کامپیوتر آپولو ناسا در سال ۲۰۱۹ بیت‌کوین استخراج کرد، اما امروز این کار یک عمر طول می‌کشد

کلیپی که برگشت

رسانه‌های کریپتو امروز زودتر دوباره این داستان را بازنشر کردند و توضیح دادند که دانشمند علوم کامپیوتر، کن شریرف، توانست یک دستگاه «رایانه هدایت آپولو» را برنامه‌ریزی کند تا بیت‌کوین استخراج کند. شریرف نخست این پروژه را در ژوئیه ۲۰۱۹ در وبلاگش منتشر کرد و آن زمان چندین رسانه پرمخاطب آن را پوشش دادند.

دلیل اینکه این داستان همچنان توجه علاقه‌مندان کریپتو را برمی‌انگیزد ساده است؛ یعنی یکی از مشهورترین رایانه‌های تاریخ را در برابر قدرتمندترین شبکه محاسباتی روی زمین قرار می‌دهد و فاصله میان آن‌ها مفهوم اثبات کار (proof-of-work)، سیستم استخراج بیت‌کوین، را بهتر از هر نموداری توضیح می‌دهد.

دستگاه روی میز کار

رایانه هدایت آپولو (AGC) ناوبری و کنترل موتور را در مأموریت‌های آپولو بر عهده داشت. به گفته شریرف این دستگاه حدود ۷۰ پوند وزن دارد، ۲K کلمه رم (تقریباً ۴ کیلوبایت)، ۳۶K کلمه حافظه فقط‌خواندنی دارد و می‌تواند حدود ۴۰,۰۰۰ عمل جمع در ثانیه انجام دهد.

این نمونه خاص هرگز به فضا نرفت، اما شریرف معتقد است روی LTA-8، یک نمونه آزمایشی ماژول ماه‌نشین، نصب بوده و مالک خصوصی آن در دهه ۱۹۷۰ پس از آنکه ناسا آن را کنار گذاشت، آن را از یک اوراقی برداشته است. شریرف آن را همراه با مایک استوارت، کارل کلانچ و مارک وردیل—مهندس پشت کانال یوتیوب Curiousmarc—بازسازی کرد.

۱۰.۳ ثانیه چقدر کند است؟

شریرف کد استخراج را با زبان اسمبلی AGC نوشت. این رایانه برای محاسبه یک هش SHA-256، تابع رمزنگاری‌ای که بیت‌کوین استفاده می‌کند، به ۵.۱۵ ثانیه زمان نیاز داشت. از آنجا که استخراج BTC هر سربرگ بلاک را دو بار هش می‌کند، این یعنی ۱۰.۳ ثانیه برای هر هش بیت‌کوین.

برای اثبات اینکه کد کار می‌کند، او بلاک ۲۸۶,۸۱۹ را—که قبلاً استخراج شده بود—به آن داد و AGC نتیجه درست را بازتولید کرد، اما حتی یک ساتوشی هم به دست نیاورد.

رایانه ماه حتی کندترین ماینر در مجموعه شریرف هم نیست. او همچنین روی یک مین‌فریم IBM 1401 از اوایل دهه ۱۹۶۰ هم استخراج کرده است که برای هر هش به ۸۰ ثانیه نیاز داشت، در حالی که یک Xerox Alto محصول ۱۹۷۳ توانست ۱.۵ هش در ثانیه انجام دهد.

در سال ۲۰۱۹، شبکه بیت‌کوین با حدود ۶۵ اگزاهش بر ثانیه (EH/s) کار می‌کرد؛ یعنی ۶۵ کوینتیلیون هش در هر ثانیه. با آن سختی، شریرف محاسبه کرد AGC به طور میانگین برای یافتن یک بلاک به حدود 4×10^23 ثانیه نیاز دارد. از آنجا که عمر جهان تقریباً 4.3×10^17 ثانیه است، این یعنی «حدود یک میلیون برابرِ سنِ جهان».

محاسبات ۲۰۲۶ چه می‌گویند؟

شبکه از آن زمان بسیار بزرگ‌تر شده است و نرخ هش بیت‌کوین پس از تعدیل سختی ۵ سپتامبر روی ۹۳۴ EH/s قرار گرفت؛ تعدیلی که سختی استخراج را ۱.۳۱٪ بالاتر برد و به ۱۲۷.۴۵ تریلیون رساند. این حدود ۱۴ برابرِ نرخ هشی است که شریرف با آن مواجه بود.

اگر برآورد او را به همان نسبت مقیاس کنیم، AGC اکنون برای یافتن یک بلاک به حدود 5.8×10^24 ثانیه نیاز خواهد داشت؛ یا حدود ۱۳ میلیون برابرِ سنِ جهان. انتظار می‌رود تعدیل سختی بعدی به‌زودی انجام شود و یک گزارش اخیر نشان می‌دهد هش‌پرایس (درآمدی که ماینرها به ازای هر واحد توان محاسباتی به دست می‌آورند) ۲۲.۲۴٪ جهش کرده و به ۳۹.۶۳ دلار به ازای هر پتاهش در روز رسیده است، در حالی که کارمزدها تنها ۰.۴۳٪ از پاداش ماینرها را تشکیل می‌دادند.

این یعنی یارانه بلاک (block subsidy) مهم‌ترین عامل روشن ماندن دستگاه‌هاست. قیمت بیت‌کوین دیروز به ۸۱,۰۰۰ دلار رسید؛ افزایشی خوشایند برای صنعتی که سختی آن ۱۳٪ پایین‌تر از جایی است که سال را از آنجا شروع کرد.