Robert Kiyosaki zegt dat hij alles kwijtgeraakt is – en dat dat maar goed was ook

Waarom Kiyosaki het verliezen van alles als gunstig beschouwde

Alles verliezen bood de kans om een beter financieel inzicht te ontwikkelen, legde Robert Kiyosaki, auteur van Rich Dad Poor Dad, uit in een verklaring op 16 oktober op X. Hij dankte zijn rijke vader ervoor dat hij hem had geleerd tegenslagen om te zetten in levenslessen en financieel slimmer te worden in plaats van verbitterd.

Terugkijkend op de lessen die hij heeft geleerd door alles te verliezen, schreef Kiyosaki:

"Ik heb dit ook meegemaakt, meerdere keren. Het goede nieuws is dat alles kwijtraken voor mij een goede zaak was."

Hij stelde dat het voordeel afhankelijk was van het erkennen van een fout en het groeien door die fout, waardoor de reactie op mislukking centraal stond in zijn verhaal.

Zijn kritiek op scholen sloot aan bij dat onderscheid: hij beschuldigde het onderwijssysteem ervan fouten te bestraffen in plaats van mensen te leren ze te onderzoeken. Hij stelde dat angst voor fouten of het niet leren van eerdere beslissingen kan bijdragen aan armoede. Kiyosaki voegde hieraan toe: "Mensen zijn gemaakt om fouten te maken, te leren en slimmer te worden."

Iedereen heeft geldproblemen, ook de rijken

Iedereen heeft geldproblemen, betoogde Kiyosaki in zijn vijfdelige lijst van financiële uitdagingen, die eveneens op 16 oktober werd gepubliceerd. Deze waren: geen geld hebben, te weinig verdienen, meer uitgeven dan men verdient, een gebrek aan middelen voor de toekomst en te veel geld hebben. Hij zei:

"Ik heb alle vijf de problemen gehad."

De beroemde auteur stelde dat het oplossen van de eerste vier hem lessen had geleerd die hem voor een ander probleem stelden: te veel geld hebben.

In zijn vervolg introduceerde hij een zesde probleem: van plotselinge rijkdom naar niets hebben, een overgang die hij in verband bracht met opgeblazen ego’s of oneerlijke mensen die toegang krijgen tot vermogen. Professionele atleten, filmsterren, loterijwinnaars en erfgenamen behoorden tot zijn voorbeelden. Hij noemde managers, accountants, advocaten en familieleden als mogelijke bronnen van oneerlijkheid.

Het oefenen van beslissingen met speelgeld was volgens Kiyosaki de reden waarom hij samen met Kim Kiyosaki het bordspel Cashflow had bedacht. Spelers kopen activa, beoordelen investeringsmogelijkheden en volgen de gevolgen van hun keuzes. Zijn afsluitende advies luidde: „Maak fouten, leer ervan, groei en geniet van een rijker leven.”

Van financiële educatie naar het beschermen van vermogen

Kiyosaki’s aanpak van herstel begint met het verbeteren van het financiële inzicht voordat er geld op het spel wordt gezet. Bij de bespreking van een hypothetisch herstelplan van 10.000 dollar in juli gaf hij prioriteit aan financiële kennis, mentorschap en vaardigheden om inkomsten te genereren, nog vóór het kopen van beleggingen.

Voor oudere spaarders kan een groot verlies ook betekenen dat er minder tijd overblijft om zich te herstellen vóór hun pensioen. In zijn waarschuwing over pensioenspaargelden, die op 27 september op X werd geplaatst, voorspelde hij dat ernstige dalingen in aandelen en obligaties ertoe zouden kunnen leiden dat sommige babyboomers onvoldoende tijd overhouden om hun spaargeld weer op te bouwen.

Je voorbereiden op economische tegenslagen is een voorzorgsmaatregel die vergelijkbaar is met het afsluiten van een autoverzekering, betoogde Kiyosaki in een verklaring van 3 oktober. Hij schetste zijn aanpak voor financiële paraatheid en herhaalde daarbij zijn voorkeur voor goud, zilver en bitcoin boven door de overheid uitgegeven valuta.

Hij geeft de voorkeur aan deze beleggingen als bescherming tegen valutadepreciatie en financiële instabiliteit, waarbij hij verwijst naar buitensporige schuldenlast en een soepel monetair beleid. In een verklaring van 16 maart voorspelde Kiyosaki dat bitcoin een jaar na de door hem verwachte wereldwijde financiële crash 750.000 dollar zou bereiken.

Het kopen van bitcoin om spaargeld te behouden stelt beleggers nog steeds bloot aan prijsdalingen, zelfs als hun zorg een verzwakkende valuta is. Het beperkte aanbod ondersteunt het argument dat bitcoin een inflatiehedge is, maar ook de vraag en de marktomstandigheden bepalen de waarde ervan. Houders kunnen koopkracht verliezen als de prijs daalt terwijl de kosten van levensonderhoud stijgen.