Generatie Z beschouwt sportweddenschappen twee keer zo vaak als een investering, zo blijkt uit onderzoek van BofA

Een perceptiekloof die aansluit bij de positionering van de sector

Het onderzoek vond plaats van 24 tot en met 31 maart en omvatte 2.351 respondenten. Een aanzienlijke meerderheid van de babyboomers en Gen X verwierp het idee dat sportweddenschappen een vorm van beleggen zijn, hoewel ongeveer een derde van beide groepen nog steeds weigerde evenementencontracten als een legitieme investering te beschouwen, waardoor de rest van die generaties meer openstond voor het idee van voorspellingsmarkten dan voor sportweddenschappen.

Econoom Taylor Bowley zette de belangrijkste bevindingen van het rapport direct op een rijtje. „Volgens een eigen enquête van Bank of America beschouwt 20% van de respondenten sportweddenschappen als een vorm van beleggen, hoewel meer mensen het niet als een vorm van beleggen zien”, zei ze. "Generatie Z beschouwt sportweddenschappen twee keer zo vaak als een vorm van beleggen; over alle generaties heen werd het kopen van evenementencontracten op voorspellingsmarkten echter vaker als een belegging beschouwd dan sportweddenschappen." Een belangrijke toevoeging: „Voorspellingsmarkten, crypto-activa, particuliere handel en sportweddenschappen hebben allemaal gemeenschappelijke kenmerken, zoals deelname van de gemeenschap en realtime prijsbepaling.”

Deze kloof in perceptie of definitie vormt het kernargument van het juridische standpunt van de sector. Kalshi’s verdediging tegen de staatsregelgevers op het gebied van kansspelen, die nu na het certiorari-verzoek van New Jersey voor het Hooggerechtshof ligt, stelt dat contracten voor sportevenementen financiële instrumenten zijn volgens de federale grondstoffenwetgeving, in plaats van weddenschappen volgens de staatswetgeving. Veel consumenten lijken dit op dezelfde manier te interpreteren.

De vervaging die Bank of America beschrijft, heeft ook buiten de sector de aandacht getrokken. Toen hem in maart werd gevraagd of hij „voorspellingsmarkten, gelegaliseerd sportgokken of zelfs daghandel“ afkeurde, weigerde Warren Buffett deze drie zaken van elkaar te scheiden. Hij zei dat de inkomsten uit kansspelen van de staat „in feite de belastingen voor mij of andere rijke mensen verlichten“ en was het ermee eens dat het neerkwam op „een belasting op domheid“.

Binnen de sector wordt de vergelijking als moeilijker beschouwd dan het op het eerste gezicht lijkt. Pierre Lindh, medeoprichter van de iGaming-mediagroep Next.io, vertelde Bitcoin.com News in juni dat de NBA-finales een bijna gelijke verhouding tussen sportweddenschappen en voorspellingsmarkten opleverden wat betreft de werkelijke omzet, maar waarschuwde dat „de omzet in dat opzicht niet volledig vergelijkbaar is, wat het een beetje moeilijker maakt om de sector te vergelijken“.

Los van het onderzoek volgde de bank geanonimiseerde betalingen van klanten van en naar wedplatforms en ontdekte dat de terugbetalingsratio voor online weddenschappen in de periode van januari tot juli onder de 1 bleef. "Klanten krijgen doorgaans minder dan 75 cent terug voor elke dollar die naar online gokplatforms wordt overgemaakt", aldus Bowley, hoewel in het onderzoek wordt opgemerkt dat de gegevens alleen stortingen en opnames omvatten. Dit betekent dat winsten die op de platforms blijven staan, niet worden meegerekend.

Generatie Z kreeg volgens deze maatstaf meer terug dan welke andere generatie dan ook, waarbij de meesten meer dan 80 cent per dollar terugkregen, maar het brak nog steeds niet evenwicht, "wat suggereert dat online weddenschappen geen betrouwbare of constante bron van inkomsten zijn," aldus Bowley.