آزمون بعدی آن‌چین وال‌استریت به مشتریان سیتی دسترسی توکنیزه‌شده به سهام خصوصی می‌دهد

وال‌استریت ژورنال در ۱۱ ژوئن گزارش داد که سیتی‌گروپ عرضه سهام توکنیزه‌شده شرکت‌های خصوصی را برای مشتریان ثروتمند و نهادی آغاز کرده است؛ طرحی که در ابتدا به سرمایه‌گذاران خارجی محدود می‌شود و بانک امیدوار است در نهایت سایر مؤسسات مالی نیز از این ساختار استفاده کنند.

این سیستم بر پایه مشارکت سیتی با SIX Digital Exchange یا SDX بنا شده که در مه ۲۰۲۵ اعلام شد. سیتی گفت این پروژه سهام شرکت‌های در مرحله پایانیِ پیش از IPO را روی پلتفرم سپرده‌گذاری مرکزی اوراق بهادارِ مبتنی بر بلاکچینِ SDX توکنیزه، تسویه و نگهداری امانی خواهد کرد.

تبدیل سهام خصوصی به اوراق بهادار دیجیتال

برای سرمایه‌گذاران، پیشنهاد ساده است: سهام خصوصی که مدت‌ها در بازارهایی مبتنی بر کاغذبازی و روابط جابه‌جا می‌شدند، می‌توانند در قالب یک اوراق بهادار دیجیتال بسته‌بندی شوند و در چارچوبی تحت نظارت برای حضانت و تسویه مدیریت شوند.

ساختار سیتی از رسیدهای سپرده‌گذاری توکنیزه‌شده (depository receipts) مرتبط با سهام پایه شرکت‌های خصوصی استفاده می‌کند. بر اساس گزارش ژورنال، بانک این اوراق را منتشر می‌کند و نقش متولی نگهداری امانی را نیز بر عهده دارد و به مشتریان اجازه می‌دهد این نوع قرارگیری در معرض را در کنار دارایی‌های سنتی نگه دارند.

آرتم کورنیوک، رهبر جهانی سیتی در هم‌راستاسازی سازمانی دارایی‌های دیجیتال و توانمندسازی خدمات، به ژورنال گفت این مدل به مشتریان اجازه می‌دهد سهام شرکت‌های خصوصی را «درست کنار سهام اپل‌شان» قرار دهند.

Kaleido نخستین نمونه عمومی می‌شود

اولین معامله‌ای که عمومی شد مربوط به Kaleido بود؛ یک پلتفرم توکنیزه‌سازی نهادی و دارایی‌های دیجیتال. یک سند SIX این ابزار را به‌عنوان یک رسید سپرده‌گذاری دیجیتالِ بدون حمایت (unsponsored) صادرشده توسط Citibank, N.A. معرفی می‌کند که نماینده سهام عادی دارای حق رأیِ سپرده‌گذاری‌شده Kaleido, Inc. تحت ISIN CH1507409733 است.

متن ریز، محدودیت‌ها را آشکار می‌کند

جزئیات ریز اهمیت دارند. بر اساس سند SIX، DDRهای Kaleido تحت قانون اوراق بهادار آمریکا ثبت نشده‌اند و فقط از طریق معاملات برون‌مرزیِ Regulation S به اشخاص غیرآمریکایی قابل عرضه یا انتقال هستند.

همان سند می‌گوید دارندگان باید سرمایه‌گذار معتبر (accredited investors) باشند و اشاره می‌کند DDR همانند نگهداری سهام پایه نیست. همچنین درباره محدود بودن اطلاعات، کم‌عمقی معاملات، نوسان قیمت و احتمال از دست رفتن تمام یا بخش عمده سرمایه‌گذاری هشدار می‌دهد.

چرا سرمایه‌گذاران کریپتو توجه می‌کنند

این یک محصول خرده‌فروشی گسترده نیست و یک عرضه توکنِ بدون مجوز (permissionless) هم نیست. این یک بسته‌بندی تحت نظارتِ وال‌استریت است که از زیرساخت بلاکچین برای هدف گرفتن یک مشکل بازار خصوصی استفاده می‌کند: نقدشوندگی، تسویه و دسترسی.

این تمایز برای سرمایه‌گذاران کریپتو که توکنیزه‌سازی دارایی‌های دنیای واقعی را رصد می‌کنند مهم است. قوی‌ترین سیگنال این نیست که سهام خصوصی ناگهان آسان معامله می‌شود؛ بلکه این است که بانک‌های بزرگ در حال ساخت ریل‌هایی هستند که می‌تواند در گذر زمان، اوراق بهادار توکنیزه‌شده را عادی‌تر کند.

چشم‌انداز تریلیون‌دلاریِ توکنیزه‌سازی

گزارش Tokenization 2030 خودِ سیتی اندازه بازار جهانی دارایی‌های توکنیزه‌شده را امروز حدود ۱۷ میلیارد دلار برآورد می‌کند و یک سناریوی پایه ۵.۵ تریلیون دلاری تا سال ۲۰۳۰ را پیش‌بینی می‌کند، با سناریوی خوش‌بینانه ۸.۲ تریلیون دلار.

سیتی انتظار دارد رشد اولیه توسط اوراق بهادار بازارهای عمومی هدایت شود، به‌ویژه سهام آمریکا و اوراق خزانه‌داری، در حالی که بازارهای خصوصی کندتر و از نظر ساختاری محدودتر باقی می‌مانند. این موضوع باعث می‌شود عرضه سیتی–SDX بیشتر یک گام جدی زیرساختی باشد تا یک گشایش بازار انبوه.

آزمون بعدی، پذیرش است

آزمون بعدی پذیرش است. سیتی برنامه دارد بعدتر دسترسی سرمایه‌گذاران آمریکایی را گسترش دهد و ممکن است سایر شبکه‌های بلاکچینی را هم بررسی کند، اما نقدشوندگی به مشارکت ناشران، تقاضای سرمایه‌گذاران و آسودگی خاطر مقررات‌گذار بستگی خواهد داشت.

فعلاً اقدام سیتی برای طرفداران توکنیزه‌سازی یک نمونه ملموسِ وال‌استریتی فراهم می‌کند، در حالی که به سرمایه‌گذاران محتاط هم هشدارهای حقوقی و محدودیت‌های نقدشوندگی زیادی می‌دهد تا پیش از اینکه آن را آینده بازارهای خصوصی بنامند، بخوانند.