دویچه بانک، که در سال ۱۸۷۰ تأسیس شد، قصد دارد در اواخر سال ۲۰۲۶ نگهداریِ بیتکوین، اتریوم و برخی استیبلکوینهای منتخب را برای مشتریان نهادی آغاز کند. این غول ۱۵۶ ساله بانکداری آلمان که اوایل امسال اعلام کرد در کسبوکارهای بانک خصوصی و مدیریت دارایی خود در مجموع ۲.۲۱۷ تریلیون دلار دارایی تحت مدیریت (AUM) دارد، در حال آمادهسازی است تا در چارچوب بانکیِ قانونگذاریشده اروپا، مدیریت کیفپولها، کلیدهای خصوصی و انتقالهای رمزارزی را بر عهده بگیرد.
دویچه بانک خدمات امانتداری بیتکوین را به مجموعه نهادهای سازمانی اروپا میآورد

نکات کلیدی
- طبق اعلام بانک در روز چهارشنبه، دویچه بانک برنامه دارد نگهداری (کاستدی) بیتکوین و اتر را در اواخر ۲۰۲۶ ارائه کند.
- دویچه بانک گزارش داد که تا تاریخ ۳۰ ژوئن، ۲.۲۱۷ تریلیون دلار AUM داشته است.
- پیش از آغاز خدمات نگهداری در آلمان، همچنان اخذ مجوز/تأییدیه بافین (BaFin) در پیش است.
یک بانک ۱۵۶ ساله دارد کلیدهای بیتکوین را به دست میگیرد
دویچه بانک بیش از یک قرن و نیم را صرف مراقبت از پول دیگران کرده است. حالا کلیدهای خصوصی را هم میخواهد. روز چهارشنبه، این غول بانکیِ فرانکفورت اعلام کرد قصد دارد در اواخر امسال، خدمات نگهداری داراییهای دیجیتالِ قانونگذاریشده را راهاندازی کند. هدف بانک این است که بیتکوین، اتر و برخی استیبلکوینهای منتخب را در همان سازوکار نهادیای قرار دهد که شرکتها، مدیران دارایی، صندوقهای پوشش ریسک، کارگزاران و مشتریان حاکمیتی از آن استفاده میکنند.
ابعاد ماجرا باعث میشود این همنشینی بهسختی قابل چشمپوشی باشد. تاریخ دویچه بانک به ۱۸۷۰ برمیگردد و تا ۳۰ ژوئن، در کسبوکارهای بانک خصوصی و مدیریت دارایی خود مجموعاً ۲.۲۱۷ تریلیون دلار AUM گزارش کرده است. حالا بیتکوین راهی خزانه میشود.
منوی نخستِ کریپتو عمداً کوچک است
فهرست اولیه، به گفته وامدهنده آلمانی، شامل بیتکوین، اتر، USDC، EURC و EURAU است و قرار است در ادامه مسیر، ابزارهای مالی توکنیزهشده نیز اضافه شوند. دویچه بانک داراییها را برای مشتریان نگه میدارد، کیفپولها و کلیدهای خصوصی را مدیریت میکند و انتقالهای شخص ثالث را تسهیل میکند. در عمل یعنی مشتریان نهادی دیگر لازم نیست خودشان زیرساخت فنی را از صفر بسازند.
نخستین عرضه انتظار میرود در آلمان انجام شود و مشتریان فعلیِ بانک شرکتی (Corporate Bank) و بانک سرمایهگذاری (Investment Bank) را هدف میگیرد. گسترش خودکار نخواهد بود. داراییهای جدید باید پیش از ورود به این منو، از فیلتر بررسی تقاضا، تأیید محصول، بازبینی ریسک و الزامات مقرراتی عبور کنند.
امنیت، ظاهراً همان جایی است که یک بانک قدیمی میتواند شبیه یک شرکت زیرساخت کریپتو صحبت کند. دویچه بانک به تولید کلید با پشتوانه سختافزاری، تفکیک ذخیرهسازی گرم و سرد، تأییدهای چندنفره، سامانههای افزونه (redundant)، و پشتیبانگیری و بازیابیِ کنترلشده اشاره کرد.
این یک تغییرِ یکشبه به سمت کریپتو نبود
بخش عجیب ماجرا این است که دویچه بانک چه مدت دورِ این لحظه چرخیده است. ردّ پای بلاکچین و کریپتوی آن به ۲۰۱۵ برمیگردد؛ زمانی که بانک این فناوری را حوزهای با «علاقه و تخصص ویژه» توصیف کرد. در ۲۰۱۶ به کنسرسیوم دفترکل توزیعشده R3 پیوست، تا اواخر ۲۰۲۰ موضوع نگهداری کریپتو را در دستور کار داشت، در ۲۰۲۳ با شرکت سوئیسی دارایی دیجیتال Taurus همکاری کرد و همان سال برای دریافت مجوز نگهداری دارایی دیجیتال در آلمان درخواست داد.
تا آن زمان دیگر این یک پروژه آزمایشگاهیِ تجربی نبود. شرکت DWS که اکثریت سهام آن متعلق به دویچه بانک است نیز جلوتر رفت. سرمایهگذاری مشترک Allunity با Flow Traders و Galaxy Digital در ژوئیه ۲۰۲۵ مجوز پول الکترونیکی بافین را دریافت کرد و EURAU را راهاندازی کرد؛ توکن یوروییای که اکنون در فهرست نگهداریِ برنامهریزیشده دویچه بانک دیده میشود.
بانک هنوز به چراغ سبز نیاز دارد
اما یک نکته وجود دارد. امروز کسی کلیدهای BTC یا ETH خود را به دویچه بانک نمیسپارد. این خدمت همچنان منوط به تکمیل فرایند مقرراتیِ باقیمانده تحت چارچوب «بازارهای داراییهای رمزارزی» اروپا (MiCA) است و زمانبندی، جغرافیا و داراییهای پشتیبانیشده هنوز میتواند تغییر کند.
دویچه بانک همچنین تنها نیست. استاندارد چارترد و BBVA پیشتر نگهداریِ کریپتو برای مشتریان نهادی را ارائه میدهند، و کومرتسبانک (Commerzbank) نیز در ۲۰۲۳ مجوز نگهداری کریپتو از بافین را دریافت کرد. با این حال، چیزی تقریباً چرخهای در این موضوع هست که بانکی تأسیسشده ۱۳۹ سال پیش از بیتکوین، حالا آماده میشود این دارایی را در کنار یورو، اوراق بهادار و دیگر داراییهای نهادی محافظت کند. آزمایشی که دویچه بانک بیش از یک دهه پیش آغاز به بررسیاش کرده بود، بالاخره دارد به درِ خزانه نزدیک میشود.
این مقاله با استفاده از هوش مصنوعی از انگلیسی ترجمه شده است. نسخه اصلی انگلیسی منبع معتبر است؛ ترجمههای خودکار ممکن است حاوی نادرستیهایی باشند، بهویژه در اصطلاحات حقوقی و قانونی.












