Stablecoins na GENIUS Act (deel 3): nog vergunningen voor geldtransacties nodig?

Het onderstaande opiniestuk, deel 3 van „Stablecoins na de GENIUS Act: een praktische juridische gids voor bedrijven”, is geschreven door Michael Handelsman voor Kelman.Law.

De GENIUS Act creëert een federaal kader voor de uitgifte van stablecoins voor betalingsdoeleinden, maar schaft de regelgeving inzake geldovermakingen niet af voor alle bedrijven die hiermee werken. Beurzen, wallets, betalingsverwerkers en geldtransferbedrijven moeten zich mogelijk nog steeds bij het Financial Crimes Enforcement Network registreren als gelddienstverleners en een staatsvergunning voor geldtransacties of voor virtuele valuta verkrijgen.

De praktische vraag is niet simpelweg of een bedrijf een stablecoin gebruikt die is uitgegeven door een gereguleerde entiteit. Het gaat erom of het bedrijf zelf waarde voor klanten accepteert, beheert, omwisselt of overmaakt – en welke entiteit elke stap uitvoert.

De GENIUS Act en de wetgeving inzake geldovermaking reguleren verschillende activiteiten

Zoals besproken in deel 1 van deze reeks, bepaalt de GENIUS Act in hoofdzaak wie een stabiele betalingsmunt mag uitgeven en welke reserves, terugkoopprocedures, toezicht en andere vereisten van toepassing zijn op uitgevers.

Wetgeving inzake geldovermakingen heeft betrekking op de vraag of een bedrijf geld of andere waarde van de ene persoon aanvaardt en dit naar een andere persoon of locatie overmaakt. Volgens de richtlijnen van FinCEN inzake virtuele valuta kan waarde die in de plaats komt van valuta ook converteerbare virtuele valuta omvatten. FinCEN behandelt beheerders en wisselkantoren die converteerbare virtuele valuta accepteren en overmaken over het algemeen als geldtransporteurs, tenzij er een vrijstelling of beperking van toepassing is. Iemand die virtuele valuta louter gebruikt om goederen of diensten te kopen, wordt anders behandeld.

Een bedrijf kan daarom met drie afzonderlijke vragen worden geconfronteerd:

1. Geeft het een stabiele betalingsmunt uit en moet het zich laten registreren als erkende uitgever van stabiele betalingsmunten?
2. Is het een MSB dat onderworpen is aan de federale vereisten van de Bank Secrecy Act en aan registratie bij FinCEN?
3. Heeft het vergunningen nodig op grond van de wetgeving van de staten waar het zaken doet of klanten bedient?

Het voldoen aan één vereiste betekent niet automatisch dat ook aan de andere wordt voldaan. Registratie bij FinCEN is een federale registratie, geen landelijke vergunning van een staat.

Wat de GENIUS Act voorrang geeft – en wat nog onopgelost blijft

De wet bevat een aanzienlijke voorrang op staatswetgeving, maar de reikwijdte ervan is van belang. Op grond van 12 U.S.C. § 5904(h) worden vereisten inzake staatsvergunningen, licenties of andere autorisaties terzijde geschoven met betrekking tot een federaal gekwalificeerde uitgever van stabiele betalingsmunten, of een goedgekeurde dochteronderneming van een verzekerde deposito-instelling of kredietvereniging, die een toegestane uitgever van stabiele betalingsmunten wordt.

Die bescherming geldt voor een goedgekeurde uitgever. Er wordt niet gesteld dat elke beurs, distributeur, wallet, betalingsbedrijf, gelieerde onderneming of contractant die met de uitgever samenwerkt, is vrijgesteld van staatsvergunningplicht. Evenmin mogen bedrijven ervan uitgaan dat de wet alle aanvullende activiteiten dekt die een uitgever zou kunnen uitoefenen.

De OCC erkende deze onopgeloste grenzen in haar definitieve GENIUS Act-regel van oktober 2026. Reageerders vroegen om verduidelijking over de voorrang voor externe dienstverleners en uitgevers die aanvullende activiteiten uitoefenen. De OCC weigerde een algemene interpretatie vast te stellen en legde uit dat sommige kwesties individueel moeten worden beoordeeld naarmate zich specifieke feiten voordoen.

De regel gaat ook in op de noodzaak van onafhankelijke wettelijke bevoegdheid voor aanvullende diensten op het gebied van digitale activa. De OCC zou niet alle activiteiten met betrekking tot wallets of geldovermakingen toestaan louter op basis van de status als uitgever. Uitgifte en inwisseling zijn toegestane activiteiten voor uitgevers, terwijl bredere diensten nader onderzoek vereisen. In het implementatiebulletin van de OCC wordt 18 januari 2027 aangewezen als de ingangsdatum van zowel de wet als de belangrijkste OCC-regel; deze toekomstige beschermingsmaatregelen rechtvaardigen niet dat bestaande vergunningsverplichtingen vandaag al worden losgelaten.

Door de staat erkende uitgevers volgen een andere structuur. Op grond van 12 U.S.C. § 5906 genieten in aanmerking komende uitgevers die onder een gecertificeerd staatsregime opereren, bescherming tegen dubbele vergunningverlening door de gaststaat, onder voorbehoud van wettelijke voorwaarden. De wetgeving van de thuisstaat kan van toepassing zijn op bepaalde activiteiten in andere staten. De wet handhaaft niettemin de toepasselijke staatswetten inzake consumentenbescherming en rechtsmiddelen op basis van het gewoonterecht.

Een afzonderlijke bepaling, 12 U.S.C. § 5915(d), staat in aanmerking komende, door de staat erkende deposito-instellingen toe om via een dochteronderneming die als toegestane emittent is aangemerkt, geldtransacties of bewaarneming over staatsgrenzen heen uit te voeren, mits aan kapitaal- en liquiditeitsvoorwaarden wordt voldaan. Het toezicht op de consumentenbescherming door de gaststaat blijft van belang. Deze regeling mag niet worden veralgemeend naar niet-bancaire fintechbedrijven.

Hoe de analyse van toepassing is op gangbare stablecoin-bedrijven

Voor een beurs is de centrale vraag onder meer of deze stablecoins voor klanten koopt, verkoopt, omzet, aanhoudt of overmaakt. Het feit dat een ander bedrijf het token uitgeeft, zegt niets over de eigen regelgevingsstatus van het platform.

Ook bij gehoste wallets moeten de bewaar- en overdrachtsfuncties worden onderzocht. Een aanbieder die de activa van klanten beheert en deze naar door klanten gekozen bestemmingen verstuurt, bevindt zich in een andere situatie dan een bedrijf dat louter software distribueert. Het artikel van Kelman PLLC over cryptobedrijven zonder bewaargeving en vergunningen voor geldtransactiekantoren legt uit hoe terugvorderingsbevoegdheid, geïntegreerde swaps en administratieve controles die analyse kunnen beïnvloeden.

Voor geldtransferbedrijven verandert het vervangen van een conventionele afwikkelingsmethode door stablecoins over het algemeen niets aan de onderliggende functie: het accepteren van waarde van een verzender en het regelen van de levering aan een ontvanger. Juridische adviseurs dienen de gehele transactie te onderzoeken, inclusief het innen van fiatgeld, het omzetten van tokens, grensoverschrijdende overboekingen en lokale uitbetalingen.

Betalingsverwerkers moeten bijzonder voorzichtig zijn met vrijstellingen. In zijn administratieve uitspraak over betalingsverwerkers heeft FinCEN voorwaarden vastgesteld, waaronder betaling voor goederen of diensten, het gebruik van een clearing- en afwikkelingssysteem dat uitsluitend door de BSA gereguleerde financiële instellingen toelaat, en een passende overeenkomst met de verkoper of crediteur.

Neem bijvoorbeeld een verwerker die stablecoins verzamelt in een wallet die hij beheert, een vergoeding in mindering brengt en het saldo naar handelaren stuurt. Die regeling vereist een andere analyse dan kassasoftware die het walletadres van een handelaar weergeeft terwijl de klant de handelaar rechtstreeks betaalt. Een overeenkomst met de handelaar alleen volstaat niet om de federale vrijstelling te rechtvaardigen, en bij afwikkeling via een openbare blockchain moet bijzondere aandacht worden besteed aan de voorwaarde inzake clearing en afwikkeling.

Vergunningverlening door de staat vereist een eigen analyse

Staatswetten hanteren niet overal identieke definities, uitsluitingen of vrijstellingen. Sommige staten reguleren activiteiten met virtuele valuta via wetgeving inzake geldovermakingen; andere hanteren afzonderlijke vergunningsregelingen voor digitale activa.

New York illustreert dit onderscheid. In de richtlijnen van het Department of Financial Services (DFS) voor vergunningen voor virtuele valuta wordt uitgelegd dat veel stablecoins onder de BitLicense-regelgeving vallen. Een onderneming die activiteiten met virtuele valuta uitvoert en fiatgeld overmaakt, heeft mogelijk zowel een BitLicense als een geldtransmissievergunning op grond van artikel 13-B nodig. Een trustmaatschappij met beperkt doel in New York kan over ruimere bevoegdheden beschikken. Het DFS bevestigt tevens dat registratie bij FinCEN niet bepalend is voor de vraag of een BitLicense vereist is.

Bedrijven moeten daarom elke activiteit in elk relevant rechtsgebied beoordelen. In een partnerovereenkomst moeten de entiteit met een vergunning, de toegestane diensten, de eigen rol van het bedrijf en eventuele voorwaarden voor een vrijstelling worden vastgelegd. Het omschrijven van een relatie als een partnerschap of agentuurovereenkomst lost op zichzelf de vergunningskwestie niet op.

Ook de FinCEN-vereisten veranderen

Op grond van 12 U.S.C. § 5903(a)(5) worden toegestane uitgevers van stablecoins voor betalingsdoeleinden behandeld als financiële instellingen in het kader van de Bank Secrecy Act. De wet heeft betrekking op AML-programma’s, administratie, toezicht op verdachte transacties, klantidentificatie, due diligence, naleving van sancties en mogelijkheden om transacties te blokkeren.

Per 3 november 2026 zijn de gespecialiseerde AML- en sanctieregelgeving van FinCEN voor toegestane uitgevers en de regelgeving van de instanties inzake klantidentificatie nog steeds voorstellen. Hiermee dient bij de planning rekening te worden gehouden, zonder dat ze als definitieve, van kracht zijnde vereisten worden beschouwd. Bestaande BSA-verplichtingen blijven aandacht vereisen totdat het uitgeversspecifieke kader is voltooid.

Een nuttige evaluatie begint met transactiediagrammen, wallet-machtigingen, klantovereenkomsten en contracten met dienstverleners. Breng in kaart wie waarde ontvangt, overschrijvingen initieert, activa omzet en verantwoordelijkheid draagt wanneer de afwikkeling mislukt. Beoordeel vervolgens afzonderlijk de federale MSB-status, de vergunning van de staat en de goedkeuring van de uitgever.

Veelgestelde vragen

Valt onze vergunningsplicht weg als we samenwerken met een gereguleerde uitgever?
Niet automatisch. Een afzonderlijk platform dat activa van klanten accepteert, omwisselt, bewaart of doorgeeft, vereist een eigen analyse.

Vervangt registratie bij FinCEN vergunningen van de staat?
Nee. Federale registratie en staatsvergunningen hebben betrekking op verschillende vereisten.

Heeft een non-custodial wallet een vergunning nodig?
Het antwoord hangt af van de daadwerkelijke functies en controles ervan. Het distribueren van software verschilt van het uitvoeren van swaps, betalingen, bewaring of afwikkeling.

Kan een bestaande MTL de uitgifte onder de GENIUS Act autoriseren?
Een gewone MTL verleent niet automatisch de status van toegestane uitgever van stablecoins voor betalingen. Bedrijven moeten nagaan welke goedkeuringen vereist zijn onder het nieuwe kader.

Kelman PLLC adviseert bedrijven in digitale activa over MSB-, BSA-, AML- en staatsvergunningskwesties. Bedrijven die stablecoin-betalings-, wissel-, wallet- of geldovermakingsproducten ontwikkelen, kunnen contact opnemen met het kantoor om te bespreken hoe hun transactiestromen van invloed zijn op federale en staatsvereisten.

Advertentie van een advocatenkantoor. Dit artikel bevat algemene informatie en geen juridisch advies. Contact opnemen met het kantoor leidt niet tot een advocaat-cliëntrelatie. Dit artikel bevat algemene informatie en geen juridisch advies. Contact opnemen met het kantoor leidt niet tot een advocaat-cliëntrelatie.