سناتور سینتیا لومیس گفت «قانون شفافیت (CLARITY)» بیش از ۱۶ سازوکار حفاظتی علیه تأمین مالی غیرقانونی دارد و در برابر ادعاهایی که این قانونگذاری باعث ایجاد روزنههایی برای پولشویی و دور زدن تحریمها میشود، ایستادگی کرد.
لومیس به وارن پاسخ تند داد و گفت قانون CLARITY بیش از ۱۶ تدبیر حفاظتی برای مقابله با تأمین مالی غیرقانونی دارد

نکات کلیدی
- سناتور لومیس گفت قانون CLARITY شامل بیش از ۱۶ سازوکار حفاظتی علیه تأمین مالی غیرقانونی است.
- سناتور وارن استدلال کرد این لایحه، در شکل فعلیِ نگارش، استفاده دشمنان از ارزهای دیجیتال برای جابهجایی وجوه غیرقانونی را آسانتر میکند.
- این جدل بازتابدهنده اختلافنظرهای گستردهتر در کنگره درباره ایجاد توازن میان تنظیمگری داراییهای دیجیتال و اجرای قوانین ضد پولشویی و تحریمهاست.
لومیس میگوید قانون CLARITY بیش از ۱۶ سازوکار حفاظتی ضد پولشویی دارد
سناتور آمریکایی، سینتیا لومیس (جمهوریخواه-وایومینگ)، در برابر انتقادها از قانون «شفافیت بازار داراییهای دیجیتال» (CLARITY) واکنش نشان داد و گفت این قانونگذاری بیش از ۱۶ بند دارد که با هدف مقابله با پولشویی، دور زدن تحریمها، تأمین مالی تروریسم و دیگر فعالیتهای مالی غیرقانونی تدوین شدهاند. اظهارات او پس از آن مطرح شد که سناتور آمریکایی، الیزابت وارن (دموکرات-ماساچوست)، استدلال کرد این لایحه این ریسکها را بدتر میکند.
این رفتوبرگشت میان دو قانونگذار در پی پاسخ وارن به گزارشی رخ داد که ادعا میکرد یک صرافی ارز دیجیتال به کانالی بزرگ برای وجوه غیرقانونی ایران تبدیل شده است. وارن گفت این گزارش نشان میدهد دشمنان همچنان از کریپتو برای انتقال میلیاردها دلار استفاده میکنند و استدلال کرد قانون CLARITY تلاشها برای متوقف کردن این فعالیتها را تضعیف خواهد کرد.

به گفته سناتور وایومینگ، بیش از ۱۶ سازوکار حفاظتی علیه تأمین مالی غیرقانونی در متن این قانون گنجانده شده است. لومیس در واکنش به ادعاهای مربوط به شکافهای تنظیمگری، به بخشهای ۲۰۱، ۳۰۳ و ۳۰۵ اشاره کرد و آنها را سازوکارهای مشخصی دانست که بهطور ویژه برای مقابله با پولشویی، مسدود کردن دور زدن تحریمهای خارجی و خنثیسازی شبکههای مالی غیرقانونی طراحی شدهاند.
در حالی که حامیانی مانند سناتور لومیس از این اقدامات بهعنوان سازوکارهای حفاظتی قدرتمند دفاع میکنند، منتقدانی به رهبری سناتور وارن میگویند این چارچوب به اندازه کافی پیش نمیرود. مخالفان استدلال میکنند متن فعلی با پوشش ندادن کافیِ پروتکلهای امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) و میکسرهای دارایی دیجیتال، نقاط کور خطرناکی ایجاد میکند.
قانون CLARITY قواعد AML، اختیارات تحریمی و ابزارهای اجرای قانون را گسترش میدهد
بر اساس قانون CLARITY، بخش ۲۰۱ الزامات «قانون محرمانگی بانکی» (BSA) و «ضد پولشویی» (AML) را با تلقی کردن کارگزاران، معاملهگران و صرافیهای دارایی دیجیتال بهعنوان مؤسسات مالی، بر آنها اعمال میکند. شرکتهای مشمول باید برنامههای انطباق، ارزیابی ریسک، مسئولان انطباق، آموزش کارکنان، حسابرسیهای مستقل و گزارشهای فعالیت مشکوک داشته باشند.
بخشهای ۳۰۳ و ۳۰۵ ابزارهای اجرایی این لایحه را تقویت میکنند. بخش ۳۰۳ اختیارات تحریمی جدیدی را با هدف ایران و دیگر بازیگران خارجیِ پرریسک ایجاد میکند. بخش ۳۰۵ به صرافیهای کریپتو و ناشران استیبلکوین اجازه میدهد بهطور موقت وجوهِ مشکوک به غیرقانونی بودن را مسدود کنند تا زمانی که نیروهای اجرای قانون دستورات قانونی را دریافت کنند و همچنین زمانی که شرکتها با حسن نیت اقدام میکنند، آنها را از مسئولیت مدنی مصون میسازد.
وارن با اشاره به گزارشِ ادعایی مبنی بر اینکه یک صرافی ارز دیجیتال به قطبی بزرگ برای وجوه غیرقانونی ایران تبدیل شده است، در X گفت:
“شواهد بیشتری که نشان میدهد دشمنان ما از کریپتو برای جابهجایی میلیاردها دلار سوءاستفاده میکنند. قانون شفافیت، به شکل فعلیِ نگارش، این مشکل را بدتر خواهد کرد.”
قانونگذاران همچنان درباره این موضوع بحث میکنند که آیا این لایحه توازن درست میان ایجاد یک چارچوب تنظیمگری برای داراییهای دیجیتال و تقویت محافظتها در برابر جرم مالی را برقرار میکند یا نه. حامیان میگویند این اقدام ابزارهای بیشتری در اختیار ناظران و نیروهای اجرای قانون قرار میدهد تا با تأمین مالی غیرقانونی مقابله کنند، در حالی که منتقدان استدلال میکنند این قانونگذاری باید سازوکارهای حفاظتی قویتری را دربر بگیرد.
این مقاله با استفاده از هوش مصنوعی از انگلیسی ترجمه شده است. نسخه اصلی انگلیسی منبع معتبر است؛ ترجمههای خودکار ممکن است حاوی نادرستیهایی باشند، بهویژه در اصطلاحات حقوقی و قانونی.

















