Kevin Yunai dari RWA Inc berkata platform mesti membina kecairan untuk membuka pasaran RWA bernilai $320 bilion

Aset Bertoken Mesti Boleh Didagangkan untuk Membuka Nilai Sebenar

Sektor aset dunia sebenar (RWA) telah menghabiskan masa bertahun-tahun membuktikan bahawa aset tradisional boleh diwakili di rantaian (onchain). Bagi Kevin Yunai, pengasas dan CEO RWA Inc, perdebatan itu kini sebahagian besarnya telah selesai. Soalan yang lebih penting ialah sama ada aset bertoken boleh mewujudkan pasaran kewangan yang lebih baik.

“Tokenisasi mudah ialah meletakkan perwakilan aset di rantaian (onchain),” kata Yunai. “Kewangan onchain yang produktif ialah apabila aset itu menjadi boleh digunakan: boleh didagangkan, boleh dibiayai, boleh dicagarkan, boleh digabung (composable), telus, dan disambungkan kepada hasil ekonomi sebenar.”

Perbezaan itu menjadi teras kepada fasa seterusnya pasaran RWA. Tokenisasi sahaja boleh menghasilkan pembalut digital di sekeliling sesuatu aset, tetapi ia tidak secara automatik mewujudkan kecairan, permintaan pelabur, ketelusan, atau keyakinan institusi. Inovasi sebenar bermula apabila aset bertoken menjadi instrumen kewangan boleh diprogram yang disambungkan kepada aliran tunai yang disahkan, pendedahan yang sewajarnya, kebolehpindahan yang patuh, dan infrastruktur pasaran yang boleh digunakan.

Pada pandangan Yunai, sektor ini perlu beralih daripada penerbitan kepada utiliti. Platform yang paling kukuh bukan sekadar membantu penerbit mencetak (mint) token yang disokong aset. Mereka akan membantu token tersebut berfungsi dalam ekosistem kewangan yang lebih luas, dengan akses kepada dompet, bursa, penjaga aset (custodians), infrastruktur DeFi, sistem pelaporan, dan pasaran sekunder yang patuh.

“Tokenisasi sahaja bukanlah inovasinya,” katanya. “Inovasinya ialah menukarkan aset dunia sebenar menjadi instrumen kewangan boleh diprogram dengan bekalan tetap.”

Kecairan Memerlukan Lebih Daripada Mencetak Token

Bottleneck seterusnya dalam industri RWA bukanlah penciptaan aset. Ia ialah kebolehdadagangan.

Banyak aset bertoken wujud hari ini, tetapi agak sedikit yang benar-benar cair dengan bermakna. Yunai percaya ini kerana pasaran terlalu menumpukan pada platform penerbitan sambil kurang membina infrastruktur yang diperlukan untuk menyokong pasaran yang aktif dan dipercayai.

“Industri memerlukan lebih daripada platform penerbitan,” katanya. “Ia memerlukan infrastruktur pasaran yang lengkap.”

Infrastruktur itu merangkumi pasaran sekunder yang dikawal selia, pembuat pasaran yang boleh dipercayai, pendedahan yang diseragamkan, jagaan (custody) yang dipercayai, penentuan harga yang disahkan, pematuhan yang saling beroperasi (interoperable), lapisan identiti, penyelesaian institusi, dan mekanik penebusan yang jelas.

Tanpa komponen tersebut, RWA bertoken berisiko menjadi sijil digital statik dan bukannya instrumen kewangan aktif. Pelabur perlu memahami apa yang mereka miliki, bagaimana aset itu dinilai, risiko yang mereka ambil, dan bagaimana mereka boleh masuk atau keluar daripada posisi di bawah peraturan yang jelas.

Bagi Yunai, kecairan tidak diwujudkan dengan mencetak token. Ia diwujudkan oleh kepercayaan, piawaian, pengedaran, dan kedalaman pasaran. Ini bermakna sektor RWA mesti membangunkan asas institusi yang sama yang menyokong pasaran tradisional sambil menggunakan landasan blockchain untuk menjadikan pasaran tersebut lebih telus, cekap, dan mudah diakses.

Menghormati Kedua-dua Realiti Blockchain dan Undang-undang

Kesilapan yang berulang dalam tokenisasi ialah mengandaikan bahawa kecekapan blockchain boleh menggantikan disiplin undang-undang dan operasi. Yunai menolak pandangan itu.

“Anda perlu menghormati kedua-dua dunia,” katanya. “Blockchain memberikan kelajuan, ketelusan, automasi, dan capaian global. Aset dunia sebenar memerlukan kebolehkuatkuasaan undang-undang, struktur pemilikan, jagaan, KYC, pelaporan, penilaian, dan proses penebusan.”

Keseimbangan ini amat kritikal. Aset bertoken hanya mempunyai nilai jika token itu disambungkan kepada hak ekonomi atau hak pemilikan yang ditakrifkan dengan jelas. Hak itu mesti disokong oleh dokumentasi undang-undang, jagaan aset, peraturan kelayakan pelabur, sekatan pemindahan, kewajipan pelaporan, dan prosedur penebusan.

Dengan kata lain, token tidak boleh terapung berasingan daripada aset dunia sebenar yang diwakilinya. Struktur undang-undang mesti boleh dikuatkuasakan. Aset mesti boleh disahkan. Hak pelabur mesti jelas.

“Di RWA Inc, kami tidak percaya berpura-pura bahawa realiti undang-undang hilang hanya kerana sesuatu aset ditokenkan,” kata Yunai. “Model yang betul ialah menggabungkan struktur undang-undang yang patuh dengan landasan blockchain yang cekap.”

Blockchain boleh menambah baik infrastruktur kewangan, tetapi ia tidak menghapuskan keperluan untuk tadbir urus yang betul. Bagi institusi khususnya, perbezaan itu akan menentukan sama ada RWA kekal sebagai eksperimen natif-kripto atau menjadi kelas aset arus perdana.

Akses Datang Sebelum Kecairan

Hujah biasa untuk tokenisasi ialah ia akan menjadikan aset yang secara tradisinya tidak cair lebih mudah didagangkan. Yunai percaya ini benar tetapi tidak lengkap. Manfaat pertama ialah akses.

Sebelum tokenisasi, ramai pelabur terhalang daripada aset persendirian kerana geografi, peraturan, saiz pelaburan minimum yang tinggi, batasan perbankan, atau kawalan perantara. Tokenisasi boleh mengurangkan sebahagian halangan tersebut dengan menjadikan penyertaan lebih cekap, berpecah (fractional), dan boleh diakses secara global.

Kecairan datang kemudian.

“Ia kedua-duanya, tetapi akses datang dahulu,” kata Yunai. “Anda tidak boleh mempunyai kecairan yang mampan tanpa akses yang dipercayai terlebih dahulu.”

Turutan itu penting. Jika sesuatu aset dijadikan boleh didagangkan sebelum pelabur mempercayai strukturnya atau memahami risikonya, sebarang kecairan yang muncul mungkin cetek atau sementara. Kecairan yang mampan bergantung pada akses yang kredibel, pengedaran yang patuh, maklumat yang disahkan, dan keyakinan terhadap peraturan pasaran.

Janji yang lebih besar tokenisasi, maka, bukan sekadar pelabur mungkin boleh menjual aset dengan lebih mudah. Ia ialah lebih ramai pelabur mungkin boleh mengambil bahagian dalam peluang yang sebelum ini tidak tersedia kepada mereka.

Piawaian yang Diperlukan Institusi

Untuk RWA menjadi arus perdana, pelabur institusi memerlukan keyakinan. Itu memerlukan jauh lebih daripada infrastruktur teknikal.

Yunai percaya pasaran memerlukan piawaian yang jelas berkaitan pengesahan aset, jagaan, kebolehkuatkuasaan undang-undang, penilaian, pendedahan, audit, pematuhan, kawalan KYC dan AML, sekatan pemindahan, hak penebusan, dan pelaporan berterusan.

Matlamatnya ialah kebolehbandingan. Institusi perlu boleh menilai aset bertoken dengan cara berdisiplin yang sama seperti mereka menilai produk kewangan tradisional. Mereka perlu tahu apa yang mereka miliki, siapa yang mengawal aset itu, bagaimana aliran tunai diuruskan, apa yang berlaku jika ingkar, bagaimana pertikaian diselesaikan, dan bagaimana maklumat dilaporkan dari semasa ke semasa.

Tanpa piawaian bersama, pasaran RWA berisiko berpecah-pecah. Setiap penerbit, platform, bidang kuasa, dan kategori aset boleh beroperasi di bawah andaian yang berbeza, menjadikannya sukar bagi pelabur menilai risiko merentas produk. Namun, dengan piawaian, RWA boleh menjadi lebih daripada sekumpulan eksperimen tokenisasi yang terasing. Ia boleh menjadi kelas aset institusi.

Di Mana Nilai Terkumpul dalam Tindanan RWA

Apabila tokenisasi matang, nilai tidak akan diagihkan secara sekata merentas tindanan. Pengasas aset (originators), penjaga aset (custodians), penyedia pematuhan, bursa, dan protokol DeFi semuanya mempunyai peranan penting. Tetapi Yunai percaya kedudukan paling strategik akan dimiliki oleh platform yang mengawal kepercayaan, pengedaran, dan kecairan.

“Nilai paling besar akan pergi kepada platform yang mengawal kepercayaan, pengedaran, dan kecairan,” katanya.

Ini bermakna pemenang tidak semestinya syarikat yang menokenkan paling banyak aset. Penerbitan hanyalah satu bahagian pasaran. Peluang yang lebih sukar ditandingi ialah membina rangkaian kewangan yang dipercayai di sekeliling aset bertoken.

Rangkaian ini perlu menghubungkan pengasas aset, pelabur, penjaga aset, sistem pematuhan, data harga, venue pasaran, dan infrastruktur pelaporan. Ia juga perlu memberikan keyakinan bahawa aset bertoken itu benar, boleh dikuatkuasakan, patuh, dan boleh digunakan.

Dalam jangka panjang, Yunai percaya pelabur juga harus memperoleh nilai yang bermakna. Jika tokenisasi berfungsi seperti yang dimaksudkan, ia sepatutnya mengurangkan geseran, meningkatkan ketelusan, menurunkan halangan akses, dan membuka ruang kepada peluang berkualiti lebih tinggi.

Hadiah sebenar bukanlah menokenkan aset demi tokenisasi. Ia ialah membina pasaran yang lebih cekap di sekelilingnya.

Daripada Niche Kripto kepada Infrastruktur Pasaran Modal

Sektor RWA sering diukur berdasarkan jumlah nilai aset yang ditokenkan. Yunai percaya angka itu penting, tetapi ia tidak sepatutnya menjadi satu-satunya definisi kejayaan.

“Kejayaan bukan hanya trilion dolar yang ditokenkan,” katanya. “Angka itu akan datang jika infrastrukturnya dibina dengan betul.”

Tanda kemajuan yang lebih bermakna ialah pasaran sekunder yang mendalam, piawaian bertaraf institusi, akses pelabur global, pelaporan telus, dan aset bertoken menjadi sebahagian daripada infrastruktur kewangan harian.

Dalam masa lima tahun, Yunai tidak mahu RWA dilihat sebagai niche kripto. Beliau melihatnya sebagai sebahagian daripada evolusi seterusnya pasaran modal, di mana aset sebenar, landasan digital, akses yang patuh, dan kewangan boleh diprogram beroperasi bersama.

Visi itu memerlukan industri bergerak melampaui penerbitan asas. Ia memerlukan kedalaman pasaran, kejelasan undang-undang, perlindungan pelabur, infrastruktur yang dipercayai, dan aset yang menghasilkan nilai ekonomi sebenar.

“Matlamatnya bukan sekadar menokenkan sistem kewangan lama,” kata Yunai. “Matlamatnya ialah membina sistem yang lebih baik.”