Pierwsi użytkownicy bitcoina są poruszeni, ponieważ w sierpniu przetransferowano 6 427 BTC o wartości 500 mln dolarów

Uśpione bitcoiny budzą się po miesiącu obaw o bezpieczeństwo portfeli

Wszystko zaczęło się 30 lipca, kiedy serwis Bitcoin.com News opublikował pierwsze doniesienia o stratach wynikających z luki w oprogramowaniu sprzętowym Coldcard, a ostateczna suma wzrosła do około 2 000 BTC. Jednocześnie w minionym miesiącu dwaj producenci portfeli sprzętowych, Safepal i Trezor, ujawnili naruszenia danych, w wyniku których ujawniono informacje o klientach, w tym imiona i nazwiska, adresy e-mail, numery telefonów oraz adresy wysyłkowe.

Chociaż nie można ustalić bezpośredniego związku, fala wczesnych użytkowników przenoszących stare bitcoiny może odzwierciedlać zwiększoną ostrożność oraz szersze wysiłki zmierzające do ponownej oceny i reorganizacji sposobów przechowywania środków. W sierpniu liczba transakcji z uśpionych portfeli w ciągu pierwszych dziesięciu dni znacznie przewyższyła liczbę transakcji z uśpionych bitcoinów zrealizowanych w lipcu. W lipcu odnotowano łącznie 30 transakcji z portfeli utworzonych w latach 2010–2017, w ramach których przetransferowano 1 264,16 BTC.

Sierpniowa aktywność „uśpionych” bitcoinów znacznie przewyższa lipcową

W ciągu ostatnich 30 dni sierpnia odnotowano znaczną średnią wynoszącą 214,25 BTC dziennie. Okazuje się, że jest to 5,3 razy więcej niż średnia z lipca, która wynosiła 40,78 BTC dziennie. Serwis Btcparser.com odnotował 188 odrębnych transakcji przy przepływie 6 427,59 „uśpionych” bitcoinów. W ramach tej aktywności odnotowano osiem transferów z bardzo starych portfeli, które zostały utworzone po raz pierwszy w 2010 lub 2011 roku. Dwa transfery z 2010 roku obejmowały 50 BTC, natomiast w ramach sześciu transakcji z 2011 roku przeniesiono 155,57 BTC.

Większość aktywności przypadała na portfele z lat 2012–2017, przy czym dominującą rolę odegrała grupa z 2014 roku. Dane wskazują, że 94 przelewy z adresów bitcoinowych utworzonych w 2014 r. spowodowały przepływ około 3 286,26 BTC w okresie od 1 do 30 sierpnia, podczas gdy portfele z 2016 r. zajęły drugie miejsce z kwotą 985,38 BTC, która zmieniła właściciela w ramach 29 transakcji. Portfele z 2013 r. zajęły trzecie miejsce, odnotowując 16 odrębnych przelewów o łącznej wartości 845,48 BTC.

Portfele z 2012 r. przeniosły 233,41 BTC, adresy z 2015 r. – około 415 BTC, a portfele z 2017 r. odnotowały wydatek 456,47 BTC w ramach 26 transakcji. Suma z 2014 r. nie stanowiła jednak jednej szerokiej fali przepływu uśpionych bitcoinów. Dzieli się ona na dwie odrębne grupy o wyraźnie odmiennym zachowaniu, co jest prawdopodobnie najbardziej intrygującym wzorcem w zbiorze danych.

Dwie grupy z 2014 r. wykazują uderzająco różne zachowania

Pierwsza grupa składa się z 64 adresów utworzonych między 27 stycznia a 4 lutego 2014 r., które łącznie przetransferowały 1 672 BTC. Zamiast zostać przeniesione jednorazowo, bitcoiny wypływały stopniowo w ciągu 11 oddzielnych dni między 3 a 13 sierpnia, z nielicznymi późniejszymi przypadkami oraz pojedynczymi przelewami o wartości od 0,31 BTC do 33 BTC. Druga grupa przedstawia zupełnie inną sytuację. Dwadzieścia pięć adresów utworzonych między 30 listopada a 26 grudnia 2014 r. przeniosło 1 514 BTC w niemal jednakowych partiach po około 50 BTC, przy czym 22 z 25 adresów zostało opróżnionych 19 sierpnia w ciągu około jednej godziny.

Taki stopień koordynacji sprawia, że mało prawdopodobne jest, aby kilku niepowiązanych posiadaczy niezależnie przenosiło dziesięcioletnie monety tego samego popołudnia, a zamiast tego wskazuje na pojedynczego powiernika lub posiadacza klucza wykonującego zaplanowane zbiorcze wyczyszczenie. Wydaje się, że portfele zostały zasilone jednocześnie pod koniec 2014 r., co potencjalnie odzwierciedla reorganizację zimnego magazynu giełdy, zwolnienie środków z rachunku powierniczego lub masową dystrybucję portfeli papierowych.

„Śpiący giganci” bitcoina nie pozostawiają śladów swoich motywów w łańcuchu bloków

Z pewnością głębsza historia może wykraczać poza luki techniczne i dotyczyć erozji zaufania na tyle silnej, że skłania nawet pierwszych użytkowników do ponownego rozważenia pasywnego przechowywania. Skoordynowana seria ruchów na starych adresach bitcoinowych sugeruje, że więksi posiadacze mogą proaktywnie konsolidować swoje starsze zasoby, coraz częściej traktując starzejące się klucze jako obciążenia operacyjne, a nie cyfrowe trofea. Prawdziwe motywy pozostają nieznane, przez co same ruchy w łańcuchu bloków są jedynym dowodem pozwalającym odtworzyć tę historię.