Rada House of Stake NEAR przegłosowała ograniczenie emisji tokenów o 36%

Rada House of Stake NEAR popiera zmniejszenie emisji tokenów

2 listopada 2026 r. Rada House of Stake sieci NEAR zatwierdziła wniosek HSP-029 przy poparciu wynoszącym około 99,96%, co odpowiada 3,29 mln veNEAR w prawach głosu. Decyzja ta stanowi kolejny krok w kierunku gruntownej zmiany polityki monetarnej łańcucha bloków warstwy pierwszej (L1), który już wcześniej, w październiku 2025 r., zmniejszył o połowę maksymalną stopę emisji.

Najnowszy środek zakłada ustanowienie rocznego limitu na poziomie 1,6% (w porównaniu z dotychczasowymi 2,5%) poprzez stopniową korektę rozłożoną na 24 miesiące. Każda epoka będzie wiązała się z stopniowym obniżeniem, wynoszącym średnio 0,0375 punktu procentowego miesięcznie, zamiast gwałtownej zmiany, która zaskoczyłaby operatorów stakingu.

Propozycja zmienia tylko jeden parametr protokołu. Dotychczasowa formuła dystrybucji pozostaje niezmieniona, przydzielając 90% nowo wyemitowanych tokenów uczestnikom stakingu, a 10% do skarbca. Środek ten nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi uprawnieniami do wydatkowania środków.

Propozycja szefa SVRN napotyka kilka przeszkód wdrożeniowych

Autorem inicjatywy jest Sal Ternullo, dyrektor generalny notowanej na giełdzie Nasdaq firmy SVRN. Jego firma ujawniła posiadanie około 55 milionów tokenów NEAR, w większości przeznaczonych do stakingu, co stanowi ponad 8% podaży tokenów w sieci przeznaczonych do stakingu.

Zatwierdzenie nie powoduje natychmiastowego wejścia w życie tej zmiany. Najpierw Rada Bezpieczeństwa Izby Stakerów musi ratyfikować wynik, a następnie nastąpi około 90-dniowy okres przygotowawczy dla giełd, podmiotów powierniczych, portfeli i usług stakingowych.

Następnie walidatorzy muszą wdrożyć aktualizację protokołu, zanim zaplanowane redukcje staną się wiążące. W kwartalnych raportach rzeczywista emisja będzie porównywana z opublikowaną trajektorią.

Inicjatywa ta jest również następstwem wycofania odrębnej propozycji dotyczącej funduszu suwerennego przez współzałożyciela NEAR, Illię Polosukhina, który powołał się na ryzyko związane z nałożeniem dodatkowych obowiązków na protokół.

Oszczędności w podaży tokenów wiążą się z niższymi zyskami ze stakingu

Modelowanie ekonomiczne towarzyszące HSP-029 szacuje, że w ciągu pierwszych dwóch lat udałoby się uniknąć dodatkowej emisji około 11,8 mln tokenów NEAR, a w ciągu sześciu lat liczba ta wzrosłaby do 66,1 mln w porównaniu z utrzymaniem poprzedniego limitu.

Po pełnym wdrożeniu prognozowana dzienna emisja w sieci blockchain spadnie z około 89 500 tokenów do 57 300. Oczekuje się jednak, że zyski brutto ze stakingu spadną z 5,268% do 3,372%, zakładając, że poziom uczestnictwa pozostanie na porównywalnym poziomie.

Przewiduje się, że przy niezmienionych warunkach dochody z prowizji walidatorów ulegną zmniejszeniu o 36%, co może stanowić obciążenie dla mniejszych operatorów uzależnionych od wynagrodzenia opartego na emisji. Z kolei posiadacze tokenów nieuczestniczący w stakingu mogą liczyć na wolniejsze rozmywanie wartości tokenów bez utraty nagród, których i tak nie otrzymywali.

NEAR nie ma ustalonej maksymalnej podaży, chociaż spalanie opłat transakcyjnych kompensuje część emisji. Przy około 1,31 miliarda tokenów w obiegu polityka monetarna projektu w coraz większym stopniu koncentruje się na równoważeniu zachęt związanych z bezpieczeństwem z długoterminowym wzrostem podaży.

Dylemat jest oczywisty. Protokół blockchain może wyemitować mniej tokenów, ale jego walidatorzy nadal potrzebują wystarczających zachęt ekonomicznych, aby nadal zapewniać jego bezpieczeństwo.