Robert Kiyosaki noemt drie soorten inkomsten die rijk en arm van elkaar scheiden

Drie soorten inkomsten, volgens Kiyosaki

Een salaris, rendement op beleggingen en inkomsten uit een bedrijf kunnen verschillende fiscale gevolgen hebben voor degene die ze ontvangt. In een bericht van 23 september op X gebruikte Robert Kiyosaki, auteur van „Rich Dad Poor Dad”, de termen „verdieninkomen”, „portefeuille-inkomen” en „passief inkomen” om te beschrijven wat hij ziet als een scheidslijn tussen arme, middenklasse- en rijke mensen.

Kiyosaki bracht verdiende inkomsten in verband met loon uit een baan en portefeuille-inkomsten met de beleggingen die veel spaarders uit de middenklasse aanhouden. Hij beschreef passieve inkomsten als geld dat binnenkomt zonder dat je daarvoor hoeft te werken. De drie termen ondersteunen zijn bredere stelling dat het leren van de taal van het geld de manier waarop mensen over werk en rijkdom denken, kan veranderen. Kiyosaki schreef:

„Studeer, leer de taal van het geld, want het beste nieuws is: woorden zijn GRATIS.“

Zijn verwijzing naar 401(k)-regelingen en individuele pensioenrekeningen volgt op eerdere opmerkingen waarin hij vraagtekens zette bij pensioenregelingen die sterk op aandelen zijn gericht. In zijn laatste bericht plaatst hij spaarders die gebruikmaken van die rekeningen in zijn categorie ‘inkomsten uit beleggingen’. Een pensioenrekening is echter een manier om beleggingen aan te houden; de rekening zelf is geen afzonderlijke inkomstenbron.

Waar zijn beweringen over belastingen nuancering behoeven

Kiyosaki beweerde dat inkomen uit arbeid vaak het zwaarst wordt belast en dat passief inkomen vaak niet wordt belast. Volgens de regels van de IRS inzake passieve activiteiten betreft een passieve activiteit doorgaans een bedrijf waaraan een belastingplichtige niet wezenlijk deelneemt, of een verhuuractiviteit. De IRS behandelt rente, dividenden en winsten op beleggingen in het kader van die regels doorgaans als portefeuille-inkomsten, zelfs wanneer de belegger geen dagelijkse werkzaamheden verricht om deze te ontvangen.

Het fiscale resultaat hangt ook af van de transactie, de aftrekposten en de omstandigheden van de belastingplichtige. Beleggingsinkomsten en inkomsten uit passieve activiteiten kunnen belastbaar zijn; sommige belastingplichtigen met een hoger inkomen moeten mogelijk aanvullende belasting betalen over de netto-inkomsten uit beleggingen. De uitspraak van Kiyosaki dat passief inkomen vaak niet wordt belast, geeft zijn visie weer, niet een algemene Amerikaanse belastingregel.

Pensioenrekeningen voegen nog een onderscheid toe aan zijn vergelijking. Geld dat wordt opgenomen uit een traditionele 401(k) is over het algemeen belastbaar, tenzij het wordt doorgestort, terwijl gekwalificeerde Roth-uitkeringen anders kunnen worden behandeld. De regels van de IRS inzake pensioenuitkeringen ondersteunen daarom niet dat aan elke 401(k)- of IRA-belegging één enkel belastingtarief wordt toegekend.

Hoe het kader aansluit bij zijn beleggingen

Kiyosaki koppelt zijn voorkeur voor inkomsten genererend onroerend goed al lang aan de financiële ideeën in zijn boeken. In een aflevering van de Get Rich Education-podcast besprak hij vastgoedbezit dat met schulden is gefinancierd en beschreef hij het lenen als onderdeel van zijn beleggingsstrategie. Vastgoed kan huur opleveren, maar het bedrag dat een eigenaar overhoudt, hangt af van uitgaven, financieringskosten en toepasselijke belastingen.

Afgelopen november maakte hij een soortgelijk onderscheid tussen het aanhouden van een actief en het nastreven van terugkerende kasstromen. Na een beschrijving van een bitcoinverkoop schetste Kiyosaki plannen om de opbrengst te investeren in chirurgische centra en een reclamebordbedrijf. Hij schatte dat die investeringen een maandelijks inkomen zouden opleveren, waarbij hij de voorgestelde stap presenteerde als een voorbeeld van zijn aanpak in plaats van een vaststaand rendement te rapporteren.

Dat onderscheid geldt ook voor crypto: het ontvangen van tokens als vergoeding of beloning en het realiseren van winst bij de verkoop van een belegging kunnen aanleiding geven tot een verschillende fiscale behandeling. Het verschil tussen crypto-inkomsten en vermogenswinst illustreert waarom de naam van een activum op zichzelf niet kan bepalen welke van de drie categorieën van Kiyosaki van toepassing is.