„Spirala zadłużenia USA wynosząca 40 bilionów dolarów zagraża rynkom światowym” – ostrzega dyrektor generalny

Dług publiczny USA tworzy kosztowną pętlę sprzężenia zwrotnego

Rosnące federalne koszty odsetkowe mogą nasilić presję na rynkach finansowych nawet bez spowolnienia gospodarczego lub nowej sytuacji kryzysowej – ostrzegł 24 sierpnia Nigel Green, dyrektor generalny Devere Group. Argumentował, że zaciąganie pożyczek niezbędnych do sfinansowania bieżących kosztów odsetkowych powoduje powstanie większych przyszłych zobowiązań, ponieważ starsze, tańsze zadłużenie osiąga termin zapadalności i jest refinansowane po wyższych stopach procentowych.

Green wyjaśnił:

„To kwestia arytmetyki, a nie nastrojów. Odsetki narastają szybciej niż gospodarka generuje dochody na ich spłatę, więc każdy dolar pożyczony na pokrycie zeszłorocznych odsetek powoduje, że w tym roku rachunek za odsetki jest wyższy, niezależnie od tego, kto zasiada w Białym Domu ani jakie decyzje podejmie Rezerwa Federalna”.

Oficjalne dane Departamentu Skarbu pokazują, że 20 sierpnia łączna kwota zadłużenia publicznego wynosiła około 40,03 bln dolarów. Około 32,28 bln dolarów znajdowało się w rękach podmiotów publicznych, w tym inwestorów i instytucji, podczas gdy około 7,75 bln dolarów stanowiły aktywa wewnątrzrządowe związane z rachunkami federalnymi i funduszami powierniczymi.

CBO podnosi prognozę deficytu na rok 2026

Perspektywy federalne pogorszyły się od czasu opublikowania przez Biuro Budżetowe Kongresu (CBO) w lutym prognozy bazowej. Agencja szacuje obecnie deficyt na rok budżetowy 2026 na 2,1 bln dolarów, czyli o 200 mld dolarów więcej niż 1,9 bln dolarów prognozowane 11 lutego, po obniżeniu prognozy dochodów w związku ze słabszym poborem ceł.

CBO poinformowało 20 sierpnia, że zmiany w polityce handlowej do 31 lipca zwiększają prognozowany deficyt w latach 2027–2036 o kolejne 0,9 bln dolarów. W lutowej prognozie bazowej zakładano, że dług publiczny wzrośnie ze 101% produktu krajowego brutto w bieżącym roku do 120% w 2036 r., a roczny deficyt osiągnie 3,1 bln dolarów — agencja nie skorygowała jeszcze tych danych.

W raporcie z 11 czerwca amerykański Urząd ds. Odpowiedzialności Rządowej (GAO) prognozował, że przy obecnej polityce dochodowej i wydatkowej dług publiczny osiągnie 123% PKB w 2036 r. i 251% do 2056 r.

Wyższe rentowności papierów wartościowych odbijają się również na gospodarstwach domowych poprzez kredyty hipoteczne i inne formy długoterminowego kredytu. Według danych Freddie Mac średnia 30-letnia stała stopa procentowa kredytu hipotecznego wynosiła 6,65% na dzień 20 sierpnia, w porównaniu z rekordowo niskim poziomem 2,65% odnotowanym w styczniu 2021 r. Oprocentowanie kredytów hipotecznych nie podąża punkt po punkcie za rentownością obligacji skarbowych, ale oba wskaźniki reagują na oczekiwania inflacyjne, politykę pieniężną oraz popyt inwestorów na długoterminowe papiery dłużne.

Inwestorzy zagraniczni ponoszą ryzyko związane z rynkiem obligacji skarbowych

Inwestorzy międzynarodowi pozostają narażeni na zmiany rentowności amerykańskich papierów skarbowych poprzez swoje rozległe portfele papierów skarbowych i innych aktywów denominowanych w dolarach. Dane Treasury International Capital opublikowane 17 sierpnia wykazały, że w czerwcu rezydenci zagraniczni dokonali zakupów netto długoterminowych amerykańskich papierów wartościowych o wartości 207,1 mld dolarów. Departament Skarbu ostrzega, że ze względu na umowy powiernicze dane te nie pozwalają na całkowicie dokładną identyfikację ostatecznego właściciela z poszczególnych krajów.

Ostatnia interwencja Departamentu Skarbu ilustruje presję, pod jaką znajdują się długoterminowe papiery wartościowe rządu w miarę wzrostu zapotrzebowania na finansowanie. Departament zwiększył skalę niektórych operacji wykupu długu o terminach zapadalności od 10 do 30 lat z 2 mld dolarów do co najmniej 4 mld dolarów na operację, ze skutkiem od 9 września do 4 listopada. Zakupy te mogą wspierać płynność i zmniejszać krótkoterminową presję na rentowności, ale nie powodują umorzenia długu ani nie stanowią luzowania ilościowego ze strony Rezerwy Federalnej.

Wyższe rentowności wywierają presję na akcje i obligacje

Ta pętla sprzężenia zwrotnego zadłużenia wykracza poza finansowanie rządowe, ponieważ rentowności obligacji skarbowych wyznaczają poziom odniesienia dla kredytów hipotecznych, kredytów dla przedsiębiorstw i obligacji korporacyjnych. Osiągnięcie progu 40 bilionów dolarów zadłużenia wzmogło obawy, że wyższe koszty refinansowania mogą zwiększyć koszty odsetkowe, pogłębić deficyty i wymagać dalszej emisji obligacji skarbowych. Nowe pożyczki rządowe muszą również konkurować z długiem korporacyjnym o kapitał inwestorów.

Podwyższone stopy dyskontowe mogą obniżyć wartość bieżącą przypisywaną przez inwestorów spółkom, których oczekiwane zyski leżą w dalszej przyszłości. Ostatnie zmiany cen bitcoina, akcji, złota i obligacji pokazały, jak zmiany długoterminowych rentowności mogą wpływać jednocześnie na wiele klas aktywów. Green ostrzegł:

„Portfele zbudowane z myślą o niskich, stabilnych rentownościach niosą obecnie ryzyko, którego większość inwestorów nie uwzględniła w wycenie”.

Bitcoin wkracza do debaty o długu

Niektórzy inwestorzy reagują na obawy związane z polityką fiskalną i walutową, rozważając włączenie aktywów o ograniczonej podaży do tradycyjnych pozycji w portfelu. Założyciel Bridgewater Associates, Ray Dalio, ostrzegł, że dług Stanów Zjednoczonych może osiągnąć poziom od 55 do 60 bilionów dolarów w ciągu dekady. Opowiada się on za złotem i mniejszym udziałem bitcoina w portfelu, zalecając jednocześnie zmniejszenie ekspozycji na aktywa dłużne, choć jego prognoza stanowi raczej ocenę sytuacji niż oficjalną prognozę rządową.

Zaprogramowana rzadkość bitcoina stanowi argument przemawiający za jego długoterminową rolą jako zabezpieczenia przed dewaluacją waluty, jednak jego krótkoterminowe wyniki pozostają bardzo zmienne. Stała podaż BTC wynosząca 21 milionów monet odróżnia go od walut emitowanych przez rządy. Jednak jego wyniki w okresie szoków inflacyjnych są mieszane, co sprawia, że aktywo to jest bardziej uzasadnione jako długoterminowe zabezpieczenie przed niedoborem niż jako niezawodna krótkoterminowa bezpieczna przystań.