Propozycje dotyczące Solany mogą obniżyć rentowność stakingu do 2,25% i zmniejszyć emisje o 1,5 mld dolarów

21Shares przewiduje spadek emisji SOL o nawet 1,5 mld dolarów

Solana zmierza w kierunku bardziej oszczędnego modelu monetarnego, który mógłby spowodować większy niedobór SOL, jednocześnie ograniczając jedną z największych atrakcji sieci dla posiadaczy: dochody ze stakingu.

Za tą zmianą stoją dwie propozycje. SIMD-550, zaproponowana przez Helius i obecnie poddana pod głosowanie w ramach systemu zarządzania, podwoiłaby roczną stopę deflacji Solany z 15% do 30%. Jak dotąd główni walidatorzy, w tym Forward Industries i Blueshift, zagłosowali za przyjęciem propozycji, podczas gdy Everstake i P2P.org zagłosowali przeciwko niej.

Propozycja SIMD-553, złożona przez Temporal i zatwierdzona w lipcu, wprowadza dodatkowe spalanie tokenów powiązane z wnioskowanymi jednostkami obliczeniowymi. Według Matta Mena, starszego stratega ds. badań kryptowalut w 21Shares, zmiany te łącznie mogłyby zmniejszyć emisję SOL o szacunkowo 1,4–1,5 mld dolarów w ciągu sześciu lat.

Bezpośrednim kosztem jest niższa rentowność. Staking w sieci Solana zapewnia obecnie zwrot na poziomie około 5,25%, przy czym największy składnik tego zwrotu stanowi inflacja protokołu, obok opłat transakcyjnych i przychodów z MEV.

Rentowność stakingu może spaść do poziomu 2,25%

Zgodnie z SIMD-550 Solana osiągnęłaby swoją docelową stopę inflacji na poziomie 1,5% około pierwszej połowy 2029 r. zamiast około 2032 r. Prognozowana nominalna stopa zwrotu ze stakingu spadłaby do około 4,34% w pierwszym roku, 3% w drugim roku i 2,25% w trzecim roku.

Propozycja SIMD-553 spowodowałaby jednocześnie zwiększenie niszczenia tokenów SOL. Przy obecnym poziomie aktywności dzienne spalanie tokenów SOL mogłoby wzrosnąć z około 600–800 SOL do 7 500–9 000 SOL. Wartość ta pozostaje poniżej obecnej inflacji, ale znacząco zmienia trajektorię podaży.

„Uważamy, że inflacja powinna być powiązana z wynikami gospodarczymi i wzrostem gospodarczym, aby pomóc zrównoważyć spadek przychodów ze stakingu” – napisał Mena.

Ekonomia walidatorów pozostaje powodem do niepokoju. W zależności od ostatecznej struktury opłat koszty głosowania mogą znacznie wzrosnąć, podczas gdy niższa inflacja zmniejsza wynagrodzenia. Zgodnie z szacunkami dotyczącymi SIMD-550 dwóch walidatorów mogłoby stać się nierentownych w pierwszym roku, a liczba ta wzrosłaby do około 30 w trzecim roku.

Niższa rentowność może skłonić inwestorów do przeniesienia kapitału do DeFi Solany

Propozycje mają również na celu zmianę struktury alokacji kapitału SOL.

Obecnie około 67,9% SOL jest stakowane, co stanowi niemal dwukrotność poziomu Ethereum wynoszącego około 34,1%. Niższe pasywne zyski mogą zachęcić posiadaczy do przeniesienia kapitału do pożyczek, handlu i innych aplikacji zdecentralizowanych finansów (DeFi).

Może to mieć znaczenie, jeśli zwiększona aktywność spowoduje wzrost opłat transakcyjnych, MEV i innych przychodów na tyle, by zrekompensować spadające nagrody inflacyjne.

Mena twierdzi, że sygnał dotyczący szerszej podaży może również wzmocnić argumenty przemawiające za inwestycją w SOL. Zarówno po wprowadzeniu mechanizmu spalania EIP-1559 w Ethereum, jak i po obniżce inflacji w Cosmosie w 2023 r. nastąpiły krótkoterminowe wzrosty cen, choć znaczną rolę odegrały w tym szersze uwarunkowania rynkowe.

Dla posiadaczy SOL równanie staje się coraz bardziej jasne: mniejszy zysk dzisiaj w zamian za mniejsze rozwodnienie w przyszłości. To, czy okaże się to czynnikiem sprzyjającym wzrostowi cen, będzie zależało od tego, czy wykorzystanie sieci wzrośnie wystarczająco szybko, aby transakcja była opłacalna.