SEC stelt nieuwe regels voor cryptovaluta voor, met een emissietraject van 75 miljoen dollar

SEC stelt twee vrijstellingsroutes voor emissies vast

De Securities and Exchange Commission (SEC) heeft op 18 augustus aangekondigd dat de Regulation Crypto Assets gespecialiseerde federale aanbiedingsroutes zal creëren voor bepaalde crypto-investeringscontracten. Het voorstel heeft tot doel belemmeringen voor fondsenwerving te verminderen, consistente beschermingsmaatregelen voor beleggers te versterken en emittenten te ontmoedigen om transacties naar het buitenland te verplaatsen, terwijl het Congres werkt aan een duurzame structuur voor de cryptomarkt.

Volgens de gedetailleerde vrijstellingsstructuur van de SEC zou een eenmalige start-upvrijstelling emissies toestaan voor een totaalbedrag van 5 miljoen dollar gedurende een periode van maximaal vier jaar. Een afzonderlijke vrijstelling voor fondsenwerving, deels gebaseerd op Regulation A, zou een Tier 1-limiet van 20 miljoen dollar en een Tier 2-limiet van 75 miljoen dollar vaststellen voor elke periode van 12 maanden.

SEC-voorzitter Paul S. Atkins beschreef de ‘safe harbor’ als een voortzetting van de interpretatie van het agentschap uit maart en als een onderdeel van haar binnenlandse kapitaalstrategie:

„In lijn met de eerdere interpretatieve richtsnoeren van de Commissie zou dit voorstel ook een ‘safe harbor’ toestaan zodra een emittent alle essentiële bestuurlijke inspanningen heeft voltooid of definitief heeft beëindigd die hij in het kader van een investeringsovereenkomst had toegezegd of beloofd.”

Atkins had de zich ontwikkelende vrijstellingen voor fondsenwerving en start-ups al maanden vóór de publicatie geschetst, waarbij hij dezelfde drempels van 5 miljoen dollar en 75 miljoen dollar had aangegeven. In zijn verklaring van 18 augustus omschreef hij het formele voorstel als een manier voor ondernemers om kapitaal aan te trekken onder de federale effectenwetgeving, terwijl crypto-innovatie en marktactiviteit in de Verenigde Staten behouden blijven.

Openbaarmakingen en vrijstelling bepalen of men in aanmerking komt

Beide vrijstellingen zouden van emittenten verlangen dat zij beleggers voorzien van op principes gebaseerde beschrijvende informatie, terwijl de route voor fondsenwerving daar nog materiaal voor openbare aanbiedingen, informatie over de financiële toestand en doorlopende rapportages aan toevoegt. Tier 2-emittenten zouden ook gecontroleerde jaarrekeningen nodig hebben, en elke emittent die een beroep doet op een van beide vrijstellingen blijft onderworpen aan federale bepalingen ter bestrijding van fraude en manipulatie.

Het voorstel bouwt voort op de crypto-interpretatie van de SEC van maart, waarin de Howey-test wordt toegepast en een onderscheid wordt gemaakt tussen een crypto-actief en een beleggingscontract met betrekking tot dat actief. De interpretatie classificeert digitale grondstoffen, digitale verzamelobjecten, digitale tools, stablecoins en digitale effecten, en legt uit hoe toezeggingen van de emittent en essentiële managementinspanningen bepalend kunnen zijn voor de behandeling volgens de effectenwetgeving.

Dat eerdere kader stelde voorwaarden vast die crypto-activa koppelen aan beleggingscontracten, waaronder een geldelijke investering in een gemeenschappelijke onderneming en verwachte winsten die gekoppeld zijn aan door de emittent geleide werkzaamheden. De voorgestelde safe harbor zou van toepassing zijn nadat een emittent elke beloofde essentiële managementinspanning heeft voltooid of definitief heeft beëindigd en geen nieuwe verklaringen of toezeggingen doet of van plan is te doen met betrekking tot dergelijke werkzaamheden.

Een emittent die aanspraak wil maken op de safe harbor, zou een openbare verklaring moeten indienen en een onderbouwende analyse moeten verstrekken. Het onderscheid is belangrijk, aangezien tokens verschillende juridische en economische rechten kunnen inhouden, variërend van toegangs- of bestuursfuncties tot gereguleerde effectenclaims. Voldoen aan de safe harbor zou betekenen dat het betreffende beleggingscontract was beëindigd en dat het onderliggende crypto-actief niet langer onder dat contract viel.

Voorrang van de federale wetgeving en bescherming van beleggers

Het voorstel zou „gekwalificeerde koper“ definiëren in de zin van de Securities Act van 1933 en voorrang geven boven registratie- en kwalificatievereisten van de staten voor aanbiedingen die onder de vrijstelling van de Regulation Crypto Assets vallen. Federale effectenregistratie zou nog steeds van toepassing zijn, tenzij een aanbieding in aanmerking kwam voor een vrijstelling, wat het bredere onderscheid weerspiegelt tussen geregistreerde aanbiedingen en vrijgestelde crypto-fondsenwerving.

Geen van beide aanbiedingsroutes zou exclusief zijn, waardoor in aanmerking komende emittenten gebruik kunnen maken van andere vrijstellingen van de Securities Act wanneer deze beschikbaar zijn. De start-uproute zou openbare deponeringen vereisen aan het begin en einde van een periode van maximaal vier jaar, terwijl de tijdelijke vrijstelling betrekking zou hebben op de periode waarin beheerders werken aan de voltooiing van hun beloofde essentiële inspanningen.

De voorrang op staatsniveau zou ook gelden voor bepaalde secundaire transacties met betrekking tot onder de regeling vallende beleggingscontracten die aanvankelijk zijn verkocht op grond van het voorstel of een andere federale vrijstelling. Die behandeling zou alleen voortduren zolang de emittent voldoet aan de toepasselijke verplichtingen inzake indiening, informatieverstrekking of periodieke rapportage. Democraten in de Senaat hebben eerder vraagtekens geplaatst bij vergelijkbare crypto-vrijstellingen, met het argument dat minder toezicht de bescherming van particuliere beleggers op secundaire markten zou kunnen verzwakken.

De regelgeving draagt bij aan de bredere kapitaalmarktenagenda van de SEC voor 2026, die onder meer voorziet in duidelijkere regels voor cryptovaluta, tokenized effecten en uitgebreidere mogelijkheden voor het aantrekken van kapitaal. De „Regulation Crypto Assets“ is nog steeds een voorstel en zou de bestaande vereisten pas wijzigen nadat deze in definitieve vorm is aangenomen. Openbare opmerkingen worden gedurende 60 dagen na publicatie van het voorstel in het Federal Register in behandeling genomen.