رئیس بخش نهادی کوین‌بیس: «بیش از ۴۰ کشور متعهد به خرید بیت‌کوین شده‌اند»

دآگوستینو این اظهارات را در جریان حضور اواخر ژوئن مطرح کرد؛ حضوری که بخش‌هایش به‌طور گسترده کلیپ شد و در ۳۰ ژوئن در X دست‌به‌دست شد. او علاقه دولت‌ها به بیت‌کوین را روندی آرام و پیوسته توصیف کرد، نه مجموعه‌ای از اعلامیه‌های پرطمطراق.

«ما دیده‌ایم بیش از ۴۰ کشور به شکلی متعهد شده‌اند بیت‌کوین را برای ترازنامه‌های ملی‌شان یا موارد دیگر بخرند،» دآگوستینو گفت. «بنابراین من هر روز شاهد سیلی از سرمایه‌گذاران نهادی جدید هستم که به این طبقه دارایی علاقه‌مندند. پس من درک می‌کنم کسانی را که آن دیدگاه را ندارند. آن‌ها دنبال یک حرکت بزرگ یا رویداد بزرگ می‌گردند. اما برای ما که این امتیاز را داریم که از داخل ماجرا ببینیم، فقط رشد پیوسته می‌بینیم، حتی اگر تیترها با آن همخوان نباشند.»

تعهد در برابر دارایی‌های تأییدشده

واژه‌ای که دآگوستینو به کار برد «تعهد» بود، نه خرید فعال، و ردیاب‌های عمومی نیز همین تمایز را بازتاب می‌دهند. Bitcointreasuries.net در حال حاضر حدود ۱۳ نهاد دولتی را با دارایی‌های تأییدشده بیت‌کوین می‌شمارد که در مجموع حدود ۶۴۹,۹۴۶ BTC است و با قیمت‌های اخیر ارزشی نزدیک به ۳۷.۹ میلیارد دلار دارد.

ایالات متحده بزرگ‌ترین ذخیره را دارد؛ نزدیک به ۳۲۸,۳۷۲ BTC که بخش عمده آن از مصادره‌های نهادهای مجری قانون به‌دست آمده و اکنون در «ذخیره راهبردی بیت‌کوین» ادغام شده است که در سال ۲۰۲۵ با فرمان اجرایی ایجاد شد. داده‌های Bitcointreasuries.net نشان می‌دهد بریتانیا حدود ۶۱,۲۴۵ BTC، السالوادور حدود ۷,۶۹۸ BTC، امارات متحده عربی نزدیک به ۶,۴۲۰ BTC و بوتان نزدیک به ۴,۹۷۳ BTC در اختیار دارند؛ که بخش زیادی از آن به استخراج با برق‌آبیِ مورد حمایت دولت گره خورده است.

برخی از دارایی‌های فهرست‌شده کشورها محل مناقشه هستند. برای نمونه، آرکهام گزارش می‌دهد بوتان پس از پذیرفتن ادعای فروش‌ها فقط ۱,۷۴۹.۹۵ BTC در اختیار دارد. در کنار این، گزارش‌های گسترده نشان می‌دهد چین هیچ بیت‌کوینی در اختیار ندارد، با وجود ادعاهای رایجی که می‌گویند این کشور بیش از ۱۹۰,۰۰۰ BTC را کنترل می‌کند.

در موردی دیگر، گزارش‌هایی که مدعی‌اند اوکراین ۴۶,۰۰۰ BTC در اختیار دارد نیز رد شده‌اند، زیرا ردیابی به‌اشتباه به «دارایی‌های مقامات عمومی» نسبت داده شده بود. حتی رقم گزارش‌شده برای ایالات متحده نیز ممکن است به‌طور قابل‌توجهی نادقیق باشد. جدا از این، پژوهش‌های گسترده‌تر نشان می‌دهد حلقه بزرگ‌تری از کشورها به سمت بیت‌کوین حرکت کرده‌اند، بی‌آنکه لزوماً خریدهای بزرگ انجام داده باشند.

یک گزارش از River در اواخر ۲۰۲۵ حدود ۲۳ کشور را با میزان مواجهه با بیت‌کوین از طریق مصادره‌ها، خرید مستقیم، استخراج مورد حمایت دولت یا تخصیص از سوی صندوق‌های ثروت ملی برشمرد و عرضه تحت کنترل دولت‌ها را نزدیک به ۴۳۲,۰۰۰ BTC، یا حدود ۲.۱٪ از کل بیت‌کوین موجود، برآورد کرد.

عدد ۴۰ احتمالاً از کجا می‌آید

عدد دآگوستینو که در CNBC بیان شد، به نظر می‌رسد ترکیبی باشد از کشورهایی با دارایی‌های تأییدشده و گروه بزرگ‌تری که نیت خود را اعلام کرده‌اند اما هنوز برنامه‌های کامل خرید را پیاده‌سازی نکرده‌اند. بسیاری به نمونه‌هایی مانند آزمایش کوچک خزانه‌داریِ بانک ملی چک و انباشت توسط دفاتر خانوادگی امارات و صندوق‌های ثروت ملی به‌عنوان شواهدی اشاره می‌کنند که روند تعهد در حال گسترش است.

بخش زیادی از بزرگ‌ترین بیت‌کوین‌های شناخته‌شده دولتی از مصادره‌ها آمده، نه از خریدهای هدفمند. «تعهد» در بسیاری از این موارد یعنی یک طرح پایلوت، یک پیشنهاد سیاستی، یا اعلام قصد نگهداری بیت‌کوین؛ نه یک برنامه مستمر خرید در بازار آزاد.

این برای معامله‌گران چه معنایی دارد

فهرست رو به رشد کشورهایی که به بیت‌کوین متعهد می‌شوند، حتی پیش از آنکه خریدهای بزرگ دنبال شود، یک استدلال ساختاری برای بیت‌کوین به‌عنوان نامزد دارایی ذخیره اضافه می‌کند. این می‌تواند از علاقه نهادیِ بلندمدت حمایت کند و از اعتبار بیت‌کوین به‌عنوان صرفاً یک معامله سفته‌بازانه بکاهد.

با این حال، رفتار قیمتی کوتاه‌مدت همچنان بیشتر به جریان‌های صندوق قابل معامله در بورس (ETF)، خرید بیت‌کوین توسط خزانه‌داری شرکت‌ها و شرایط کلان وابسته است تا تعهدات حاکمیتی که هنوز به خرید تبدیل نشده‌اند. معامله‌گرانی که به‌دنبال تأیید ادعای دآگوستینو هستند، باید به‌جای آنکه عدد ۴۰ کشور را شمار خریداران فعال بدانند، بیانیه‌ها و اعلامیه‌های بانک‌های مرکزی و صندوق‌های ثروت ملی را رصد و دنبال کنند.