قیمت‌های طلا کاهش یافتند زیرا تنش‌های ایران دستاوردهای رشد ناشی از گزارش ضعیف اشتغال آمریکا را از بین برد

طلای نقدی هفته را نزدیک ۴,۱۷۵ دلار به ازای هر اونس آغاز کرد. پس از آنکه اداره آمار کار گزارش داد در ژوئن تنها ۵۷,۰۰۰ شغل غیرکشاورزی اضافه شده—بسیار کمتر از حدود ۱۱۰,۰۰۰ شغلی که اقتصاددانان انتظار داشتند—قراردادهای آتی روز دوشنبه تا ۴,۲۱۵.۵۰ دلار هم بالا رفتند. BLS همچنین مجموع اشتغال آوریل و مه را در مجموع ۷۴,۰۰۰ واحد کاهش داد. نرخ بیکاری به ۴.۲٪ افزایش یافت.

معامله‌گران این چاپِ ضعیفِ اشتغال را نشانه‌ای دانستند که فدرال رزرو به کاهش نرخ بهره نزدیک‌تر می‌شود. دلار در برابر ارزهای اصلی تضعیف شد. هم طلا و هم نقره در هفته کوتاه‌شده به‌خاطر تعطیلات رشد کردند؛ به‌طوری‌که نقره تا ۶۲.۸۰ دلار به ازای هر اونس رسید و طلا بالای ۴,۲۰۰ دلار معامله شد.

اما این رالی دوام نیاورد. رئیس‌جمهور ترامپ در ۸ ژوئیه اعلام کرد آتش‌بس شکننده با ایران به پایان رسیده است. پس از آن، حملات تازه مرتبط با کشتیرانی در تنگه هرمز رخ داد و قیمت نفت با نگرانی از اختلال گسترده‌تر جهش کرد. افزایش قیمت نفت انتظارات تورمی را بالا برد و بازدهی اوراق خزانه‌داری نیز همزمان افزایش یافت.

قراردادهای آتی طلا همان روز از گشایش نزدیک ۴,۱۰۶.۵۰ دلار تا کفِ درون‌روزی ۴,۰۳۲.۵۰ دلار افت کرد؛ کاهشِ نزدیک به ۲٪. نقره افت شدیدتری داشت. طبق داده‌های COMEX، قراردادهای آتی با افت ۴.۵۵٪ در ۵۸.۵۴ دلار بسته شدند. نقره نقدی در طول جلسه برای مدتی کوتاه نزدیک ۵۸ دلار به ازای هر اونس معامله شد. دو روز بعد، در ۱۰ ژوئیه، ترامپ به ایران هشدار داد که اقدام نظامی بیشتری در راه است.

ترامپ در تروث سوشال نوشت: «دستورها از پیش صادر شده‌اند و ارتش آمریکا برای یک دوره یک‌ساله، با امکان تمدید، آماده، مایل و قادر است تا تمام مناطق ایران را به‌طور کامل درهم بکوبد و نابود کند.»

کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) همان روز صورت‌جلسه‌های نشست ژوئن خود را منتشر کرد. این صورت‌جلسه‌ها نشان دادند کمیته دچار دو دستگی است و همچنان بر تورمی تمرکز دارد که هنوز به‌طور کامل فروکش نکرده است. این موضوع بنا بر قیمت‌گذاری بازارِ ذکرشده در گزارش، احتمال افزایش نرخ در سپتامبر را نزدیک ۵۰٪ نگه داشت و درست هم‌زمان با انتشار خبر ایران، فشار بر هر دو فلز را بیشتر کرد.

ورود خریداران فیزیکی

طلا و نقره هر دو در ۹ ژوئیه بازگشتند. قراردادهای آتی طلا ۱.۴۳٪ رشد کرد و در ۴,۱۴۰.۸۰ دلار بسته شد. نقره ۳.۷۷٪ افزایش یافت و به حدود ۶۰.۷۵ دلار رسید. معامله‌گران و فروشندگان، خرید فیزیکی—یعنی خرید شمش و سکه واقعی به‌جای قراردادهای آتی کاغذی—را دلیل آن دانستند که قیمت‌ها به‌جای سقوط بیشتر، نزدیک ۴,۰۳۰ تا ۴,۰۸۰ دلار حفظ شدند.

پرمیوم‌ها در مراکز فیزیکی از جمله دبی، شانگهای و هند در خلال افت قیمت تقویت شد؛ نشانه‌ای که تقاضا برای خودِ فلز از فشار فروش در بازار آتی پیشی گرفته است. تحلیلگران USAGOLD و Bullionvault این الگو را به‌عنوان شکار فرصت در نزدیکی سطوح کلیدی و روانی قیمت توصیف کردند.

روز جمعه جلسه‌ای آرام‌تر رقم خورد. قراردادهای آتی طلا حدود ۰.۶۵٪ افت کرد و در ۴,۱۱۳.۷۰ دلار بسته شد، در حالی که نقره ۰.۹۶٪ کاهش یافت و به ۶۰.۱۷ دلار رسید. معاملات آخر هفته کم‌حجم باقی ماند؛ به‌طوری‌که طلای نقدی بین ۴,۱۰۸ تا ۴,۱۲۰ دلار و نقره نقدی نزدیک ۵۹.۷۰ تا ۵۹.۷۵ دلار، در آستانه هفته جدید تثبیت شد.

طلا هفته را نسبت به نقطه شروع ۵ ژوئیه با افت ۱.۳٪ تا ۱.۶٪ به پایان رساند. نقره نزدیک ۵۹.۷۰ دلار پایان داد و در همین بازه حدود ۴.۳٪ کاهش نشان داد.

چرا نقره بیشتر افت کرد

نقره در هر دو جهت بیش از طلا نوسان می‌کند، زیرا بیش از نیمی از تقاضای نقره از کاربردهای صنعتی مانند الکترونیک، پنل‌های خورشیدی و خودروهای برقی می‌آید، نه فقط سرمایه‌گذاری. وقتی نگرانی‌های رشد همزمان با نگرانی‌های تورم بالا می‌روند—همان‌طور که پس از خبر ایران رخ داد—نقره از دو سو هم‌زمان ضربه می‌خورد.

نسبت طلا به نقره—که اندازه می‌گیرد برای خرید یک اونس طلا چند اونس نقره لازم است—در جریان فروش ۸ ژوئیه بازتر شد و تا آخر هفته در محدوده ۶۷ تا ۷۰ تثبیت شد. نسبت بالاتر یعنی نقره در مقیاس نسبی طی هفته عملکردی ضعیف‌تر از طلا داشته است.

طلا چندین بار بدون شکست، حمایت نزدیک محدوده ۴,۰۰۰ تا ۴,۱۰۰ دلار را آزمود و بارها به خرید فیزیکی به‌عنوان کف زیر بازار اشاره شد. مقاومت بین ۴,۱۵۰ تا ۴,۲۰۰ دلار نمایان شد؛ ناحیه‌ای که طلا پس از جهش اولیه دوشنبه به آن نزدیک شد اما نتوانست از آن عبور کند.

گام بعدی چیست

اکنون بازارها چشم به گزارش بعدی شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) دوخته‌اند تا تأیید شود تورم واقعاً در چه سطحی قرار دارد. این داده به معامله‌گران کمک می‌کند تصمیم بگیرند نشست سپتامبر فدرال رزرو به کاهش نرخ، افزایش نرخ، یا عدم تغییر منجر می‌شود.

خرید طلای بانک‌های مرکزی در طول هفته به‌عنوان پشتوانه‌ای پس‌زمینه‌ای باقی ماند؛ همراه با تقاضای فیزیکی که زیان‌ها را در مقایسه با فروش‌های سنگین گذشته محدود کرد. طلا همچنان نسبت به سقف‌های بالای ۵,۳۰۰ دلار که اوایل ۲۰۲۶ ثبت شده بود به‌شدت پایین‌تر است، اما اصلاح ژوئیه در مقایسه با آن اصلاح گسترده‌تر، کم‌عمق باقی ماند.

در حال حاضر، معامله‌گران طلا و نقره دو نیروی رقیب را قیمت‌گذاری می‌کنند. بازار کار ضعیف‌تر به سمت نرخ‌های پایین‌تر و قیمت‌های بالاتر فلزات اشاره دارد. در مقابل، تشدید درگیری در خاورمیانه به سمت نفت بالاتر، تورم بالاتر و بازدهی بالاتر اوراق قرضه می‌رود؛ عواملی که همگی به زیان طلا و نقره عمل می‌کنند. تا زمانی که یکی از این نیروها به‌طور روشن غالب نشود، احتمالاً هر دو فلز همچنان بین این دو جهت در نوسان خواهند بود.