Ermo Eero zegt dat de CLARITY Act ‘nog niet het Bretton Woods-moment voor crypto is’

Een ommekeer voor binnenlands kapitaal

De recente goedkeuring van de CLARITY Act door de Senaatscommissie voor het bankwezen markeert een belangrijke ommezwaai voor binnenlands kapitaal. Voorstanders, zoals de Amerikaanse minister van Handel Howard Lutnick, zeggen dat het wetsvoorstel de broodnodige regelgevingszekerheid biedt, waardoor de VS wordt versterkt als een vooraanstaande cryptohub en de basis wordt gelegd voor een wereldwijde standaard voor digitale activa.

Toch stellen critici dat eenzijdige Amerikaanse wetgeving geen vervanging kan zijn voor verdragen inzake wederzijdse erkenning. Hoewel hij erkent dat de VS de belangrijkste markten domineren, merkte Ermo Eero, CEO van Ironwallet, op dat een werkelijk wereldwijd kader uiteindelijk internationale samenwerking vereist.

“Dus: een belangrijke ommezwaai voor binnenlands kapitaal, maar nog niet het Bretton Woods-moment voor crypto,” zei Eero.

Toch ziet de CEO van Ironwallet, net als vele anderen, de voortgang van het wetsvoorstel als een signaal dat de VS eindelijk overstapt van strenge handhavingsregelgeving naar wetgevende duidelijkheid. Onder de regering-Biden maakten toezichthouders, waaronder de Securities and Exchange Commission onder leiding van Gary Gensler, gebruik van rechtszaken en andere instrumenten bij het aanpakken van cryptostartups. Als gevolg daarvan overwogen veel bedrijven actief om te verhuizen naar cryptovriendelijke rechtsgebieden.

Sinds het begin van de tweede regering-Trump zijn Amerikaanse toezichthouders afgestapt van een regime van "regulering door handhaving" en hebben ze verschillende spraakmakende rechtszaken tegen de sector laten vallen. Hoewel wetgevers in 2025 met succes de eerste grote cryptowetgeving van het land, de GENIUS Act, hebben aangenomen, liep de op stablecoins gerichte CLARITY Act later dat jaar vast onder intense druk van de banksector en de Democraten in de Senaat. Het wetsvoorstel brak uiteindelijk op 14 mei de impasse en doorstond een cruciale test toen de Amerikaanse Senaatscommissie voor het Bankwezen met 15 tegen 9 stemmen besloot het voorstel door te zetten.

Principiële tegenstanders bekeren

Hoewel drie Democratische senatoren met hun Republikeinse collega's meestemden, suggereert de duidelijke verdeeldheid dat crypto nog steeds als een partijpolitieke kwestie wordt gezien, meer dan 15 maanden nadat het een belangrijk thema bleek te zijn bij de Amerikaanse verkiezingen van 2024. Volgens Eero kan deze stand van zaken twee dingen betekenen: ofwel is het succes van het 'crypto-kiezer'-verhaal 'overdreven of te beperkt verspreid over belangrijke swing states om de diepgewortelde ideologische tegenstand te overwinnen'.
Aan de andere kant gelooft Eero dat de lobby-inspanningen wellicht weinig hebben bijgedragen aan het sussen van critici zoals senator Elizabeth Warren uit Massachusetts, die vrezen dat de wet consumenten slechter af zal maken.

“Ten tweede is de belangenbehartiging door de sector weliswaar effectief geweest om crypto te behoeden voor existentiële verboden, maar minder effectief in het overtuigen van principiële tegenstanders zoals Warren, wier zorgen over schade voor de consument, illegale financiering en ongelijkheid oprecht zijn, en niet alleen voor de show,” aldus Eero.

Eero voegde eraan toe dat het probleem niet een gebrek aan consumentenbescherming is, maar een gebrek aan vertrouwen. Hij zei dat het vertrouwen van instellingen broos zal blijven totdat de sector aantoont dat ze malafide spelers kan aanpakken, particuliere klanten kan beschermen tegen hacks en oplichting, en normen kan handhaven zonder dat dit van buitenaf wordt opgelegd.
“De ontbrekende schakel is de bereidheid om intern toezicht te accepteren als voorwaarde om van buitenaf vertrouwd te worden”, aldus Eero.
Wat betreft de aanhoudende weerstand van banken drong de CEO er bij de cryptosector op aan om proactief partnerschappen aan te gaan in plaats van te proberen hen te omzeilen. Hij zei dat ze dit kunnen doen door banken white-label bewaar- en afwikkelingsinfrastructuur aan te bieden in plaats van parallelle systemen te bouwen die hen uitsluiten. De sector moet risicogewogen kapitaalvereisten ondersteunen die onderscheid maken tussen volatiele cryptohandel en stabiele, overgedekte kredietverlening. Bovendien zou de sector gezamenlijk moeten lobbyen voor bankvergunningen met een beperkt doel voor cryptobedrijven, waardoor banken een gereguleerde tegenpartij krijgen in plaats van een ongereguleerde concurrent.

Het doel, zo betoogde Eero, is om banken te laten profiteren van de acceptatie van crypto, in plaats van slachtoffers te laten worden van desintermediatie.

“Als de cryptosector alleen maar lobbyt tegen banken, zullen de banken de lobbyoorlog winnen, omdat ze over meer financiële middelen beschikken en langere relaties hebben met de toezichthouders,” aldus Eero.