Volgens statistieken van coinatmradar.com, een website die gegevens over crypto-geldautomaten (ATM’s) verzamelt, is het aantal crypto-geldautomaten de afgelopen 148 dagen aanzienlijk gedaald. Uit de huidige cijfers blijkt dat het aantal wereldwijd geïnstalleerde crypto-geldautomaten is gedaald tot een niveau dat sinds 2021 niet meer is voorgekomen.
Aantal crypto-geldautomaten daalt tot het niveau van 2021 door strengere regelgeving
GESCHREVEN DOOR
DELEN
Belangrijkste conclusies
- Het wereldwijde netwerk van crypto-geldautomaten is geslonken tot 27.358 automaten, een niveau dat sinds 2021 niet meer is voorgekomen, waarbij er sinds 8 juli 587 zijn verdwenen.
- De VS waren verantwoordelijk voor 476 van die verwijderingen, maar beschikken nog steeds over 71,4% van de crypto-geldautomaten wereldwijd.
- Nu 35 staten sinds 2023 wetgeving inzake crypto-geldautomaten hebben aangenomen, is het debat over fraudepreventie en algehele verboden nog lang niet beslecht.
Crypto-geldautomaatnetwerk krimpt nu de VS honderden automaten verwijdert
In de eerste week van juli meldde Bitcoin.com News dat het wereldwijde aantal crypto-geldautomaten met 10.763 automaten was gedaald. Sindsdien blijkt uit gegevens van coinatmradar.com dat er 587 automaten zijn verwijderd, en momenteel zijn er wereldwijd in totaal 27.358 crypto-geldautomaten. Crypto- of bitcoin-geldautomaten werken in principe net als traditionele geldautomaten, maar in plaats van contant geld uitgeven, verstrekken ze tegen een vergoeding crypto-activa.
Coin ATM Radar of coinatmradar.com is een online gids en kaart van crypto-geldautomaten wereldwijd en houdt het aantal automaten wereldwijd bij. Van de 587 automaten die sinds 8 juli 2026 zijn verdwenen, vond het grootste deel van de verwijderingen plaats in september. Uit de gegevens over de geografische spreiding van Coin ATM Radar blijkt dat 476 van die automaten zijn verwijderd uit locaties verspreid over de Verenigde Staten.
Staatsbrede verboden geven de Amerikaanse crypto-geldautomaatsector een nieuwe vorm
De belangrijkste oorzaak van het verdwijnen van crypto-geldautomaten in de VS is het feit dat verschillende staten ze volledig hebben verboden. In totaal hebben 35 staten sinds 2023 wetgeving aangenomen met betrekking tot crypto-geldautomaten en -kiosken. Indiana heeft ze verboden; ook in Tennessee en Minnesota zijn de automaten verboden. Politici in deze staten zijn van mening dat crypto-geldautomaten leiden tot fraude en oplichting.
Vermont koos voor een andere aanpak en verlengde het moratorium op nieuwe kiosken in plaats van bestaande te verbieden. Andere verliezen in de crypto-geldautomaatsector, voorafgaand aan de ineenstorting in september, waren het gevolg van het faillissement van Bitcoin Depot onder Chapter 11. Ondanks de verliezen in de VS is het land nog steeds de leidende regio wat betreft het aantal automaten wereldwijd. Volgens de geografische gegevens van Coin ATM Radar is de VS goed voor 71,4% van alle cryptokiosken wereldwijd.
Canada staat op de tweede plaats met een aandeel van 13,5%, gevolgd door Oceanië met 7%, dat vrijwel volledig geconcentreerd is in Australië (6,3%) en Nieuw-Zeeland (0,7%). Europa vertegenwoordigt 5,6% van het wereldwijde totaal, met Polen (1,1%) en Spanje (1%) als koplopers in de regio. Gezamenlijk zijn de VS, Canada en Australië goed voor ongeveer 91% van alle crypto-geldautomaten wereldwijd.
Fraudepreventie of te vergaande regelgeving?
Voor veel waarnemers is het harde optreden tegen crypto-geldautomaten een verontrustend geval van overregulering. Hoewel bezorgdheid over fraude gerechtvaardigd kan zijn, straffen algehele verboden legitieme gebruikers en remmen ze innovatie af. Critici stellen dat dergelijke verboden crypto-activiteiten de ondergrondse markt in kunnen drijven, waar het toezicht zwakker is en consumenten met nog grotere risico’s worden geconfronteerd.
Een afgewogen regelgevende aanpak in plaats van een algeheel verbod zou het publiek beter dienen, hoewel sommige staten de zaken kennelijk anders zien.
Dit artikel is met behulp van AI uit het Engels vertaald. De originele Engelstalige versie is de gezaghebbende bron; geautomatiseerde vertalingen kunnen onnauwkeurigheden bevatten, met name in juridische en regelgevende terminologie.
