Vice-minister van Financiën Ivan Chebeskov schat dat 20 miljoen Russen 3,7 biljoen roebel (bijna 44 biljoen dollar) in cryptovaluta hebben geïnvesteerd. Deze middelen worden ingezet in drie verschillende categorieën: buitenlandse handel, mining en als beleggings- of spaarvermogen op buitenlandse beurzen.
Ontdek hoe 20 miljoen Russen toegang krijgen tot meer dan 43 miljard dollar aan cryptovaluta

Belangrijkste punten
- Meer dan 20 miljoen Russen gebruiken cryptovaluta om buitenlandse handel af te wikkelen, waarbij ze SWIFT-sancties omzeilen om essentiële goederen te importeren.
- Rusland beschikt over de op één na grootste hashrate voor mining, wat een impuls geeft aan de lokale werkgelegenheid, infrastructuur en belastinginkomsten.
- Rusland reguleert beurzen om kapitaal naar het land terug te halen, terwijl binnenlandse cryptobetalingen worden verboden ten gunste van een CBDC.
Hoe omarmen Russen cryptovaluta?
Rusland is uitgegroeid tot een broeinest van cryptovaluta en staat op de 16e plaats van landen met de grootste crypto-acceptatie ter wereld in het meest recente Global Crypto Adoption Index Report van Chainalysis.
Vice-minister van Financiën Ivan Chebeskov schatte dat ten minste 20 miljoen Russen in cryptoproducten hadden geïnvesteerd, en dat er nog meer zouden volgen nadat regelgeving was ingevoerd om nationale beurzen een vergunning te verlenen en cryptokapitaal naar Rusland te halen.
Maar hoe gebruiken de Russen deze 3,7 biljoen roebel (bijna 44 biljoen dollar), en hoeveel van dit kapitaal ligt werkelijk binnen het bereik van de Russische regering? In een recent onderzoek wees Izvestia erop dat deze middelen in drie pools zijn verdeeld, waarbij de eerste bestemd is voor afwikkelingen in de buitenlandse handel, aangezien de Russische Federatie momenteel te maken heeft met een uitsluiting uit het SWIFT-banksysteem, en zelfs banken in bevriende landen zoals China en Turkije kunnen te maken krijgen met secundaire sancties wanneer ze Russische klanten bedienen die zogenaamde producten voor dubbel gebruik, zoals micro-elektronica en auto-onderdelen, aanschaffen.
Dit gebruiksscenario leent zich het best voor stablecoins, aangezien „Finam“-analist Alexander Potavin benadrukt dat hier geen volatiliteit aan verbonden is.
Het tweede gebruik van deze activa zou verband houden met mining, aangezien Rusland nog steeds op de tweede plaats staat in de ranglijst van landen met de hoogste hashrate, alleen achter de VS, ook al heeft de regering de bestaande verboden op cryptomining uitgebreid naar meer gebieden. Miners investeren in elektrische transformatoren, datacenters en elektriciteit om hun activiteiten in stand te houden, waardoor banen worden gecreëerd en belastinginkomsten worden gegenereerd. De regering verwacht dat deze inkomsten de komende jaren zullen blijven groeien.
De derde en grootste pool van crypto-activa zou worden toegewezen aan speculatieve handel en spaargelden in buitenlandse valuta. Niettemin is Rusland begonnen met het invoeren van wetgeving om deze middelen terug te halen, waardoor gekwalificeerde en niet-gekwalificeerde beleggers cryptovaluta’s mogen aanhouden en verhandelen binnen de gereguleerde beurssector van het land.
Desondanks staat de regering het gebruik van crypto voor dagelijkse betalingen binnen het land nog steeds niet toe en heeft zij in plaats daarvan gekozen voor de digitale roebel, een digitale valuta van de centrale bank (CBDC), om een digitale valuta voor betalingen aan te bieden die nog steeds onder direct toezicht van de staat staat.
"Het is niet nodig om de binnenlandse vraag naar bitcoin en andere digitale activa te stimuleren, aangezien dit de uitstroom van middelen uit deposito's kan vergroten en risico's op financiële verliezen met zich mee kan brengen," zei Potavin tegen Izvestia, waarbij hij verklaarde dat de Centrale Bank en het Ministerie van Financiën zich moeten richten op het sturen van het gebruik hiervan naar buitenlandse betalingen, aangezien binnenlandse vraag een devaluatiefactor is ten opzichte van de Russische roebel.
Dit artikel is met behulp van AI uit het Engels vertaald. De originele Engelstalige versie is de gezaghebbende bron; geautomatiseerde vertalingen kunnen onnauwkeurigheden bevatten, met name in juridische en regelgevende terminologie.












