پیش‌بازی کالشی برای دیوان عالی آمریکا (SCOTUS): منتظر بمانید تا CFTC قوانین را بازنویسی کند

سه مدیر اجرایی، یک استدلال، هنوز هیچ لایحه‌ای

در زمان نگارش، کالشی هنوز چیزی در دیوان عالی ثبت نکرده و لایحه مخالفتش تا یک ماه دیگر سررسید نمی‌شود — اما شرکت طی هفته گذشته از طریق سه نفر، در فضای عمومی استدلالی روشن را مطرح کرده و به ناظران حقوقی تصویری از راهبرد پیشِ رو داده است.

طارق منصور، مدیر اجرایی، در مصاحبه‌ای با RotoWire گفت رأی حوزه نهم، که به نفع نیوجرسی بود، «عدم قطعیت حقوقی بیشتری نسبت به قبل اضافه کرد.» به روایت او، دادگاه‌ها در اصلِ «پیش‌دستی» (preemption) عمدتاً هم‌نظرند و «اختلافی محدودتر درباره این است که آیا سواپ‌ها می‌توانند ورزشی باشند یا نه» وجود دارد؛ و بخش بزرگی از واکنش‌ها «حول Rule 40.11 متمرکز بود. نکته اصلی: احتمالاً یک قاعده جدید طی چند هفته یا چند ماه آینده می‌آید که موضوع را روشن خواهد کرد.

جُوی دِداج، رئیس دعاوی کالشی، در X نوشت که حوزه نهم در یک نکته بنیادین با حوزه سوم — که رأی آن به نفع کالشی بود — موافق بوده، اما تصمیمش «تا حد زیادی بر تفسیر نادرست از قاعده ویژه CEA» تکیه دارد. دَنی لِوِر، سخنگوی بازار پیش‌بینی، همین استدلال را به Bloomberg Law و CNBC نیز منتقل کرد: این‌که حوزه نهم «با آن اصل کلیدی موافق بود» و «جایی که اختلاف داشت، اختلافش بر مقرراتی استوار است که در حال بازنویسی شدن است.»

قاعده جدیدی که کالشی به آن اشاره می‌کند واقعی است: CFTC در ژوئن پیشنهاد داد ممنوعیت مطلق را با بررسی موردبه‌موردِ «منافع عمومی» جایگزین کند؛ سازوکاری که در آن ورزش به‌عنوان قمار (gaming) محسوب می‌شود، اما بیشتر قراردادهای نتیجه بازی و شرط‌های جانبی (prop) باقی می‌مانند. کمیسیون به‌طور فعال در اقدام‌های حقوقی ایالتی در کنار بازارهای پیش‌بینی، لایحه‌های amicus ثبت کرده و بر صلاحیت انحصاری تأکید کرده و مستقیماً بابت اقدامات اجرایی‌شان از ایالت‌ها شکایت کرده است. زَک فالتون، سخنگوی CFTC، در بیانیه‌ای به The Block گفت حوزه نهم قانون و مقررات را نادرست خوانده است.

در نظریه موافق (concurrence) نسبت به رأی ۲۸ اوت، قاضی کنت ک. لی از حوزه نهم نوشت که به نظر او دادگاه اصلاً لازم نبود به پرسش قانونی (statutory) برسد، زیرا 17 C.F.R. § 40.11 قراردادهای قمار را منع می‌کند و هرچند کمیسیون پیشنهاد اصلاح آن را داده، «همچنان در مجموعه مقررات وجود دارد و نتیجه این تجدیدنظرخواهی را کنترل می‌کند.» اکثریتِ قاضی رایان دی. نلسون در حوزه سوم مسیر دشوارتری را رفت و حکم داد این قراردادها سواپ نیستند چون شرط‌بندی‌اند، و این‌که خواندن قانون به شکل دیگر مستلزم آن است که فرض کنیم کنگره «فیلی را در سوراخ موش پنهان کرده است.»

نلسون رأی خود را با نقل قولی از تبلیغات خود شرکت علیه آن آغاز کرد: «اولین اپ برای شرط‌بندی ورزشیِ قانونی در هر ۵۰ ایالت.» تلاش منصور برای خنثی کردن این موضوع این بود که در RotoWire چنین استدلالی مطرح کند: «اگر دارید واژه ‘شرط‌بندی’ را به‌صورت محاوره‌ای به کار می‌برید، می‌توانید روی سهام هم شرط ببندید. وقتی سهام تسلا را می‌خرید… می‌گویید، ‘فقط روی تسلا شرط می‌بندم.’»

بازار پیش‌بینی همچنین باید با راهبرد حقوقی گذشته خودش هم کنار بیاید. پیش از آن‌که شرکت وارد حوزه ورزش شود — وقتی در حوزه D.C. Circuit بر سر قراردادهای انتخاباتی با CFTC می‌جنگید — پذیرفته بود که قمار شامل ورزش می‌شود و این‌که ابزار غیرقانونی را نمی‌توان با بررسی منافع عمومی نجات داد — که دقیقاً همان سازوکاری است که قاعده پیشنهادی نصب می‌کند. حوزه نهم این پذیرش را دوباره علیه شرکت نقل کرد.

دادخواست نیوجرسی محدودتر از چیزی است که بیشتر پوشش‌ها القا می‌کنند. در Flaherty v. KalshiEX LLC، دادستان کل جنیفر داونپورت پرسش را این‌گونه صورت‌بندی کرد که آیا داد-فرانک «ایالت‌ها را از تنظیم‌گری شرط‌بندی‌های ورزشی که در قلمرو آن‌ها رخ می‌دهد، در صورتی که آن شرط‌بندی‌ها روی بازارهایی ارائه شوند که نزد کمیسیون معاملات آتی کالا (Commodity Futures Trading Commission) ثبت شده‌اند، پیش‌دستانه کنار زده است یا نه» — یعنی مشخصاً ورزش، نه قراردادهای رویدادی به‌طور کلی. این پرونده از یک «دوگانگی مستقیم، پذیرفته‌شده و آشتی‌ناپذیر» سخن می‌گوید و می‌گوید شرکت‌ها «پیشاپیش دست‌کم ۲۰ ایالت را به دعوا کشانده‌اند.»

از آن‌جا که داد-فرانک همچنین شرکت‌ها را از ارائه سواپ‌ها خارج از بازارهای ثبت‌شده نزد CFTC منع می‌کند، دادخواست استدلال می‌کند که اگر کالشی درست بگوید، «آنگاه اسپوررت‌بوک‌های دارای مجوز ایالتی که همه از زمان Murphy آن‌ها را قانونی می‌دانستند — از جمله در کازینوهای فیزیکی — ظاهراً از ابتدا در حال نقض داد-فرانک بوده‌اند.» این پرونده کنارزدنِ ضمنیِ قوانین قمار ایالتی را نتیجه‌ای «شگفت‌آور» با «پیامدهای اقتصادی و سیاسی» سنگین می‌خواند.

جان هولدن از دانشکده کسب‌وکار کلیِ دانشگاه ایندیانا، در گفت‌وگو با SBC Americas، توالی حرکت‌های حقوقی پیشِ رو را توضیح داد: مخالفت کالشی ظرف ۳۰ روز، پاسخ نیوجرسی ظرف ۱۰ روز پس از آن، و سپس معمولاً یک کنفرانس ظرف یک ماه بعد. سپس قضات می‌توانند با پذیرش (grant)، رد (deny)، بازفهرست‌کردن (relist)، یا درخواست تحلیل از Solicitor General تصمیم بگیرند — گزینه‌ای که هولدن گفت می‌تواند ماه‌ها زمان اضافه کند و ممکن است این پرونده شایسته آن باشد، با توجه به این‌که کمیسیونِ خودِ دولت پیشاپیش به‌عنوان ذی‌نفع در کنار کالشی قرار دارد. بانک آو آمریکا به مشتریان گفت که دادگاه ممکن است همچنان منتظر پرونده‌های در جریان در حوزه‌های دیگر بماند.