه قیمت‌ها بوده است. این خرید بخشی از فشار فروش کوتاه‌مدت ناشی از خروج ETFها و بازارهای آتی را خنثی کرد.

حامیان طلا که این فلز را رصد می‌کنند، با استناد به تداوم متنوع‌سازی ذخایر توسط بانک‌های مرکزی، نگرانی‌های مالی بلندمدت و احتمال تسهیل آتی از سوی فدرال رزرو، اهداف قیمتی بلندمدت بالای ۵٬۰۰۰ دلار به ازای هر اونس را حفظ کرده‌اند. با این حال، تصویر کوتاه‌مدت به این بستگی دارد که آیا بازدهی‌ها تثبیت می‌شوند و آیا تنش‌های ژئوپلیتیک مهار باقی می‌مانند یا نه.

طلا وارد هفته پایانی مه می‌شود در حالی که مقاومت تکنیکال نزدیک ۴٬۵۵۰ تا ۴٬۶۰۰ و حمایت حدود ۴٬۴۸۰ تا ۴٬۵۰۰ قرار دارد؛ و حرکت جهت‌دار بعدی احتمالاً به داده‌های تورمی پیشِ رو و هرگونه تغییر در راهنمایی فدرال رزرو گره خورده است.