„Koniec z byciem miłym” — Trump ostrzega Iran: albo zgodzicie się na porozumienie, albo stracicie wszystkie mosty i elektrownie

Najważniejsze informacje:

• Trump zagroził zniszczeniem wszystkich elektrowni i mostów w Iranie, jeśli kraj ten odrzuci proponowane porozumienie do 22 kwietnia 2026 r.
• W sobotę irańskie łodzie patrolowe IRGC ostrzelały statki handlowe, trafiając w jednostki powiązane z Francją i Wielką Brytanią, co spowodowało złamanie zawieszenia broni.
• Negocjatorzy z USA wracają do Islamabadu w Pakistanie na rozmowy, bo Iran traci około 500 milionów dolarów dziennie z powodu trwającej blokady morskiej.

Trump wyznacza granicę w sprawie Iranu

Trump opublikował tę groźbę na Truth Social 19 kwietnia 2026 r., oświadczając, że Stany Zjednoczone „zniszczą każdą elektrownię i każdy most w Iranie”, jeśli Teheran odmówi przyjęcia porozumienia. Określił ostrzał jako bezpośrednie naruszenie dwutygodniowego zawieszenia broni, które weszło w życie 7 kwietnia.

Do incydentu doszło w sobotę 18 kwietnia, kiedy to łodzie patrolowe irańskiej Gwardii Rewolucyjnej rzekomo ostrzelały co najmniej dwa statki handlowe. Wśród celów znalazły się statki powiązane z Francją i Wielką Brytanią. Dane dotyczące ruchu morskiego wykazały, że do niedzieli żadne statki nie przepłynęły przez cieśninę.

Iran na krótko zasygnalizował ponowne otwarcie szlaku wodnego w związku z warunkami zawieszenia broni, ale w sobotę zmienił zdanie. Irańscy urzędnicy ponownie przejęli kontrolę nad cieśniną, zawrócili tankowce pływające pod banderą Botswany i Angoli oraz określili trwającą blokadę portów irańskich przez marynarkę wojenną USA jako akt agresji.

Trump odrzucił tę interpretację. Stwierdził, że blokada, nałożona około 12 kwietnia, pozostanie w mocy do czasu, aż Iran zgodzi się na „w 100% kompletne” porozumienie. Dodał, że Iran traci około 500 milionów dolarów dziennie z tytułu dochodów z ropy naftowej z powodu zamkniętego przejścia.

Negocjatorzy z USA wracają do Islamabadu na rozmowy zaplanowane na poniedziałkowy wieczór. Wynegocjowane przez Pakistan zawieszenie broni wygasa mniej więcej 22 kwietnia. Warunkiem zawieszenia broni było pełne ponowne otwarcie cieśniny przez Iran, ale nigdy nie udało się w pełni rozwiązać głównych sporów. Oba rządy oskarżają się teraz nawzajem o łamanie jego warunków.

Głębszy konflikt sięga irańskiego programu jądrowego. Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej poinformowała, że Iran wzbogaca uran do poziomu zbliżonego do broni jądrowej, a jego zapasy są wystarczające do wyprodukowania wielu bomb. Kampania „maksymalnej presji” Trumpa wymaga zerowego wzbogacania, pełnego demontażu obiektów w Natanz, Fordow i Isfahanie oraz zakończenia operacji prowadzonych przez pośredników. Iran domaga się prawa do wzbogacania uranu do celów cywilnych oraz chce zniesienia sankcji i gwarancji bezpieczeństwa.

Bezpośrednie starcia zbrojne nasiliły się w czerwcu 2025 r., kiedy Izrael uderzył na irańskie obiekty jądrowe i wojskowe w ramach tzw. wojny dwunastodniowej. Siły amerykańskie dołączyły do tych ataków, celując w Fordow, Natanz i Isfahan. Nastąpiło tymczasowe zawieszenie broni, ale rozmowy ponownie się załamały.

28 lutego 2026 r. Stany Zjednoczone i Izrael ponownie przeprowadziły ataki. Podczas tej kampanii zginął najwyższy przywódca Ali Chamenei. Iran podjął działania odwetowe i ograniczył dostęp do Cieśniny Ormuz, przez którą przepływa około 20 procent światowej ropy naftowej i skroplonego gazu ziemnego.

Cieśnina stała się głównym punktem nacisku w negocjacjach. Iran wykorzystał dostęp do tej drogi wodnej jako kartę przetargową przeciwko amerykańskim działaniom wojskowym. Stany Zjednoczone postrzegają te ograniczenia jako ekonomiczną presję. Nie do pogodzenia stanowiska w sprawie praw do wzbogacania uranu, sankcji i samej cieśniny doprowadziły do powtarzających się cykli ryzykownych posunięć.

Publiczne groźby Trumpa wpisują się w schemat, który ustanowił on w marcu i kwietniu 2026 r., wykorzystując ekstremalną presję publiczną w połączeniu z gestami dyplomatycznymi. Rynki ropy bacznie obserwują rozwój sytuacji w miarę zbliżania się terminu 22 kwietnia, a wynik rozmów w Islamabadzie pozostaje niepewny.

Rozejm może nadal obowiązywać lub całkowicie się załamać, a jeśli negocjacje zakończą się niepowodzeniem przed upływem terminu, możliwe jest wznowienie działań wojskowych.