Harry Hwang waarschuwt dat conforme orderflowkanalen op Solana de institutionele liquiditeit zouden kunnen concentreren

Moneygrams strategische infrastructuur als testomgeving

Wereldwijde giganten op het gebied van geldovermakingen hebben van oudsher gefungeerd als afnemers van netwerkinfrastructuur. De inzet door Moneygram van een actieve Solana-validatornode – en de integratie daarvan in het Solana Developer Platform (SDP) – markeert een opmerkelijke verschuiving. Moneygram maakt niet langer alleen gebruik van de sporen; het helpt de motor draaiende te houden.

Maar nu traditionele financiële instellingen (TradFi) de stap zetten naar permissionless consensuslagen, krijgen ze te maken met aanzienlijke technische, veiligheids- en economische wrijvingen. Harry Hwang, CEO van Flowra, analyseert de architecturale realiteiten, zero-trust-vereisten, regelgevende spagaat en de opkomende strijd om conforme institutionele MEV.

De aankondiging dat Moneygram actief blokken valideert op Solana leidde tot speculatie dat realtime geldtransacties voor particulieren rechtstreeks via zijn node worden afgewikkeld. Hwang dringt aan op een meer genuanceerde interpretatie.

„Moneygram is een goed voorbeeld van een belangrijke trend. Maar ik zou dit niet interpreteren als zou het betalingssysteem al rechtstreeks geïntegreerd zijn met validatoractiviteiten. Het is juister om het te zien als een stap van Moneygram naar infrastructuuractiviteiten op protocolniveau, waarmee de deur wordt geopend voor integratie op langere termijn met stablecoins en betalingskanalen.”

Door eerst een aanwezigheid op infrastructuurniveau op te bouwen, creëert Moneygram in feite een operationele testomgeving. Door een validator afzonderlijk te exploiteren, kan de gevestigde betalingsgigant zijn technische capaciteiten aan stresstests onderwerpen, het beheer van sleutels bij hoge frequentie onder de knie krijgen en in de praktijk ervaring opdoen met zero-trust-architecturen voor openbare nodes. Deze strategische buffer zorgt ervoor dat Moneygram de unieke technische en beveiligingsproblemen van openbare consensuslagen volledig kan oplossen voordat het zijn miljarden-dollar-waardige kernafwikkelingsregister blootstelt aan het live-netwerk.

Toch legt de integratie van een openbare validator in de HSM-architectuur (Hardware Security Module) van een instelling een fundamenteel conflict bloot: de traditionele financiële sector eist cold storage en isolatie, terwijl de Solana-consensus onophoudelijke snelheid vereist.

„Binnen de huidige architectuur van Solana moeten de identiteit van de validator en de stembevoegdheid zeer frequent worden ondertekend, waardoor ze doorgaans in het ‘hot path’ van het validatorsysteem moeten aanwezig zijn. De geautoriseerde opnamesleutel daarentegen is tijdens normaal gebruik niet nodig en beheert de stemrekening; deze moet dus worden beheerd via cold storage, HSM, MPC [multi-party computation] of een offline sleutelceremonie worden beheerd.”

De vereiste van veelvuldig ondertekenen heeft volledige HSM-isolatie in het verleden tot een prestatiebottleneck gemaakt. De Alpenglow-upgrade van Solana introduceert echter off-chain, lichtgewicht berichten die worden samengevoegd via BLS-ondertekeningsschema’s.

“Dit is waar Alpenglow van betekenis wordt. Als on-chain-stemmingstransacties worden verwijderd en het systeem overschakelt op BLS-gebaseerd stemmen, kan de last van het veelvuldig ondertekenen van stemmen in het hot path worden verminderd. Solana heeft ook ontwerpen besproken rond het ondertekenen van stemmen op basis van beveiligde enclaves, zodat HSM’s, enclaves en architecturen voor ondertekening op afstand in de loop van de tijd realistischer zouden kunnen worden.”

Wanneer een streng gereguleerde entiteit deelneemt aan de consensus, bevestigt deze in feite transacties voor een wereldwijde groep pseudonieme gebruikers — wat spanning veroorzaakt met nalevingsvoorschriften.

“Wanneer een betalingsbedrijf rechtstreeks deelneemt aan de consensus op een openbaar, toestemmingsloos netwerk, is het nog niet volledig duidelijk hoe die activiteit moet worden behandeld in het kader van AML, sancties, de Travel Rule, betalingsvergunningen, uitbesteding en kaders voor operationele veerkracht,” aldus Hwang.

Hij voegde eraan toe dat voor bedrijven als Moneygram deelname als validator wellicht beter kan worden gezien als onderdeel van het opbouwen van open stablecoin-infrastructuur met naleving en operationele schaalbaarheid, in plaats van als een directe uitbreiding van het betalingsafwikkelingssysteem.

Risico’s op het gebied van compliant orderflow en neutraliteit op basislaag

Naarmate ondernemingen het SDP samen met compliant providers zoals Anchorage Digital en Chainalysis implementeren, verschuift de vraag van puur staking-rendement naar afstemming op regelgeving. Omdat Solana geen wereldwijde openbare mempool in de stijl van Ethereum heeft, manifesteert deze vraag zich in de vorm van geïsoleerde orderflow-banen.

“In de praktijk zal deze vraag zich waarschijnlijk ontwikkelen tot compliant order-flow-banen, op beleid gebaseerde uitvoering en permissioned-assetlagen. Zo kunnen institutionele orders bijvoorbeeld worden gerouteerd via KYT-gescreende paden, terwijl validators uitvoeringsroutes selecteren op basis van beleid zoals ‘no-sandwich’, ‘low-risk’, ‘no-toxic MEV’ of ‘compliance-friendly flow’.”

Als deze compliant-kanalen echter dominant worden, wordt Solana geconfronteerd met een systemische paradox: het trekt institutioneel kapitaal aan, maar loopt het risico dat de liquiditeit wordt gecentraliseerd.

„Als conforme orderstroompaden te dominant worden, kunnen echte liquiditeit en hoogwaardige uitvoering zich concentreren in een klein aantal goedgekeurde routes. In dat geval blijft het protocol in theorie misschien wel ‘permissionless’, maar in de praktijk zouden er ‘gatekeepers’ kunnen ontstaan.”

Om de autonomie van validators te behouden, maakt Flowra gebruik van een Policy-Based Proposer (PBP)-raamwerk. Het doel, aldus Hwang, is niet om validators vast te pinnen op één enkele builder of block engine, maar om hen in staat te stellen te kiezen uit meerdere builders en orderflowbronnen op basis van rendement, toxiciteit, risico en nalevingscriteria.

Misschien wel het meest complexe knelpunt wanneer traditioneel financieel kapitaal in aanraking komt met gedecentraliseerde infrastructuur is de ‘maximal extractable value’ (MEV). MEV is een belangrijke inkomstenbron geworden voor blockchain-validators, maar roofzuchtige praktijken zoals frontrunning en sandwich-aanvallen staan rechtstreeks haaks op het beleid van instellingen inzake optimale uitvoering en de gedragsnormen van Wall Street. Voor zakelijke exploitanten is MEV een scherp economisch tweesnijdend zwaard.

„Deze vraag gaat niet echt over of instellingen al dan niet aan MEV moeten deelnemen. Het gaat erom welke vormen van MEV moeten worden toegestaan en welke moeten worden beperkt“, aldus Hwang. “Als een institutionele exploitant MEV volledig opgeeft, laat hij mogelijk inkomsten liggen die anders naar delegators of beleggers zouden gaan.”

Maar als hij agressieve MEV-strategieën zonder beperkingen toestaat, met name strategieën die ten koste gaan van gebruikers, kan dit in strijd zijn met de fiduciaire plicht en de normen voor marktgedrag.