Waarschuwing voor een schuld van 40 biljoen dollar: Doug Casey ziet een groter risico op een depressie voor de Amerikaanse economie

Doug Casey, de bestsellerauteur van „Crisis Investing”, sprak met presentator David Lin in The David Lin Report (TDLR) over de Amerikaanse staatsschuld, grondstofprijzen, militaire technologie, kunstmatige intelligentie (AI) en de verschuivende mondiale machtsverhoudingen. Zijn conclusies waren vaak bearish, hoewel hij een onderscheid maakte tussen technologische vooruitgang op de lange termijn en de waarderingen die beleggers daaraan toekennen.

Schuldkosten trekken de strop strakker aan

Casey’s voornaamste zorg betreft de structuur van de Amerikaanse staatsschuld. Hij zei dat ongeveer $15 biljoen van een geschatte schuldlast van $40 biljoen binnen 12 maanden moet worden geherfinancierd, waardoor Washington afhankelijk blijft van kopers die bereid zijn nieuwe emissies en vervallende verplichtingen op te nemen.

Dat herfinancieringsprobleem wordt moeilijker naarmate de financieringskosten stijgen. Lin haalde een schatting aan dat elke stijging van 1 basispunt in de gemiddelde financieringskosten van de overheid ongeveer 3,9 miljard dollar aan jaarlijkse rentelasten toevoegt. Een aanhoudende stijging van de rendementen op staatsobligaties zou daarom het tekort, dat nu al bijna 2 biljoen dollar bedraagt, verder vergroten.

Casey stelde dat de Federal Reserve uiteindelijk voor twee schadelijke keuzes staat. Hogere rentes zouden wanbetalingen kunnen veroorzaken bij kredietnemers die niet in staat zijn te herfinancieren, terwijl lagere rentes meer kredietopname zouden kunnen stimuleren en de munt zouden kunnen verzwakken.

„Eerlijk gezegd zie ik geen uitweg“, zei Casey tegen Lin tijdens het interview. „Ik zie dat we op dit moment op de rand van een afgrond staan.“

Zijn visie is dat de schuld uiteindelijk zal worden afgebouwd door een expliciete wanbetaling of, wat waarschijnlijker is, door inflatie die de reële waarde ervan geleidelijk uitholt. Hij riep ook op tot forse bezuinigingen op de militaire uitgaven, de verkoop van federale activa en ingrijpende wijzigingen in de uitkeringsprogramma’s, hoewel hij erkende dat dergelijke maatregelen politiek gezien onwaarschijnlijk zijn.

Consumentenschulden vergroten de druk

Casey breidde zijn betoog uit tot buiten de federale kredietopname. Hij wees op ongeveer 1,5 biljoen dollar aan studieleningen en een vergelijkbaar bedrag aan autoleningen, en beschreef beide als verplichtingen die over het algemeen de consumptie financieren in plaats van de creatie van productieve activa.

Overheidsuitgaven vormen een soortgelijk probleem, legde hij uit, omdat sociale zekerheid, Medicare, Medicaid, militaire uitgaven en rentebetalingen het grootste deel van de federale begroting opslokken. Die categorieën financieren weliswaar bestaande verplichtingen, maar genereren niet noodzakelijkerwijs de nieuwe productie die nodig is om de groeiende schuld af te lossen.

„We hebben boven onze stand geleefd”, benadrukte Casey tegenover Lin. Casey vervolgde:

„Ik denk dat we afstevenen op iets wat ik de ‘grotere depressie’ noem.”

Casey zei dat een dergelijke uitkomst een lagere levensstandaard zou betekenen in de Verenigde Staten, Canada en Europa. Die voorspelling is zijn persoonlijke mening en geen vaststaande economische prognose, maar weerspiegelt een bredere bezorgdheid over het feit dat overheden oude verplichtingen herhaaldelijk herfinancieren in plaats van ze af te bouwen.

Goedkope drones zetten de militaire economie op zijn kop

Het interview richtte zich ook op de groeiende kostenkloof tussen conventionele militaire uitrusting en goedkope onbemande wapens. Casey noemde Patriot-raketten die ongeveer 5 miljoen dollar kosten, Tomahawk-raketten die bijna 3 miljoen dollar kosten, en door Iran ontworpen Shahed-drones die mogelijk slechts 30.000 dollar kosten.

Die onevenwichtigheid is van belang omdat een zwakkere strijdmacht voldoende goedkope drones of raketten kan lanceren om een rijkere tegenstander te dwingen schaarse en kostbare onderscheppingsraketten in te zetten. Casey legde uit dat deze trend ervoor zorgt dat vliegdekschepen en sommige geavanceerde jachtvliegtuigprogramma’s minder effectief worden tegen zwermen goedkopere systemen.

„De toekomst ligt bij drones“, zei Casey, waarbij hij wees op het gebruik ervan in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne en rond scheepvaartroutes in het Midden-Oosten.

De strategische les is niet alleen dat drones goedkoper zijn. De productie ervan kan worden gedecentraliseerd, verliezen zijn gemakkelijker te vervangen en grote aantallen kunnen verdedigingssystemen overweldigen die zijn ontworpen voor kleinere aantallen dure dreigingen. Dat verschuift de militaire macht naar landen en gewapende groeperingen die in staat zijn om op grote schaal basissystemen te produceren.

Olie behoudt een permanente risicopremie

Ondanks de recente zwakte van de olieprijs bleef Casey optimistisch over de energiesector. Hij zei dat het onwaarschijnlijk is dat het conflict tussen Iran, Israël en de Verenigde Staten zal verdwijnen, terwijl dreigingen in de buurt van de Straat van Hormuz en Bab el-Mandeb belangrijke scheepvaartroutes blijven blootstellen.

Casey schatte dat de marginale productie-economie van olie een prijs van bijna 80 dollar per vat ondersteunt, hoewel de kosten sterk verschillen per vindplaats, rechtsgebied en bedrijfsomstandigheden. Hij gaf aan de voorkeur te geven aan olie- en gas aandelen buiten het Midden-Oosten boven directe blootstelling aan futures.

„Ik denk dat oorlog in dat deel van de wereld op dit moment in feite een permanent gegeven is,” zei Casey tegen de presentator van de TDLR-show.

De praktische implicatie is dat zelfs tijdelijke wapenstilstanden de premie op langere termijn – die verband houdt met productieverliezen, scheepsverzekeringen, tolheffingen voor tankers en de mogelijkheid van nieuwe verstoringen – wellicht niet zullen wegnemen.

Goudmijnbedrijven profiteren naarmate goud rijpt

Casey zei dat goud van 4.000 dollar per ounce niet langer de sterk ondergewaardeerde speculatieve belegging is die het was toen het metaal in 1971 voor 35 dollar werd verhandeld. Hij beschouwt goud en zilver nog steeds als waardevolle activa, maar is van mening dat mijnbouwbedrijven een groter opwaarts potentieel bieden.

Hij schatte de totale exploitatiekosten voor de hele sector op bijna 1.700 dollar per ounce, waardoor producenten bij de huidige goudprijzen ongewoon ruime marges overhouden. Toch blijft de mijnbouw een moeilijke sector, die te kampen heeft met exploratierisico’s, kapitaalkosten, regelgeving, politieke druk en lange ontwikkelingstermijnen.

Casey zei dat hij sterk inzet op mijnbouw- en energiebedrijven omdat hun winstgevendheid sneller is verbeterd dan de belangstelling van beleggers.

AI maakt vorderingen, terwijl waarderingen achterblijven

Casey beschreef kunstmatige intelligentie als een technologie die de wereld verandert, maar verwierp het idee dat elk bedrijf dat ermee te maken heeft een hogere waardering verdient.

„Kunstmatige intelligentie verandert de wereld om ons heen”, zei hij. „Het is ontzettend belangrijk. En het is nog maar het begin.”

Hij zei dat AI de exploratie van delfstoffen kan verbeteren door geologische gegevens te verwerken en verbanden te leggen die menselijke analisten veel meer tijd zouden kosten om te ontdekken. Tegelijkertijd vroeg hij zich af of de honderden miljarden dollars die naar datacenters vloeien wel voldoende rendement zullen opleveren, vooral omdat een groot deel van de infrastructuur wordt gebruikt om consumenteninformatie te verzamelen en te analyseren.

Zijn onderscheid is duidelijk: de technologie kan weliswaar baanbrekend blijken, maar veel investeringen die eromheen zijn opgebouwd, mislukken nog steeds.