بیت‌کوین نزدیک به ۶۳.۵ هزار دلار در حال نوسان در سطحی است که هزینه استخراج BTC را پوشش می‌دهد و ماینرها را در نقطه سر‌به‌سر قرار می‌دهد

فشار بر ماینرها تا مرز سر به سر

فروش اخیر بیت‌کوین را دوباره به محدوده قیمتی‌ای کشانده که در تاریخ، اغلب نشان‌دهنده ارزش بلندمدت بوده است. ادواردز، بنیان‌گذار Capriole Investments، در پستی در X نوشت بیت‌کوین «دوباره در هزینه تولید خود معامله می‌شود» و «ماینرها اکنون به‌طور میانگین فقط سر به سر هستند.» او افزود بهترین فرصت‌های بلندمدت از نظر تاریخی بین محدوده فعلی و هزینه برق شبکه قرار داشته‌اند؛ رقمی که او آن را ۵۰٬۰۰۰ دلار عنوان کرد.

هزینه تولید، مجموع هزینه استخراج یک سکه واحد است؛ از جمله سخت‌افزار، برق و سایر هزینه‌های سربار. وقتی قیمت بازار تا آن عدد پایین می‌آید و با آن تلاقی می‌کند، کم‌بازده‌ترین عملیات‌ها وارد زیان می‌شوند و با این انتخاب روبه‌رو هستند که یا زیان را تحمل کنند یا دستگاه‌هایشان را خاموش کنند.

ادواردز استدلال می‌کند که طی پنج سال گذشته، به‌ویژه هزینه برق نقش یک کف سخت برای قیمت معاملاتی بیت‌کوین را بازی کرده است؛ مشاهده‌ای که او آن را به نظریه اولیه ساتوشی ناکاموتو پیوند می‌زند که طبق آن قیمت به سمت هزینه تولید گرایش پیدا می‌کند.

دوره‌ای بی‌رحمانه برای بازار

این اظهارنظر درباره سر به سر شدن در زمانی مطرح می‌شود که بیت‌کوین در وضعیت متزلزلی قرار داشته و به کف سال ۲۰۲۶ یعنی ۵۹٬۱۰۰ دلار در روز جمعه لغزید؛ در حالی که طی یک بازه ۲۴ ساعته، بیش از ۳۵۱٬۰۰۰ معامله‌گر در بازارهای کریپتو لیکوئید شدند. این سقوط زیان‌های بیت‌کوین از ابتدای سال را به حدود ۳۰٪ افزایش داد و برای مدتی کوتاه ارزش بازار آن را به زیر ۱.۲ تریلیون دلار رساند؛ سطحی که آخرین بار در اکتبر ۲۰۲۴ دیده شده بود.

و در حالی که این دارایی از آن زمان دوباره خود را به سمت ۶۴٬۰۰۰ دلار بالا کشیده است، شتاب همچنان شکننده باقی مانده است. فشار تنها محدود به قیمت‌های اسپات نبوده، زیرا صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) اسپات بیت‌کوین آمریکا در یک دوره ۱۰ تا ۱۱ جلسه‌ای در اواخر مه و اوایل ژوئن، برآورد می‌شود بین ۲.۸ تا ۳.۵ میلیارد دلار خروج سرمایه داشته‌اند؛ و تنها در یک هفته حدود ۳.۴ میلیارد دلار بازخرید ثبت شده که بزرگ‌ترین خروج هفتگی از زمان راه‌اندازی این صندوق‌ها در اوایل ۲۰۲۴ بوده است.

نخستین فروش بیت‌کوینِ Strategy از سال ۲۰۲۲ از سال ۲۰۲۲ نیز بر فضای بدبینانه افزود، هرچند شرکت تاکید کرد همچنان به افزایش دارایی‌های خود متعهد است و دیروز ۱٬۵۵۰ بیت‌کوین به ذخایر خود اضافه کرد.

وقتی محاسبات برای ماینرها دیگر جواب نمی‌دهد

برای ماینرها، قیمتی در سطح هزینه تولید چیزی فراتر از یک موضوع بحث است؛ یک بحران عملیاتی است. سودآوری استخراج به پایین‌ترین سطح ۱۴ ماهه سقوط کرده و چندین ریگ اکنون با چیزی که به‌اصطلاح «قیمت‌های خاموشی» نامیده می‌شود دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ نقطه‌ای که روشن نگه داشتن یک دستگاه، بیش از بیت‌کوینی که به‌دست می‌آورد هزینه دارد. هاوینگ ۲۰۲۴ پاداش بلاک را به ۳.۱۲۵ بیت‌کوین در هر بلاک کاهش داد، در حالی که سختی شبکه همچنان بالا می‌رفت و حاشیه سود را از هر دو سو فشرده کرد.

Bitcoin.com News همین پویایی را در چرخه‌های قبلی نیز دنبال کرده و عدد تسلیم ماینرها را بررسی کرده است؛ عددی که نشان می‌دهد چه زمانی قیمت به زیر هزینه تولید می‌لغزد. چند سال پیش، شکاف در جهت دیگری بود؛ به‌طوری که هزینه تولید به‌مراتب بالاتر از ارزش اسپات قرار داشت و اپراتورهای ضعیف‌تر را مجبور می‌کرد ذخایر خود را بفروشند. پژوهش‌ها همچنین نشان داده‌اند که افزایش هزینه‌های انرژی و سخت‌افزار، هزینه‌های تمام‌شده استخراج را به رکوردهای جدید رسانده و حاشیه امن ماینرها در زمان افت قیمت‌ها را کاهش داده است.

این فشار کمک می‌کند توضیح داده شود چرا سهم رو‌به‌رشدی از ماینرهای بورسی به سمت هوش مصنوعی (AI) و رایانش با کارایی بالا حرکت کرده‌اند و ظرفیت دیتاسنتر را به مستاجران AI اجاره می‌دهند؛ درآمدی که بسیار باثبات‌تر از پاداش بلاک است. برای برخی اپراتورها، این تغییر مسیر به محرک رشد بزرگ‌تری نسبت به خودِ استخراج تبدیل شده است.

در مجموع، چارچوب‌بندی Capriole در نهایت از منظر افق بلندمدت خوش‌بینانه است؛ زیرا در بازارهای خرسی ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲، بیت‌کوین پایین‌تر از هزینه تولید معامله شد و سپس به‌تدریج دوباره به سمت آن همگرا شد و به خریدارانی که نزدیک کف وارد شدند پاداش داد. اینکه آیا این الگو تکرار می‌شود یا نه، به متغیرهایی خارج از ریاضیات استخراج وابسته است؛ از جمله مسیر نرخ‌های بهره آمریکا، سرعت جریان‌های ETF، و تنش‌های ژئوپلیتیکی گسترده‌تر.