فراتر از پرمیوم کیمچی: چرخش نهادی کره

از تب خرده‌فروشی تا مرز نهادی

سال‌ها، اکوسیستم جهانی رمزارز کره جنوبی را از دریچه‌ای واحد و به‌شدت پرنوسان می‌دید: «پرمیوم کیمچی». بازاری که با معامله‌گران روزانه خرده‌فروشیِ کم‌خواب تعریف می‌شد؛ کسانی که قیمت توکن‌ها را به حاشیه‌قیمت‌های افراطی بالاتر از میانگین‌های جهانی هل می‌دادند. امروز، آن روایت با سرعت زیادی در حال فرسایش است.

محرک این تغییر، اندرو پارک، مدیرعامل فکت‌بلاک و برگزارکننده هفته بلاکچین کره است. پارک که پیش از ورود به وب۳، دو دهه سابقه در مالی سنتی دارد، پیش‌تر نقش‌های اجرایی در Seoul Guarantee Insurance، Woori Card، JPMorgan Chase، Visa و American Express داشته است.

از منظر او، در پیوند دادن بانکداری میراثی با دارایی‌های دیجیتال، کره جنوبی بی‌سروصدا در حال کنار گذاشتن تصویر خود به‌عنوان یک زمین‌بازی سفته‌بازانه خرده‌فروشی است تا به یک قطب و میدان آزمون برای مالی دیجیتال نهادی تبدیل شود.

به گفته پارک، روشن‌ترین نشانه تکامل کره نه در حجم معاملات صرافی‌ها، بلکه در پرسش‌هایی است که در اتاق‌های هیئت‌مدیره از سوی خارج از کشور مطرح می‌شود.

پارک گفت: «چند سال پیش، شرکت‌های جهانی که به کره می‌آمدند بیشتر روی توکن‌ها، صرافی‌ها و قیمت‌های بازار تمرکز داشتند. امروز، سؤال‌ها متفاوت است. نهادها و شرکت‌های مالی جهانی درباره کاستودی، توکنیزه‌سازی، استیبل‌کوین‌ها، زیرساخت پرداخت و تسویه، مقررات و اینکه چگونه وارد بازار کره شوند می‌پرسند. فکر می‌کنم همین تغییرِ خودِ گفتگو، سیگنال مهمی است که نشان می‌دهد ماهیت بازار هم در حال تغییر است.»

این تغییر، بازتاب یک دگرگونی بنیادی در نحوه نگاه سرمایه جهانی به منطقه است. جایی که پروژه‌های بین‌المللی زمانی سئول را صرفاً به‌عنوان محلی با نقدشوندگی بالا برای لیست‌کردن دارایی‌ها و تخلیه موجودی روی خریداران خرده‌فروشی می‌دیدند، اکنون بانک‌های جهانی، متولیان نگهداری دارایی و مدیران دارایی کشور را حوزه قضاییِ آماده برای استقرار سازمانی ارزیابی می‌کنند. گفتگو از سود سفته‌بازانه به دسترسی به بازار، انطباق با چارچوب‌های حقوقی و کاستودی نهادی منتقل شده است — خط مبنای ساختاری بازارهای سرمایه سنتی.

سخت‌کوشی بی‌سروصدای زیرساخت‌های پشت‌صحنه

در حالی که بازارهای رمزارز به‌طور معمول از تیترهای بزرگ مقرراتی و جهش‌های ناگهانی سفته‌بازی تغذیه می‌کنند، پارک تأکید می‌کند که نهادی‌شدن واقعی در رالی‌های پرنوسان ساخته نمی‌شود. در عوض، از طریق یک سخت‌کوشی آرام و کم‌زرق‌وبرق شکل می‌گیرد — حل مرحله‌به‌مرحله اصطکاک‌های پشت‌صحنه، انطباق مقرراتی و زیرساخت بازار.

پارک گفت: «بازارهای نهادی با یک اعلامیه بزرگ ایجاد نمی‌شوند. وقتی مسائل کم‌زرق‌وبرق‌تری مثل دسترسی به حساب، کاستودی، پرداخت‌ها و تسویه، حسابداری و انطباق، یکی‌یکی شروع به حل شدن می‌کنند، آن بازارها پدیدار می‌شوند. در کره، آن پایه‌ها اکنون هم‌زمان در حال حرکت هستند.»

این لوله‌کشیِ کم‌زرق‌وبرق در چندین جبهه مقرراتی و سیاستی در حال نصب است. برای نمونه، کمیسیون خدمات مالی چارچوبی ارائه کرده است تا حساب‌های دارایی مجازی شرکتی را برای حدود ۳٬۵۰۰ شرکتِ بورسی و سرمایه‌گذاران حرفه‌ایِ ثبت‌شده باز کند.

علاوه بر این، اصلاحات «قانون اوراق بهادار الکترونیکی» و «قانون بازارهای سرمایه» به‌طور رسمی در مجلس ملی تصویب شد و دارایی‌های واقعیِ توکنیزه‌شده و توکن‌های اوراق بهادار را در یک چارچوب قانونیِ یکپارچه قرار داد. از سوی دیگر، بانک مرکزی کره آزمایش‌های اولیه ابتکارات توکن سپردهِ مبتنی بر دارایی واقعی خود را تکمیل کرده است — بخشی از پروژه هانگانگ — و زمینه را برای آزمون نهادیِ مرحله دوم فراهم کرده است.

به‌جای انتظار برای یک قانون جامع و فراگیر دارایی دیجیتال، کره جنوبی با حل واقعیت‌های خسته‌کننده پشت‌صحنه، نقدشوندگی نهادی را می‌سازد: تسویه نهاییِ قانونی، تعاریف حسابداری و کاستودی نهادی.

سابقه پارک در JPMorgan Chase، Visa و Samsung Card به او دیدی ظریف نسبت به نقاط اصطکاکی می‌دهد که همگرایی میان وال‌استریت، یوئیدو (منطقه مالی سئول) و وب۳ را کند می‌کند. در حالی که بنیان‌گذاران کریپتو اغلب بانک‌های میراثی را از نظر فناوری ناتوان یا عمداً کند می‌دانند، پارک اشاره می‌کند که نرم‌افزار بانکی حول مجموعه‌ای اساساً متفاوت از اولویت‌های عملیاتی ساخته شده است.

پارک توضیح داد: «کریپتو معمولاً بانک‌ها را اشتباه می‌فهمد. بانک‌ها کند نیستند صرفاً چون فناوری را درک نمی‌کنند. در مالی سنتی، آنچه غالباً بیشترین اهمیت را دارد ۹۹٪ تراکنش‌هایی که معمولاً درست کار می‌کنند نیست، بلکه چیزی است که در ۱٪ باقی‌مانده رخ می‌دهد. وقتی کلاهبرداری اتفاق می‌افتد، چه کسی مسئول است؟ وقتی پرداخت شکست می‌خورد، چه می‌شود؟ سرمایه و نقدینگی چگونه مدیریت می‌شوند؟ چه چیزهایی باید به نهادهای ناظر گزارش شود؟ همه این مسائل باید در طراحی سیستم گنجانده شود.»

اقتصاد ماشین‌به‌ماشین: برخورد هوش مصنوعی با تسویه روی زنجیره

برعکس، مالی‌دانان سنتی اغلب از نوعی تونل‌بینیِ مخالف رنج می‌برند: ارزیابی دارایی‌های دیجیتال صرفاً از دریچه نوسان قیمت. با تمرکز صرف بر ریسک بازار، نهادهای قدیمی اغلب مطلوبیت سیستمیِ شبکه‌های تسویه جهانیِ ۲۴ ساعته، پول قابل برنامه‌ریزی و معماری‌های پایاپای مبتنی بر قرارداد هوشمند را نادیده می‌گیرند.

از نگاه پارک، آینده مالی نهادی در کره نه متعلق به استارتاپ‌های وب۳ خواهد بود که می‌خواهند بانک‌های سنتی را جایگزین کنند، و نه متعلق به نهادهای مالی محافظه‌کاری که بلاکچین‌های عمومی را نادیده می‌گیرند. بلکه متعلق به پل‌هایی خواهد بود که بتوانند آن نرخ شکست ۱٪ را روی زنجیره مدیریت کنند.

فراتر از اوراق بهادار توکنیزه‌شده و استیبل‌کوین‌های تحت رهبری بانک‌ها، پارک نقطه عطف بزرگ بعدی کره جنوبی را در تقاطع هوش مصنوعی (AI) و ریل‌های قابل برنامه‌ریزی می‌بیند.

پارک گفت: «چیزی که بیش از همه به آن علاقه‌مندم زیرساخت موردنیاز برای یک اقتصاد ماشین‌به‌ماشین است؛ به‌ویژه محیطی که در آن عامل‌های هوش مصنوعی بتوانند به‌صورت خودمختار تراکنش انجام دهند و پرداخت کنند. اگر یک عامل هوش مصنوعی لازم باشد به عامل دیگری یا یک سرویس پول پرداخت کند، به یک کیف پول و یک روش پرداخت نیاز دارد… در محیطی که تعداد زیادی عامل هوش مصنوعی داده می‌خرند، منابع محاسباتی مصرف می‌کنند و پرداخت‌های کوچکِ بلادرنگ انجام می‌دهند، ممکن است جاهایی وجود داشته باشد که زیرساخت پرداخت موجود ناکارآمد شود. این یکی از دلایلی است که استیبل‌کوین‌ها و پرداخت‌های روی‌زنجیره می‌توانند به موارد استفاده مهم تبدیل شوند.»

این تغییرِ نظری از هم‌اکنون شاهد آزمون‌های اولیه است. در آزمایش‌های فنی پیرامون ابتکارات بانک مرکزیِ Bank of Korea، پژوهشگران مدل‌های عامل‌محورِ هوش مصنوعی را آزمودند که از توکن‌های سپردهِ عمده‌فروشی برای اجرای تراکنش‌های خودکار و مشروط استفاده می‌کردند. با توجه به اینکه کره جنوبی از اتصال پرسرعت تقریباً فراگیر، سواد دیجیتال عمیق و سرمایه‌گذاری‌های تهاجمی هم در زیرساخت وب۳ و هم در توسعه هوش مصنوعی برخوردار است، این شبه‌جزیره در موقعیت منحصربه‌فردی قرار دارد.

تکامل بعدی بازار کره فقط درباره معامله‌گران نهادی که دارایی‌های دیجیتال می‌خرند نخواهد بود — بلکه درباره عامل‌های نرم‌افزاریِ خودمختاری خواهد بود که از ریل‌های تسویه روی زنجیره به‌عنوان شبکه پولیِ پیش‌فرض خود استفاده می‌کنند.