Podaż pieniądza w USA osiągnęła rekordowy poziom 23 bilionów dolarów, a krytycy dostrzegają w tym nową bańkę spekulacyjną napędzaną przez Fed

Analiza najnowszych danych Rezerwy Federalnej

Opublikowany wczoraj raport Rezerwy Federalnej H.6 dotyczący podaży pieniądza wskazuje, że sezonowo skorygowany wskaźnik M2 wyniósł w maju 23 052,3 mld dolarów, co stanowi wzrost w stosunku do 22 804,5 mld dolarów w kwietniu (miesięczny wzrost o 247,8 mld dolarów). M2 to najszerszy, powszechnie cytowany wskaźnik podaży pieniądza w USA, obejmujący gotówkę, depozyty bieżące, depozyty oszczędnościowe oraz detaliczne fundusze rynku pieniężnego.

Wskaźnik ten rósł nieprzerwanie w każdym miesiącu bieżącego roku, wzrastając z poziomu 22 429,3 mld dolarów w styczniu, co oznacza wzrost o około 623 mld dolarów w ciągu czterech miesięcy. Dla porównania, sam ten czteromiesięczny wzrost zbliża się do rocznego PKB średniej wielkości kraju europejskiego.

Ten kamień milowy zaostrzył debatę na temat znaczenia tego wzrostu, biorąc pod uwagę, że Instytut Misesa (think tank zajmujący się ekonomią austriacką i długoletni krytyk Fed) napisał niedawno, iż wzrost podaży pieniądza w 2026 r. osiągnął najwyższy poziom od wielu lat, ponieważ bank centralny „wprowadza nowe QE”, co jest odniesieniem do luzowania ilościowego (QE), czyli praktyki polegającej na zwiększaniu bilansu Fed poprzez zakup papierów wartościowych.

Sam Fed publikuje te dane bez komentarza, a ekonomiści głównego nurtu zauważają, że podaż pieniądza zazwyczaj rośnie wraz z gospodarką. W latach 2022 i 2023 wskaźnik M2 kurczył się, odnotowując najostrzejszy spadek od czasów Wielkiego Kryzysu, po czym powrócił na ścieżkę wzrostu. W związku z tym część obecnego wzrostu stanowi raczej powrót do trendu niż efekt czystego bodźca stymulacyjnego. Jednak to właśnie tempo tego wzrostu budzi niepokój zwolenników twardej waluty.

Strategia oparta na spadku wartości pieniądza zyskuje nową amunicję

Dla inwestorów w bitcoiny wynik 23 bilionów dolarów jest nie tyle punktem danych, co tezą, ponieważ podaż tej wiodącej kryptowaluty jest ograniczona do 21 milionów monet, a jej najtrwalsza narracja inwestycyjna (tj. ochrona przed dewaluacją waluty) umacnia się za każdym razem, gdy podaż pieniądza ustanawia nowy rekord. Wielu analityków twierdzi, że wieloletnie cykle bitcoina historycznie odzwierciedlały globalną ekspansję płynności, choć korelacja z przeszłości nie gwarantuje, że sytuacja się powtórzy.

Same banki centralne zachowują się jak podmioty zabezpieczające się przed dewaluacją. Światowa Rada Złota poinformowała, że w maju instytucje oficjalne zwiększyły swoje zasoby złota o 41 ton netto, przedłużając trwającą od czterech lat passę zakupów na poziomie około 1 000 ton rocznie, przy czym rekordowe 45% zarządzających rezerwami planuje dalsze zakupy.

Dyrektor generalny Devere Group, Nigel Green, twierdzi, że wynikający z tego wzrost cen złota wywołał nowe wątpliwości co do kolejnego posunięcia Rezerwy Federalnej, informując inwestorów, że siła tego metalu sygnalizuje słabnące zaufanie do stabilności walut fiducjarnych. Ponadto infrastruktura związana z aktywami rzeczowymi rozwija się równolegle – Coinbase oferuje obecnie całodobowy handel kontraktami terminowymi na złoto i srebro w Stanach Zjednoczonych, co odzwierciedla przesunięcie popytu na zabezpieczenia przed inflacją na platformy kryptowalutowe.

Kolejna publikacja raportu H.6, obejmująca czerwiec, ma pojawić się pod koniec lipca i pokaże, czy seria miesięcznych wzrostów przedłuży się do sześciu. Rynki obserwują również kierunek polityki Fed, ponieważ słabsze dane dotyczące rynku pracy w USA wzmocniły oczekiwania na łagodniejszą politykę w okresie jesiennym, co prawdopodobnie jeszcze bardziej przyspieszyłoby wzrost podaży pieniądza.