قانون‌گذاران ایالات متحده پیشنهاد می‌کنند احراز سن از طریق تشخیص چهره در سراسر بازارهای شرط‌بندی آنلاین اجرا شود

پیشنهاد خواستار برآورد سن با استفاده از «تشخیص چهره» است

نماینده جاش گاتهیمر (NJ-5) روز چهارشنبه این پیشنهاد دوحزبی را با هشت هم‌حامی اولیه معرفی کرد و به دنبال اعمال بررسی‌های فدرالِ سن از طریق چهره در سراسر شرط‌بندی‌های ورزشی آنلاین و بازارهای پیش‌بینی است. «قانون تشخیص چهره برای محافظت از کودکان» پلتفرم‌ها را ملزم می‌کند سن کاربر را یا هنگام ورود فرد به حساب کاربری، یا پیش از ثبت شرط یا معامله، تأیید کنند.

هم‌حامیان اولیه این طرح عبارت‌اند از نمایندگان جف ون‌درو، نیک لالوتا، کریستن مک‌دونالد ریوت، جیمی پانتا، دارن سوتو، تام سوزی، ریچی تورس و بروس وسترمن. دفتر گاتهیمر گفت این فناوری ساختار و الگوهای چهره را می‌خواند تا بدون ذخیره کردن هویت فرد یا اطلاعات بیومتریک شخصی او، سن کاربر را برآورد کند.

گاتهیمر این اقدام را پاسخی به استفاده افراد زیر سن قانونی از حساب‌هایی دانست که متعلق به والدین، خواهر و برادر یا دوستان است. این دموکرات نیوجرسی گفت: «ما چنین چیزی را در یک کازینوی لاس‌وگاس نمی‌پذیریم»، و استدلال کرد دسترسی آنلاین نباید بر پایه یک سیستم افتخاری کار کند. این پیشنهاد از سوی گروه ایمنی کودک ParentsRISE پشتیبانی می‌شود و از درون صنعت بازار پیش‌بینی نیز حمایت‌هایی دریافت کرده است.

با وجود نام این طرح، فرایند توصیف‌شده دقیق‌تر «برآورد سن از روی چهره» است تا تشخیص چهره به معنای متعارف. فناوری تشخیص چهره تلاش می‌کند با مقایسه یک چهره با هویت‌های شناخته‌شده مشخص کند فرد چه کسی است، در حالی که نرم‌افزار برآورد سن چهره را تحلیل می‌کند تا پیش‌بینی کند فرد چند ساله به نظر می‌رسد. مؤسسه ملی استانداردها و فناوری (NIST) برآورد سن را به‌عنوان «تحلیل چهره» و نه تشخیص هویت طبقه‌بندی می‌کند.

NIST شش الگوریتم برآورد سن را ارزیابی کرد و دریافت هیچ سیستم واحدی به‌طور واضح از بقیه بهتر عمل نکرد. میانگین خطای آن‌ها روی یک پایگاه‌داده مشترک از عکس‌های ویزا ۳٫۱ سال بود، در حالی که عملکرد بر اساس کیفیت تصویر، سن، جنسیت، منطقه تولد و برهم‌کنش میان این عوامل متفاوت بود. نرخ خطا تقریباً همیشه برای چهره‌های زنانه بالاتر از چهره‌های مردانه بود.

بیشتر کاربران به آستانه سن قانونی یک پلتفرم نزدیک هستند. خلاصه این طرح توضیح نمی‌دهد وقتی نرم‌افزار نتیجه‌ای نامطمئن ارائه می‌دهد چه رخ می‌دهد، آیا کاربر می‌تواند به‌جای آن مدرک شناسایی ارائه کند یا نه، چگونه می‌توان به یک تصمیم نادرست اعتراض کرد، یا اپراتورها باید کدام استاندارد فنیِ دقت را رعایت کنند.

متن کامل قانون‌گذاری و شماره‌ای که به این طرح اختصاص داده شود، همزمان با اعلام آن به‌صورت عمومی فهرست نشده بود. بنابراین خلاصه گاتهیمر هنوز مشخص نمی‌کند کدام نهاد فدرال این اقدام را اجرا خواهد کرد، چه مجازات‌هایی اعمال می‌شود، این الزام از چه زمانی لازم‌الاجرا خواهد بود، یا تدابیر حفاظتی بیومتریک پیشنهادی آن چگونه با قوانین حریم خصوصی ایالتی تعامل خواهد داشت. در زمان نگارش، این موارد همچنان نامعلوم است.

قانون‌گذاران به یک مطالعه ژانویه از سوی Common Sense Media اشاره کردند که ۱٬۰۱۷ پسر آمریکایی ۱۱ تا ۱۷ ساله را مورد پیمایش قرار داد. این مطالعه نشان داد ۳۶٪ در سال گذشته دست‌کم در یک فعالیت قمار یا شبه‌قمار شرکت کرده‌اند و این رقم در میان گروه سنی ۱۴ تا ۱۷ سال به ۴۱٪ می‌رسد. با این حال، مطالعه از تعریف گسترده‌ای استفاده کرد که جعبه‌های غنیمت (loot boxes)، کیس‌های اسکین، مسابقات فانتزی، شرط‌بندی‌های غیررسمی و دیگر فعالیت‌های مرتبط با بازی را نیز شامل می‌شد؛ ۱۲٪ از کل پاسخ‌دهندگان قمار مرتبط با ورزش را گزارش کردند.

در میان ۳۵۳ پسری که قمار را گزارش کردند، ۲۷٪ گفتند پیامدهای منفی مانند استرس یا تعارض را تجربه کرده‌اند، در حالی که ۴۰٪ تا حدی ابراز پشیمانی کردند. این مطالعه نشان نداد که ۳۶٪ پسران به شرط‌بندی‌های ورزشی دارای مجوز یا پلتفرم‌های پیش‌بینی دسترسی داشته‌اند؛ بنابراین یافته‌های محدودتر درباره قمار ورزشی برای قانون‌گذاری از آمار تیترگونه آن مرتبط‌تر است.

رگولاتورها به‌طور فزاینده‌ای کنترل سن و هویت را مسئله‌ای محوری هم برای بوک‌میکرها و هم برای بازارهای پیش‌بینی تلقی می‌کنند. نه نهاد اروپاییِ نظارت بر قمار اخیراً به بررسی‌های ضعیفِ سن به‌عنوان یکی از نگرانی‌هایشان درباره پلتفرم‌های پیش‌بینی اشاره کردند. این طرح با قرار دادن هر دو نوع کسب‌وکار شرط‌بندی آنلاین زیر یک قاعده پیشنهادیِ مشترک برای حفاظت از کودکان، آن بحث را به کنگره خواهد کشاند.