شکارچی جاسوس اف‌بی‌آی طبق گفتهٔ مقام‌های فدرال، ۱ میلیون دلار رمزارز را از هدف خودش دزدید

سوءاستفاده از دسترسی مورد اعتماد

پاتریک استیون یاراک، ۴۱ ساله، در ۳۱ ژوئیه در خانه‌اش در اشبرنِ ویرجینیا بازداشت شد و سپس به مرکز بازداشت الکساندریا منتقل گردید. دادستان‌های فدرال همان روز یک شکایت کیفری را در دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده برای ناحیهٔ شرقی ویرجینیا ثبت کردند و او را به «انتقال بین‌ایالتی اموال مسروقه» و «دریافت اموال مسروقه» متهم کردند.

هر دو اتهام از رمزارزی ناشی می‌شود که دادستان‌ها می‌گویند او بی‌سروصدا از کیف‌پول‌های متعلق به یک هدف اطلاعاتی خارجیِ خصمانه برداشت کرده است. یاراک حدود هشت سال به رسیدگی به تحقیقات امنیت ملی در بخش بوستونِ اف‌بی‌آی مشغول بود و اوایل ۲۰۲۵ به یک سمت نظارتی در ستاد اف‌بی‌آی منتقل شد.

این مأموریت او را درون بخش ضدجاسوسی و جاسوسی قرار داد و به سامانه‌های اطلاعاتیِ بسیار محدود دسترسی داد. پرونده‌های مرتبط با رمزارز معمولاً ایجاب می‌کنند بازپرس‌ها اطلاعات ورود به کیف‌پول را به‌عنوان مدرک ایمن‌سازی کنند؛ بنابراین زنجیرهٔ نگهداری (chain-of-custody) و کنترل‌های دسترسی داخلی، به اندازهٔ خود بلاک‌چین اهمیت پیدا می‌کند.

تبدیل عبارت‌های بازیابی به پول نقد

طبق سوگندنامهٔ یک مأمور ضدجاسوسی از دفتر میدانی اف‌بی‌آی در واشینگتن، یاراک هنگام کار روی تحقیقی مربوط به هدف خارجی در اواخر ۲۰۲۴ یا اوایل ۲۰۲۵، عبارت‌های بازیابی را کشف کرد؛ همان کلمات بازیابی که کنترل کامل یک کیف‌پول رمزارزی را فراهم می‌کنند. دادستان‌ها ادعا می‌کنند او آن عبارت‌های بازیابی را به کیف‌پول‌هایی که تحت کنترل خودش بود وارد کرده و حدود ۱۰ تا ۱۲ بار به‌صورت جداگانه از حساب‌های هدف انتقال وجه انجام داده است.

بازپرس‌ها می‌گویند سرقت ادعایی به ترفندهای پیشرفتهٔ بلاک‌چینی یا سوءاستفاده‌های پنهان متکی نبوده است. در رمزارز، در اختیار داشتن عبارت‌های بازیابی معتبر عملاً به‌معنای مالکیت است. وقتی آن کلمات در نرم‌افزار کیف‌پول سازگار وارد می‌شوند، تراکنش‌ها روی زنجیره (onchain) مشروع به نظر می‌رسند، چون شبکه نمی‌تواند مالک مجاز را از کسی که به‌طور نادرست اطلاعات ورود را به دست آورده تشخیص دهد.

طبق سوگندنامه، یاراک به بازپرس‌ها گفت از دیدن اینکه دولت علیه فعالیت رمزارزیِ هدف اقدام نمی‌کند کلافه شده و تصمیم گرفته «شخصاً دست به کار شود». او همچنین ادعا کرد هرگز با کسی که به آن کیف‌پول‌ها مرتبط باشد ارتباط برقرار نکرده و تأکید کرد بخش عمدهٔ وجوه، به‌جای اینکه به‌طور گسترده خرج شود، در کیف‌پول‌های تحت کنترل او پارک شده باقی مانده است.

اعتراف پیش از رسیدن بازپرس‌ها

این تحقیق با آن آغاز شد که یاراک خودش وارد ماجرا شد، نه اینکه مأموران فعالیت بلاک‌چینی را تا رسیدن به او ردیابی کنند. او در ۲۸ ژوئیه از طریق سیگنال با یکی از کارکنان بخش امنیت ملی وزارت دادگستری تماس گرفت و سپس حضوری ملاقات کرد. بر اساس سوگندنامه، او احساساتی شد، اعتراف کرد «تصمیم‌های بسیار بدی مرتبط با کیف‌پول‌های رمزارزی» گرفته و وضعیت را چیزی توصیف کرد که «از درون دارد او را می‌خورد». کارمند وزارت دادگستری به او توصیه کرد وکیل بگیرد و فوراً خودش را معرفی کند.

سپس یاراک با ستاد اف‌بی‌آی تماس گرفت و به کارکنان امنیتی اطلاع داد که «گند زده است». مأموران همان شب دیرتر به محل سکونتش آمدند تا اموال دولتی را بازیابی کنند و او را به مرخصی اداری بفرستند. او برای مدت کوتاهی یک فهرست مکتوب از عبارت‌های بازیابی کیف‌پول را تحویل داد، اما بعد رضایتش را پس گرفت. به گفتهٔ بازپرس‌ها، او سپس گفت: «I fu**ed up»، و بعد حق سکوت خود را اعمال کرد. اف‌بی‌آی دو روز بعد، همان روزی که بازداشت شد، به کار او خاتمه داد.

دنبال کردن ردپای بلاک‌چین

بازپرس‌ها عواید ادعایی را از طریق چندین پلتفرم ردیابی کردند، نه اینکه آن را پشت تکنیک‌های پیچیدهٔ پول‌شویی پنهان یافته باشند. حدود ۱۸۸٬۵۷۰ دلار داخل یک حساب کراکن قرار داشت که به یک حساب بانک TD متصل بود؛ دادستان‌ها می‌گویند یاراک با استفاده از تشخیص چهره روی گوشی‌اش به آن دسترسی داشته است. ۱.۰۲ میلیون دلار دیگر در اواخر ژوئیه از طریق برنامه‌ای به نام Slush به Suilend، یک پروتکل وام‌دهی غیرمتمرکز، منتقل شده بود.

به گفتهٔ بازپرس‌ها، یاراک گفته بود تا حدی Suilend را انتخاب کرده چون لوگوی قطرهٔ آب آن را دوست داشته و دارایی‌ها را برای تولید بازده (yield) در زمانی که رمزارز بلااستفاده می‌ماند، آنجا سپرده‌گذاری کرده است. این جزئیات جلب توجه می‌کند، زیرا پروتکل‌های وام‌دهی امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) معمولاً سوابق دائمی روی زنجیره بر جا می‌گذارند و وقتی مالکیت کیف‌پول مشخص شود، ردگیری ساده‌ای در اختیار بازپرس‌ها قرار می‌دهند.

با رضایت یاراک، اف‌بی‌آی در ۳۱ ژوئیه حدود ۹۲۵٬۴۲۶ دلار را از حساب‌های کراکن و Suilend به کیف‌پول‌های تحت کنترل دولت منتقل کرد. ۱۶۵٬۵۸۲ دلار دیگر داخل حساب کراکن باقی ماند، زیرا موجودی پیش‌تر به دلار آمریکا تبدیل شده بود و از طریق همان فرایند انتقال رمزارزی قابل بازیابی نبود.

برنامه‌های پرتغال پرسش‌های بیشتری ایجاد می‌کند

بررسی تلفن یاراک دامنهٔ تحقیق را فراتر از سرقت ادعایی رمزارز برد و به حوزهٔ هوش مصنوعی مولد (AI) کشاند. مأموران گفت‌وگوهای ChatGPT از ماه مه و ژوئن را بازیابی کردند که در آنها او بررسی کرده بود چگونه حدود ۱ میلیون دلار می‌تواند بازنشستگی پیش از ۴۰ سالگی را تأمین کند، در حالی که در یک تاکستان در ایتالیا یا پرتغال زندگی می‌کند. گفت‌وگوهای دیگری نیز دربارهٔ گرفتن اقامت اتحادیهٔ اروپا پرسیده بودند و بر اساس شرایط خانواده‌اش، پرتغال مورد بحث قرار گرفته بود.

بازپرس‌ها همچنین رزروهای پروازی یاراک، همسرش و فرزندش را یافتند که قرار بود ۳ سپتامبر از واشینگتن به لیسبون سفر کنند و ۱۱ سپتامبر بازگردند. گزارش شده که تلفن شامل وکالت‌نامه‌هایی بوده که در اواسط ژوئن تنظیم شده و به وکلای پرتغالی اختیار می‌داد امور مالیاتی و ثبت را انجام دهند. مأموران همچنین سفرهای قبلی در همین سال به آلمان، پرتغال و گرنادا را شناسایی کردند که ادعا می‌شود با وجود الزامات گزارش‌دهیِ مرتبط با مجوز امنیتی (security clearance)، هرگز افشا نشده بودند.

یاراک برنامه‌ریزی برای انتقال رمزارز به خارج از کشور را رد کرد و به بازپرس‌ها گفت سفر پرتغال صرفاً برای دیدار دوستان بوده است.

رصد دقیقِ ثبت بعدی

اف‌بی‌آی اعلام کرد پس از آگاهی از این ادعاها سریع عمل کرده، یاراک را اخراج کرده و یک تحقیق کیفری کامل را آغاز کرده است. پرونده اکنون به دادگاه فدرال در الکساندریا می‌رود؛ جایی که دادستان‌ها در صورت حل‌وفصل نشدن موضوع از مسیر دیگر، به دنبال صدور کیفرخواست خواهند رفت.

اسنادی که در پرونده باید زیر نظر داشت احتمالاً شامل جلسهٔ تصمیم‌گیری دربارهٔ بازداشت، کیفرخواست رسمی یا توافق اقرار (plea agreement) خواهد بود، به‌همراه هرگونه اتهام اضافی مرتبط با سفر خارجیِ اعلام‌نشده یا گزارش‌دهیِ مربوط به مجوز امنیتی. هویت هدف اطلاعاتی خارجی و کشور خصمانه همچنان محرمانه مانده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد برخی از مهم‌ترین جزئیات ممکن است تا خیلی دیرتر در روند پرونده آشکار نشود.