راف‌نِکس استخراج BIP-110 را هم‌زمان با فروپاشی هش‌ریت اوشن متوقف کرد

راف‌نکس دوشاخه را قطع می‌کند وقتی فورک یخ می‌زند

این گروه این تصمیم را اعلام کرد کمی پیش از ساعت ۴ بامداد UTC در ۹ اوت، پس از جلسه تیمی حوالی ساعت ۳:۴۰ بامداد. راف‌نکس تأکید کرد این اقدام دشوار بوده، اما اصرار داشت عقب‌نشینی را شکست برای BIP-110 نمی‌داند و آن را «تشدید به گام بعدی» خواند. همچنین به هر کسی که هنوز زنجیره BIP-110 را تحت الگوریتم اثبات کار (PoW) فعلی بیت‌کوین استخراج می‌کند توصیه کرد تا اطلاع ثانوی متوقف شود.

زمان‌بندی این تصمیم درباره فشار پشت آن ابهام چندانی باقی نمی‌گذارد. راف‌نکس پس از آنکه بیت‌کوین در نقطه سیگنال‌دهی اجباری روز شنبه دچار شکاف شد، بلاک‌های BIP-110 با شماره‌های 961632 و 961633 را استخراج کرده بود، اما بلاک سومی در پی آن نیامد. در همین حال، زنجیره غالب بیت‌کوین به‌طور معمول به تولید بلاک ادامه داد و به‌سرعت فورک اقلیت را ده‌ها بلاک عقب انداخت.

در کنار آن، یک چراغ هشدار دیگر هم روشن شده است: هش‌ریت نمایش‌داده‌شده اوشن سقوط کرده است. این استخر در ۸ اوت به حدود ۳۶ اگزاهش بر ثانیه (EH/s) رسید و سپس تا ۹ اوت به حدود ۱.۲۵ EH/s سقوط کرد؛ افتی حدود ۹۶.۵٪.

اوشن به محل مرکزی استخراج مرتبط با سیگنال‌دهی BIP-110 تبدیل شده بود، به‌ویژه از طریق سیستم DATUM که به ماینرهای منفرد اجازه می‌دهد قالب‌های بلاک خود را بسازند و انتخاب کنند که آیا این پیشنهاد را سیگنال بدهند یا نه.

سختی شبکه بیت‌کوین به تله زنجیره اقلیت تبدیل شد

مشکل زنجیره منشعب‌شده به شکلی بی‌رحمانه مکانیکی است. وقتی نودهای BIP-110 بلاک غیرسیگنال‌دهنده 961632 بیت‌کوین را رد کردند و به‌جای آن بلاک رقیب راف‌نکس را پذیرفتند، زنجیره جدیدشان سختی استخراج موجود بیت‌کوین را به ارث برد. این سختی تازه تا حدود ۱۲۷ تریلیون بالا رفته بود؛ سطحی که برای حجم عظیم توان محاسباتیِ محافظت‌کننده از شبکه غالب بیت‌کوین تنظیم شده است.

سختی تعیین می‌کند که ماینرها به‌طور متوسط باید چقدر کار کنند تا یک بلاک معتبر پیدا شود. بیت‌کوین معمولاً هر ۲٬۰۱۶ بلاک سختی را تنظیم می‌کند تا تولید بلاک نزدیک به هر ۱۰ دقیقه یک بلاک باقی بماند. زنجیره‌ای اقلیت که تنها بخش بسیار کوچکی از هش‌ریت سابق بیت‌کوین را حمل می‌کند، فوراً تخفیف نمی‌گیرد. باید تا رسیدن به نقطه تنظیم بعدی، همچنان با همان سختی دست‌وپنجه نرم کند.

این وضعیت یک حلقه بازخورد تنبیهی برای ماینرهای BIP-110 ایجاد کرد. هش‌ریت کمتر یعنی بلاک‌ها به‌طور چشمگیر کندتر می‌رسند، اما بلاک‌های کندتر هم یعنی رسیدن به تنظیم سختی بعدیِ ۲٬۰۱۶ بلاکی به‌طور فزاینده‌ای دورتر می‌شود. پایشگرها پیش‌بینی کردند تکمیل دوره لازم ممکن است با توان استخراج به‌شدت کاهش‌یافته، صدها روز طول بکشد.

BIP-110 هرگز نبرد هش‌ریت را نبرد

BIP-110 که نام رسمی آن «سافت‌فورک موقتِ کاهش داده» (Reduced Data Temporary Softfork) است، برای محدود کردن موقت چند روش طراحی شده بود که برای قرار دادن داده‌های غیرمالی داخل تراکنش‌های بیت‌کوین استفاده می‌شوند. حامیان استدلال می‌کردند این تکنیک‌ها، از جمله فعالیت‌های مرتبط با Ordinals و بارهای داده‌ای بزرگ، بار ذخیره‌سازی و اعتبارسنجی را افزایش می‌دهند و بیت‌کوین را از هدف پولیِ اصلی‌اش دور می‌کنند.

طراحی فعال‌سازی این پیشنهاد به خط گسل تعیین‌کننده تبدیل شد. BIP-110 به ۵۵٪ سیگنال‌دهی ماینرها در طول یک دوره سختی ۲٬۰۱۶ بلاکی نیاز داشت. وقتی این آستانه محقق نشد، نودهایی که این پیشنهاد را اعمال می‌کردند طوری برنامه‌ریزی شده بودند که از ارتفاع 961,632 شروع به رد کردن بلاک‌های غیرسیگنال‌دهنده کنند. حمایت ماینرها هرگز نزدیک هم نشد و پیش از شروع پنجره اجباری، سقف آن حدود ۲.۵٪ تا ۲.۶٪ بود.

این یعنی شکاف در حالی رخ داد که اکثریت قاطع توان استخراج بیت‌کوین آن سوی ماجرا بود. انت‌پول یک بلاک غیرسیگنال‌دهنده 961632 تولید کرد که شبکه اصلی بیت‌کوین آن را پذیرفت، در حالی که نودهای BIP-110 آن را رد کردند و از بلاک رقیبِ متصل به اوشنِ راف‌نکس پیروی کردند. راف‌نکس یک بلاک دیگر هم در 961,633 پیدا کرد، اما مهاجرت مورد انتظارِ توان استخراج اضافی هرگز به چیزی معنادار تبدیل نشد.

حامی BIP-110 و بنیان‌گذار و مدیرعامل کلاب اورنج، ماتئو پلگرینی، به همراه چندین حامی دیگر، از نتیجه شوکه به نظر می‌رسیدند. پلگرینی در X نوشت: «درس BIP-110 این است که ۱۵ تا ۲۰ درصد نودها برای تغییر اجماع بیت‌کوین کافی نیست.» اقرار پلگرینی بلافاصله با واکنش منفی روبه‌رو شد و چند پاسخ‌دهنده پیشنهاد کردند پلگرینی دوباره وایت‌پیپر ساتوشی ناکاموتو را مرور کند؛ جایی که مخترع بیت‌کوین بیان می‌کند:

«آن‌ها با توان CPU خود رأی می‌دهند؛ پذیرش بلاک‌های معتبر را با کار کردن برای گسترش آن‌ها بیان می‌کنند و بلاک‌های نامعتبر را با خودداری از کار کردن روی آن‌ها رد می‌کنند. هر قواعد و مشوق‌های لازم را می‌توان با این سازوکار اجماع اعمال کرد.»

دو بلاک اقتصادِ یک فورک اقلیت را عیان می‌کند

این نتیجه نشان می‌دهد وقتی قواعد نودها و اقتصاد استخراج از هم واگرا شوند چه رخ می‌دهد. نرم‌افزار می‌تواند طبق مجموعه‌ای متفاوت از قواعد، بلاک‌ها را رد کند، اما آن نودها همچنان به ماینرهایی نیاز دارند که حاضر باشند برق و منابع محاسباتی را برای ساختن زنجیره جایگزین خرج کنند. بدون هش‌ریت کافی، تأییدها به‌شدت کند می‌شود و کارایی زنجیره افت می‌کند.

راف‌نکس با توصیف ادامه استخراج در شرایط فعلی به‌عنوان کاری عمدتاً اتلاف‌گرانه، آن واقعیت را پذیرفت؛ در حالی که تأکید داشت کارزار گسترده‌تر BIP-110 تمام نشده است. گام‌های احتمالی بعدی که پیرامون این تلاش مطرح شده، شامل راهبردهای هماهنگی متفاوت یا حتی تغییر الگوریتم اثبات کار (PoW) است، هرچند این آخر هفته هنوز راهبرد جایگزینی تثبیت نشده بود.

برای کاربرانی که نرم‌افزارِ اعمال‌کننده BIP-110 را اجرا می‌کنند، مشکل فوری بیش از آنکه فلسفی باشد، عملی است. نودهای آن‌ها زنجیره‌ای را دنبال می‌کند که از زمان شکاف فقط دو بلاک تولید کرده است. از آنجا که هر دو زنجیره بسیاری از تراکنش‌های یکسان را به رسمیت می‌شناسند، کاربران همچنین با پیچیدگی‌های بالقوه «ری‌پلی» مواجه‌اند اگر کوین‌ها بدون جداسازی عمدی فعالیت بین دو شبکه خرج شوند.

سؤال بعدی این است که آیا کسی جای راف‌نکس را به‌عنوان منبعی معنادار از توان استخراج می‌گیرد یا نه. تا زمان اعلام گروه، BIP-110 نه محدودیت‌های تراکنشی‌اش را روی زنجیره غالب بیت‌کوین قفل کرده بود و نه فعال کرده بود؛ راف‌نکس فعالیت زیر نام خود را متوقف کرده بود؛ هش‌ریت نمایش‌داده‌شده اوشن به‌شدت کاهش یافته بود و فورک اقلیت در دو بلاک سرگردان مانده بود.

هر احیایی از اینجا به بعد به هش‌ریت تازه، یک راهبرد فنی اصلاح‌شده یا تلاش هماهنگ دیگری برای زنده نگه داشتن زنجیره منشعب‌شده وابسته است. با وجود تصمیم راف‌نکس برای متوقف کردن هدایت توان هش به زنجیره اقلیت، در ساعت ۸ صبح EDT در ۹ اوت، آمارها هنوز نشان می‌دهند بخش کوچکی از هش‌ریت SHA256 همچنان در پی بلاک 961634ِ BIP-110 است.