"Amerikaanse schuldenlast van 40 biljoen dollar dreigt wereldwijde markten te ondermijnen", waarschuwt CEO

Amerikaanse staatsschuld creëert een kostbare vicieuze cirkel

Stijgende rentekosten van de federale overheid zouden de druk op de financiële markten kunnen versterken, zelfs zonder een economische neergang of nieuwe noodsituatie, waarschuwde Nigel Green, CEO van Devere Group, op 24 augustus. Hij stelde dat de leningen die nodig zijn om de bestaande rentelasten te financieren, leiden tot grotere toekomstige verplichtingen, aangezien oudere, goedkopere schulden vervallen en tegen hogere rentetarieven worden geherfinancierd.

Green legde uit:

"Dit is rekenwerk, geen sentiment. De rente loopt sneller op dan de economie de inkomsten genereert om die te betalen, dus elke dollar die wordt geleend om de renterekening van vorig jaar te dekken, zorgt dit jaar voor een hogere renterekening, ongeacht wie er in het Witte Huis zit of wat de Federal Reserve vervolgens besluit."

Uit officiële cijfers van het ministerie van Financiën blijkt dat de totale uitstaande overheidsschuld op 20 augustus ongeveer 40,03 biljoen dollar bedroeg. Ongeveer 32,28 biljoen dollar was in handen van het publiek, waaronder beleggers en instellingen, terwijl ongeveer 7,75 biljoen dollar bestond uit intra-overheidsposities met betrekking tot federale rekeningen en trustfondsen.

CBO verhoogt zijn raming van het tekort voor 2026

De vooruitzichten voor de federale overheid zijn verslechterd sinds het Congressional Budget Office (CBO) in februari zijn basisprognose publiceerde. Het bureau schat het tekort voor het begrotingsjaar 2026 nu op 2,1 biljoen dollar, 200 miljard dollar meer dan de 1,9 biljoen dollar die op 11 februari werd voorspeld, nadat het zijn inkomstenraming had verlaagd vanwege lagere inkomsten uit invoerrechten.

Het CBO verklaarde op 20 augustus dat wijzigingen in het handelsbeleid tot en met 31 juli nog eens 0,9 biljoen dollar toevoegen aan de verwachte tekorten voor de periode 2027 tot en met 2036. In de basisprognose van februari zou de overheidsschuld stijgen van 101% van het bruto binnenlands product dit jaar tot 120% in 2036, waarbij het jaarlijkse tekort 3,1 biljoen dollar zou bedragen — cijfers die het bureau nog niet heeft bijgesteld.

In een rapport van 11 juni voorspelde het Amerikaanse Government Accountability Office (GAO) dat de overheidsschuld in 2036 123% van het bbp zal bedragen en in 2056 251%, uitgaande van het huidige beleid inzake inkomsten en uitgaven.

Hogere referentierentes hebben ook gevolgen voor huishoudens via hypotheken en andere vormen van langlopend krediet. Volgens Freddie Mac bedroeg de gemiddelde rente op hypotheken met een vaste looptijd van 30 jaar op 20 augustus 6,65%, vergeleken met het recorddieptepunt van 2,65% in januari 2021. Hypotheekrentes volgen de rendementen op staatsobligaties niet punt voor punt, maar beide reageren op inflatieverwachtingen, het monetaire beleid en de vraag van beleggers naar langlopende schuldpapieren.

Buitenlandse beleggers delen het risico op de markt voor staatsobligaties

Internationale beleggers blijven blootgesteld aan veranderingen in de Amerikaanse rendementen via hun omvangrijke posities in staatsobligaties en andere activa in dollars. Uit gegevens van Treasury International Capital die op 17 augustus werden gepubliceerd, bleek dat buitenlandse ingezetenen in juni voor 207,1 miljard dollar aan netto-aankopen van Amerikaanse langlopende effecten hebben gedaan. Het ministerie van Financiën waarschuwt dat het door bewaarregelingen niet mogelijk is om de uiteindelijke eigendom per land volledig nauwkeurig vast te stellen op basis van deze gegevens.

Recente interventies door het ministerie van Financiën illustreren de druk waaronder staatsobligaties met een langere looptijd staan naarmate de financieringsbehoefte toeneemt. Het ministerie heeft bepaalde terugkoopoperaties voor obligaties met een looptijd van 10 tot 30 jaar verhoogd van 2 miljard dollar naar ten minste 4 miljard dollar per operatie, met ingang van 9 september tot en met 4 november. De aankopen kunnen de liquiditeit ondersteunen en de rendementsdruk op korte termijn verminderen, maar ze leiden niet tot het aflossen van schuld en vormen geen kwantitatieve versoepeling door de Federal Reserve.

Hogere rendementen zetten aandelen en obligaties onder druk

Die schuldspiraal reikt verder dan de overheidsfinanciering, aangezien de rendementen op staatsobligaties een basis vormen voor hypotheken, zakelijke leningen en bedrijfsobligaties. Het bereiken van de mijlpaal van 40 biljoen dollar aan schuld heeft de bezorgdheid vergroot dat hogere herfinancieringskosten de rentelasten kunnen doen stijgen, tekorten kunnen vergroten en verdere uitgifte van staatsobligaties noodzakelijk kunnen maken. Nieuwe overheidsleningen moeten ook concurreren met bedrijfsobligaties om het kapitaal van beleggers.

Hogere disconteringsvoeten kunnen de contante waarde verlagen die beleggers toekennen aan bedrijven waarvan de verwachte winsten verder in de toekomst liggen. Recente bewegingen in bitcoin, aandelen, goud en obligaties lieten zien hoe veranderingen in de langetermijnrente meerdere activaklassen tegelijkertijd kunnen beïnvloeden. Green waarschuwde:

„Portefeuilles die zijn samengesteld met het oog op lage, stabiele rendementen, dragen nu een risico in zich dat de meeste beleggers nog niet in hun waardering hebben verwerkt.”

Bitcoin mengt zich in het schuldendebat

Sommige beleggers reageren op fiscale en monetaire zorgen door naast traditionele portefeuilleposities ook schaarse activa in overweging te nemen. Ray Dalio, oprichter van Bridgewater Associates, waarschuwde dat de Amerikaanse staatsschuld binnen tien jaar tussen de 55 en 60 biljoen dollar zou kunnen bedragen. Hij geeft de voorkeur aan goud en een kleinere allocatie in bitcoin, terwijl hij een verminderde blootstelling aan schuldactiva aanbeveelt, hoewel zijn prognose een inschatting is en geen officiële overheidsvoorspelling.

De geprogrammeerde schaarste van bitcoin ondersteunt het argument dat het op lange termijn bescherming biedt tegen geldontwaarding, maar de prestaties op korte termijn blijven zeer volatiel. Het vaste aanbod van 21 miljoen BTC-munten onderscheidt het van door overheden uitgegeven valuta’s. De prestaties tijdens inflatieschokken blijven echter gemengd, waardoor het activum beter te verdedigen is als een langetermijnhedge tegen schaarste dan als een betrouwbare veilige haven op korte termijn.