طلا با ازسرگیری بازخرید اوراق خزانه‌داری به ۴٬۶۲۰ دلار رسید و معامله تضعیف دلار دوباره جان گرفت

شکست طلا به بالای ۴٬۶۰۰ دلار

تحلیلگران بلومبرگ اشاره کردند که طلا به بالاترین سطح سه‌ماهه بالای ۴٬۶۲۰ دلار به ازای هر اونس صعود کرد؛ زیرا مداخله وزارت خزانه‌داری در بازار اوراق، نگرانی‌ها از ضعیف‌تر شدن دلار را احیا کرد. طلای نقدی در طول هفته بین ۴٬۵۸۰ تا ۴٬۶۰۰ دلار معامله شد و معاملات آتی به سمت ۴٬۶۵۰ دلار پیش رفت.

اول هانسن، استراتژیست کالای ساکسو بانک، گفت طلا «به روند قدرتمند صعودی خود ادامه می‌دهد و در روز ۱٫۸٪ و در هفته ۵٫۱٪ رشد کرده است» و عبور از میانگین متحرک ۲۰۰روزه را محرک فنی برای خریدهای تازه مبتنی بر شتاب دانست و سطح بعدی مقاومت را حرکت به بالای ۴٬۷۷۰ دلار عنوان کرد.

برخی معامله‌گران شکست بالای آن سطح را تأییدی می‌دانند که رالی هنوز جا برای ادامه دارد، و اگر دلار به افت خود ادامه دهد صحبت از ۵٬۰۰۰ دلار به ازای هر اونس هم مطرح است. این حرکت بزرگ‌تر از چیزی است که بیشتر پیش‌بین‌ها انتظار داشتند و چشم‌انداز میان‌سال شورای جهانی طلا که در ژوئن منتشر شد، جهش تا ۴٬۵۰۰ دلار را به‌عنوان سناریوی صعودی در نظر گرفته بود که نیازمند «یک سیگنال قوی و روشن» از سوی سیاست‌گذاران است.

به نظر می‌رسد تصمیم بازخرید وزارت خزانه‌داری همان سیگنال باشد، زیرا طلا اکنون بسیار بالاتر از سطحی معامله می‌شود که شورا به‌عنوان سناریوی صعودی خود برای ۲۰۲۶ مشخص کرده بود.

شرط‌بندی وزارت خزانه‌داری روی بازخرید، پشتِ این حرکت

محرک اصلی به ۱۹ اوت برمی‌گردد؛ زمانی که وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد عملیات بازخرید اوراق بلندمدت خود را دو برابر می‌کند؛ عملیاتی که از ۹ سپتامبر تا ۴ نوامبر اجرا می‌شود. این اعلام چند روز پس از آن انجام شد که بازده اوراق ۳۰ساله خزانه‌داری تا بالاترین سطح ۱۹ سال اخیر یعنی ۵٫۳۳۷٪ جهش کرد؛ افتی که بازارهای اوراق را متلاطم کرد و مقام‌ها را به اقدام واداشت.

این برنامه بازخرید، بازده را تا ۵٫۱۹۸٪ پایین کشید، اما در عوض به دلار ضربه زد و شاخص دلار به ۹۸٫۷۲۳ سقوط کرد؛ پایین‌ترین سطح از ۱۴ مه. تحلیلگرانی از جمله کریس ترنر، رئیس بازارهای جهانی ING، و آریان کرتیس، اقتصاددان کپیتال اکونومیکس، گسترش بازخرید را محرک این افت دانستند و اشاره کردند این اقدام عملاً بخش بیشتری از استقراض دولت را به سمت اسناد کوتاه‌مدت (بیل‌ها) سوق می‌دهد (مبادله‌ای که بازار آن را برای دلار منفی تفسیر می‌کند، حتی اگر بدهی‌های بلندمدت را باثبات‌تر کند).

بازخریدها به وزارت خزانه‌داری اجازه می‌دهد اوراق قدیمی‌تر و کم‌نقدشونده را با خریدِ مجدد آنها از محل عواید فروش بدهی‌های جدید بازنشسته کند؛ ابزاری که امسال بارها از آن استفاده کرده تا پس از جهش بازدهی که حراج‌ها را متلاطم کرد، هزینه‌های استقراض بلندمدت از کنترل خارج نشود.

رابرت کیوساکی، نویسنده «پدر پولدار پدر بی‌پول»، پا را فراتر گذاشت و بازخریدهای گسترده را شکلی از تسهیل کمی خواند و پیروانش را به سمت بیت‌کوین، طلا، نقره و برخی املاک منتخب سوق داد. این مقایسه دقیق نیست، چون وزارت خزانه‌داری بازخریدهای خود را از محل عواید فروش بدهی تأمین مالی می‌کند نه با تزریق پول جدیدِ بانک مرکزی، برخلاف تسهیل کمی واقعی. با این حال، واکنش بازار به دلار در این هفته در هر صورت بسیار مشابه به نظر رسیده است.

بیت‌کوین بر موج همان معامله «کاهش ارزش پول» سوار می‌شود

همان‌طور که Bitcoin.com News گزارش داد وقتی گسترش بازخرید وزارت خزانه‌داری برای نخستین بار بازارها را تحت تأثیر قرار داد، بیت‌کوین در روزهای پس از این اعلام تقریباً ۲۰٪ جهش کرد و به بازیابی‌ای ادامه داد که به‌شدت به همان روایت تضعیف دلار که محرک طلاست گره خورده است. محمد العریان، اقتصاددان، به حرکت بیت‌کوین به سمت ۷۹٬۰۰۰ دلار در کنار صعود طلا به بالای ۴٬۶۰۰ دلار به‌عنوان عملکردهای برجسته همان معامله اشاره کرد، اما همه قانع نیستند که بیت‌کوین باید در آن دسته قرار بگیرد.

رابین بروکس، استراتژیست سابق ارشد ارز در گلدمن ساکس که نخستین بار تز «معامله کاهش ارزش پول» را محبوب کرد، گفته است که «به‌کلی از بیت‌کوین فاصله خواهد گرفت»، با این استدلال که بازارها آن را در همان چارچوبی که طلا و نقره را می‌بینند، نمی‌بینند.