کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا (ECB)، این هفته درخواستها برای ترویج استیبلکوینهای با پشتوانه یورو در اروپا را رد کرد و هشدار داد که ریسکهای مربوط به ثبات مالی و سیاست پولی بر هر منفعتی میچربد.
لاگارد تلاش برای پیشبرد استیبلکوین یورو را متوقف کرد و بازار ۳۰۰ میلیارد دلاری را خطری برای ثباتِ سیاستهای بانک مرکزی اروپا (ECB) خواند
نویسنده
اشتراک
Key Takeaways
- لاگارد، رئیس ECB، در ۸ مه ۲۰۲۶ استیبلکوینهای یورویی را یک ریسک برای ثبات مالی خواند.
- لاگارد اشاره کرد که USDC در جریان سقوط SVB در سال ۲۰۲۳ تا ۰٫۸۷۷ دلار از برابری خارج شد و ۳٫۳ میلیارد دلار از ذخایر سیرکل را در معرض ریسک قرار داد.
- پروژه Pontes بانک مرکزی اروپا در سپتامبر ۲۰۲۶ آغاز میشود تا تسویه بر بستر DLT را در پول بانک مرکزی لنگر دهد.
لاگارد به بانکهای اروپایی هشدار داد که استیبلکوینهای یورویی میتوانند کانال نرخ بهره ECB را محدود کنند
لاگارد این اظهارات را در «مجمع اقتصادی لاتامِ Banco de España» در رودا دِ بارا، اسپانیا بیان کرد. این سخنرانی با عنوان «استیبلکوینها و آینده پول: جدا کردن کارکردها از ابزارها» در زمانی مطرح شد که بازار جهانی استیبلکوینها از کمتر از ۱۰ میلیارد دلار در شش سال پیش به بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار در امروز رشد کرده است.
لاگارد اظهار کرد: «استدلال برای ترویج استیبلکوینهای با پشتوانه یورو بسیار ضعیفتر از چیزی است که به نظر میرسد.»
بازار همچنان بهشدت تحت سلطه دلار است؛ بهطوریکه نزدیک به ۹۸٪ استیبلکوینها به دلار آمریکا متصلاند. تتر و سیرکل سهم عظیمی از آن بازار را کنترل میکنند. قانون GENIUS در آمریکا که هماکنون در کنگره در حال پیشروی است، بهصراحت گسترش استیبلکوینها را ابزاری برای تثبیت سلطه جهانی دلار و حفظ تقاضا برای اوراق خزانهداری آمریکا معرفی میکند.
لاگارد پذیرفت که استیبلکوینهای یورویی که تحت «مقررات بازار داراییهای رمزارزی» اتحادیه اروپا (MiCAR)—که از سال ۲۰۲۴ اجرایی شد—فعالیت میکنند، میتوانند تقاضای بیشتری برای داراییهای امن منطقه یورو ایجاد کنند، بازده اوراق دولتی را فشرده کنند و دامنه بینالمللی یورو را گسترش دهند. او این دستاوردهای بالقوه را بهطور کامل رد نکرد.
اما استدلال کرد که دو ریسک این موازنه را نامطلوب میکند. نخست، ثبات مالی است. استیبلکوینها بدهیهای خصوصی هستند که پشتوانهشان میتواند در دورههای تنش ناگهان تحت فشار قرار گیرد. او برجسته کرد که وقتی بانک سیلیکون ولی (SVB) در مارس ۲۰۲۳ سقوط کرد، سیرکل افشا کرد که ۳٫۳ میلیارد دلار از ذخایر USDC در آن نگهداری میشده است. لاگارد گفت در آن بازه، USDC برای مدت کوتاهی با قیمت ۰٫۸۷۷ دلار معامله شد؛ بیش از ۱۲ سنت پایینتر از برابری ۱ دلاری خود.
لاگارد در سخنرانی خود گفت: «این موازنهها بر دستاوردهای کوتاهمدت در شرایط تأمین مالی و دامنه بینالمللی که استیبلکوینهای یورویی ممکن است فراهم کنند، میچربد.»
او توضیح داد نگرانی دوم، انتقال سیاست پولی است. در منطقه یورو، بانکها همچنان کانال اصلی هستند که از طریق آن تصمیمهای نرخ بهره ECB به شرکتها و خانوارها منتقل میشود. اگر سپردههای خرد به استیبلکوینهای غیر بانکی منتقل شوند و سپس به شکل تأمین مالی عمدهفروشیِ گرانتر به بانکها بازگردند، آن کانال تنگتر میشود. پژوهش ECB که در مارس ۲۰۲۶ منتشر شد (گزارش پژوهشی شماره ۳۱۹۹) نشان داد جایگزینی سپرده در مقیاس بزرگ، وامدهی بانکها و انتقال اثر سیاست پولی را تضعیف میکند؛ اثری که این گزارش اشاره کرد در اقتصادهای بانکمحوری مانند اروپا برجستهتر از آمریکا است.
موضع لاگارد او را در برابر یواخیم ناگل، رئیس بوندسبانک و عضو شورای حکام ECB، قرار میدهد. ناگل در یک سخنرانی کلیدی در ۱۶ فوریه ۲۰۲۶ در مراسم پذیرایی سال نو اتاق بازرگانی آمریکا در آلمان (AmCham Germany) از این ابزارها حمایت کرد. ناگل توضیح داد: «من همچنین برای استیبلکوینهای با پشتوانه یورو ارزش قائلم، زیرا میتوان از آنها برای پرداختهای فرامرزی توسط افراد و شرکتها با هزینه کم استفاده کرد.»
این واگرایی بازتابدهنده یک بحث داخلی گستردهتر در درون یوروسیستم درباره نحوه پاسخ به سلطه استیبلکوینهای دلاری و ریسک چیزی است که لاگارد آن را «دلاریسازی دیجیتال» نامید.
بهجای همراستا شدن با سیاست استیبلکوین آمریکا، لاگارد به برنامههای زیرساختی خود یوروسیستم اشاره کرد. پروژه Pontes که در سپتامبر ۲۰۲۶ آغاز میشود، پلتفرمهای دفترکل توزیعشده را به TARGET، سامانه تسویه موجود ECB، متصل خواهد کرد و امکان میدهد تراکنشهای مبتنی بر DLT در پول بانک مرکزی تسویه شوند. نقشهراه Appia که در مارس ۲۰۲۶ منتشر شد، مسیری را تا سال ۲۰۲۸ برای یک اکوسیستم مالی توکنیزهشده اروپایی کاملاً قابل تعامل ترسیم میکند.
لاگارد گفت: «وظیفه ما تکرار ابزارهایی که در جای دیگری توسعه یافتهاند نیست، بلکه ساختِ بنیانها و زیرساختهایی است که اهداف خودمان را تأمین میکند؛ تا بتوانیم از مزایای نوآوری بهره ببریم، بدون آنکه脆弱یتها را وارد کنیم.»
بانکها و شرکتهای پرداخت اروپایی که پیشتر آمادهسازی محصولات استیبلکوین یوروییِ قانونگذاریشده تحت MiCAR را آغاز کردهاند، اکنون ممکن است با دقتنظر بیشتری مواجه شوند؛ زیرا ECB نشان میدهد راهکارهای متکی بر بانک مرکزی را به جای گزینههای خصوصی ترجیح میدهد.
