De CEO van BitMEX zegt dat regelgeving kansen biedt, maar dat liquiditeit nog steeds bepalend is voor de winnaars

Systeemrisico en marktfragmentatie

Wanneer cryptomarkten te maken krijgen met heftige liquidaties, richt de publieke aandacht zich op de krantenkoppen: miljarden die van de openstaande posities verdwijnen, steile kaarsen en snelle prijsdalingen. Maar voor handelsplatforms voor digitale activa is een marktcrash een stressvolle test van de onderliggende infrastructuur.

De liquidaties op 10 oktober 2025 waren een grimmige herinnering aan deze realiteit. Volgens Stephan Lutz, CEO van BitMEX Group, legde de gebeurtenis de structurele kwetsbaarheden van moderne cryptomarkten bloot en bewees ze dat operationele veerkracht en een gedetailleerd begrip van de platformmechanismen de echte overlevingsfactoren zijn wanneer de volatiliteit piekt.

Hoewel het verhaal rond de volwassenheid van crypto zich doorgaans richt op volume en diepte, legde de cascade van stress op 10 oktober de risico's van diepe structurele fragmentatie bloot. In tegenstelling tot de traditionele financiële wereld, waar gecentraliseerde clearinghuizen systeemschokken opvangen, blijft de liquiditeit van crypto sterk verdeeld over gecentraliseerde platforms, gedecentraliseerde protocollen, eigen marktmakers en onsamenhangende onderpandsystemen.

"De grootste openbaring [on Oct. 10] was niet dat markten heftig kunnen bewegen; dat weten we al", merkte Lutz op. "De belangrijkere les was hoe verbonden het ecosysteem is geworden en hoe snel stress zich kan verspreiden over handelsplatforms, producten en deelnemers."

Arbitrageurs en uitvoeringsalgoritmen verspreiden stress vrijwel onmiddellijk over deze wereldwijde matrix. In deze omgeving hangt het voortbestaan van een handelsplatform volledig af van de stabiliteit van het systeem bij piekbelasting.
Lutz is van mening dat handelaren in rustigere periodes de mechanismen van de beurs als vanzelfsprekend beschouwen. Hij stelde dat functies zoals contractprijsmodellen, liquidatie-engines en auto-deleveraging (ADL)-sequenties worden behandeld als achtergrondruis.

Zoals de flash crash van 10 oktober aantoonde, zijn deze details een noodzaak voor risicobeheer. Wanneer de liquiditeit afneemt, bepaalt de specifieke manier waarop een beurs omgaat met margin calls en contractprijzen of een positie standhoudt of plotseling wordt geliquideerd.

"Bij het gebruik van een beurs is het belangrijk om de kerninfrastructuur voor de handel, de mechanismen voor automatische deleveraging en de methodologie voor contractprijszetting te begrijpen", benadrukte Lutz. "Deze factoren lijken misschien secundair onder normale marktomstandigheden, maar ze worden cruciaal in periodes van stress."

Veerkracht onder druk

Wanneer de volatiliteit piekt, krijgt de infrastructuur van een beurs te maken met twee tegenslagen: een enorme toename van het API-verkeer van geautomatiseerde handelsdesks die posities proberen aan te passen, en een snel veranderend orderboek dat de risicomotor van het platform op de proef stelt. Als een handelsplatform vastloopt of te maken krijgt met API-degradatie, staan handelaren in het duister. De uiteenlopende prestaties van de beurzen op 10 oktober zetten deze technische keuzes in de schijnwerpers.

"Terwijl sommige handelsplatforms verstoringen ondervonden, functioneerden de systemen van BitMEX gedurende het hele voorval zoals bedoeld," verklaarde Lutz, waarbij hij de prestaties aanhaalde als een bevestiging van betrouwbaarheid op institutioneel niveau. "Markten herstellen sneller wanneer die processen duidelijk worden begrepen en onder reële omstandigheden zijn getest."
Critici stellen dat schokken van deze omvang vaak ernstige schade aanrichten en zichtbare littekens achterlaten op de geloofwaardigheid van de markt. In de nasleep van de gebeurtenis van 10 oktober werd het gesprek al snel gedomineerd door een bekende ondeugd in de sector: met de vinger wijzen. In plaats van zich te verenigen, versplinterde de sector in tegenstrijdige kampen: handelaren gaven beurzen de schuld, en beurzen gaven marktmakers de schuld.

De CEO van BitMEX beschouwt deze wrijving als een onvermijdelijk neveneffect van een sector die nog steeds zijn weg zoekt. "Grote marktschokken leiden altijd tot tegenstrijdige verhalen, omdat deelnemers dezelfde gebeurtenis vanuit zeer verschillende perspectieven beleven", legde hij uit. "In de traditionele financiële wereld hebben decennia van evolutie in de marktstructuur gezorgd voor meer gevestigde kaders voor het analyseren van mislukkingen. Crypto is nog bezig die kaders in realtime op te bouwen."

In een onderling verbonden markt waar cascade-liquidaties tientallen platforms betreffen, is het wiskundig onjuist om een crisis aan één enkele zondebok toe te schrijven. Echte verantwoordingsplicht, zo stelt Lutz, vereist dat we voorbij tribale verhalen gaan en ons richten op transparantie en het opzetten van feedbackloops.

"Zinvolle verantwoordingsplicht begint met transparantie," zei Lutz. "Deelnemers moeten bereid zijn uit te leggen wat er is gebeurd, relevante informatie openbaar te maken en aan te tonen welke veranderingen worden doorgevoerd. De productievere aanpak is om vast te stellen waar processen hebben gefaald, waar controles ontoereikend waren en hoe die zwakke punten kunnen worden aangepakt."

Dit zelfcorrigerende mechanisme heeft historische precedenten. "Hoewel de sector nog steeds zijn weg zoekt, werden dergelijke stappen voorwaarts duidelijk gedemonstreerd door het FTX-debacle, waarbij Proof of Reserves een ononderhandelbaar vereiste werd voor alle beurzen," merkte Lutz op. "Soortgelijke lessen zullen blijven worden geleerd en op lange termijn tot meer concrete verbeteringen leiden."

De viervoudige strijd en consolidatie

Deze operationele volwassenwording valt samen met een enorme structurele verschuiving in de markt voor perpetual futures – het instrument waarmee BitMEX pionierde. Wat ooit het exclusieve speelterrein was van offshore gecentraliseerde beurzen (CEX's), is uitgegroeid tot een hevig strijdtoneel op meerdere fronten. Tegenwoordig wordt het landschap gekenmerkt door een viervoudige rivaliteit tussen gedecentraliseerde perpetual-platforms (Perp DEX's), traditionele offshore-giganten, streng gereguleerde binnenlandse handelsplatforms en gevestigde traditionele financiële (TradFi) grootmachten zoals CME Group en ICE.

Hoewel deze fragmentatie keuzes biedt die zijn afgestemd op verschillende operationele behoeften, verwacht Lutz dat de financiële geschiedenis uiteindelijk zal leiden tot een aanzienlijke consolidatie, net als bij de elektronische handelsboom van de jaren negentig.

"Hoewel elke partij gespecialiseerd is in een bepaald gebied, denk ik dat we op de lange termijn waarschijnlijk consolidatie zullen zien, aangezien het uiteindelijk inefficiënt is om handelsplatforms te scheiden," merkte Lutz op. "Lagere kosten leidden tot de oprichting van meer platforms [in the ’90s], maar na verloop van tijd concentreerden de liquiditeit en handelsactiviteit zich vanzelf rond de platforms die blijk gaven van vertrouwen, geloofwaardigheid, operationele veerkracht en efficiënte uitvoering."

Voorlopig betekent het grenzeloze karakter van digitale activa dat dit landschap met meerdere modellen zal blijven bestaan. "Crypto is nog steeds een relatief jonge en wereldwijde markt, dus verschillende soorten handelsplatforms zullen naast elkaar blijven bestaan," concludeerde Lutz. "Naarmate de markt echter volwassen wordt, verwacht ik dat een groeiend deel van de handelsactiviteit zich zal concentreren rond de platforms die consequent het vertrouwen van gebruikers winnen, blijk geven van sterk risicobeheer en hun betrouwbaarheid bewijzen door meerdere marktcycli heen."

Naarmate deze consolidatie zich voltrekt, wordt de strijd om het marktaandeel in derivaten steeds meer uitgevochten op het gebied van regelgeving. Tijdens evenementen zoals de recente Paris Blockchain Week was een terugkerend thema het structurele contrast tussen rechtsgebieden met strenge handhaving en rechtsgebieden die worden gedreven door regelgevingskaders.

In Europa draait het gesprek om institutionele integratie via kaders zoals de Markets in Financial Instruments Directive II (MiFID II), naast de parallelle implementatie van cryptospecifieke waarborgen. Hoewel deze traditionele structuren strenge nalevingsverplichtingen met zich meebrengen, bieden ze wel voorspelbaarheid.

"MiFID II is niet perfect, maar biedt iets wat instellingen enorm waarderen: duidelijkheid," merkte Lutz op. "Markten functioneren het best wanneer deelnemers de spelregels begrijpen. Europa heeft over het algemeen een meer gestructureerde aanpak gekozen voor de regulering van digitale activa, en dat creëert kansen voor operators die zich aan de regels houden."

De voorwaarde voor concurrerende producten

Compliance alleen garandeert geen plotselinge instroom van kapitaal. De vraag voor de derivatensector is of Europese handelaren vanzelf zullen overstappen naar onshore gereguleerde handelsplatforms om perpetuals te verhandelen, of dat ze hun kapitaal offshore zullen houden. Lutz wijst erop dat regelgeving slechts een voorwaarde is, geen productaanbod.

"Of Europese handelaren naar onshore-platforms zullen overstappen, hangt van meer af dan alleen regelgeving," benadrukte Lutz. "Liquiditeit, productkwaliteit, uitvoering en gebruikerservaring blijven doorslaggevende factoren. Regulering kan de deur openen, maar beurzen moeten nog steeds concurrerende producten aanbieden. Na verloop van tijd verwacht ik echter wel dat een aanzienlijk deel van het Europese volume naar gereguleerde handelsplatforms zal verschuiven naarmate de institutionele deelname toeneemt."

De ultieme weg naar een volwassen marktstructuur vereist een verschuiving van de focus van het toewijzen van schuld naar het versterken van de infrastructuur en het vinden van gemeenschappelijke grond.

"Het belangrijkste is dat de sector zich minder richt op het toewijzen van schuld en meer op het identificeren van wat er verbeterd kan worden," betoogde Lutz. "Elke significante verstoring moet uiteindelijk resulteren in een sterkere infrastructuur, betere controles en duidelijkere normen."
Het is bemoedigend dat de blauwdruk voor deze overgang van conflict naar coördinatie zich al aftekent op wetgevend vlak. Lutz wees op de voortdurende ontwikkeling van de Amerikaanse CLARITY Act als een concreet voorbeeld. De wetgevende inspanningen tonen aan dat zelfs traditioneel tegenover elkaar staande partijen, zoals strenge regelgevende instanties en crypto-native beurzen, een middenweg beginnen te vinden om voorspelbare, sectorbrede normen vast te stellen.

Uiteindelijk fungeren gebeurtenissen zoals de flash crash van 10 oktober als een pijnlijk maar noodzakelijk keerpunt. De platforms, deelnemers en rechtsgebieden die op de lange termijn zullen floreren, zijn die welke volatiliteit niet zien als een kans om de schuld te geven, maar als een opdracht om een waterdichte operationele infrastructuur op te bouwen.